Bugün inançsız olduğumu bilen 20+ yıllık arkadaşla sohbet ederken şunu söyledi:
Onur, bir şeylere inan. Ne olursa olsun ama inan. İnanç, insanı ayakta tutuyor.
Hak verdim, bunun üzerine düşüneceğim...
Hata yaparsın, yanlış karar alırsın. Gayet insanidir. Genelde insanlar hatalarını unutturmaya çalışıyor ama bu ne kadar doğru? Ancak hatanı sahiplendiğinde , telafi etme çabası gösterdiğinde karakterden bahsedebilirsin.
Toplumda kabul görmek için maske takıp sürüye uysan sahte bir aidiyetle yalnızlaşıyorsun. Maskeyi reddedip özgürlüğü seçsen bu sefer de dışlanıp yalnız kalıyorsun. İki ucu boklu değnek.Ama bence bu bir arıza değil, insan olmanın kaçınılmaz ve net gerçeği gibi -The Face of Another
Şu yorgunluğu ve halsizliği giderecek vitamin, hap, icat falan yok mu?
Kan değerlerimde eksik yok, aylardır vitamin desteği alıyorum, son bir aydır da multivitamin alıyorum ama etkisi devede kulak. Bu yaşta bu yorgunluk hiç çekilmiyor
Kimse seni senden daha iyi tanıyamaz, bu sebeple yargılamalara pek takılma. Onlar sadece uzaktan yarım yamalak bir şeyler görüyor, gerisini kendi zihni tamamlıyor. Yani senden değil de daha çok kendinden bile bahsediyor olabilirler.