@velomkonid اگه روشنفکری ایران رو توی ظرفِ زمانش بسنجیم، ممکنه به لحاظ شخصیتی هم آدم کسشری به نظرتون نیاد.
غربزدگی در اون دوره بخش مهمی از گفتمان روشنفکری بوده و حداقلش اینه آلاحمد از امثال ولیالله شادمان تندروتر نبوده. ایضاً مارکسیسم اسلامی که دورهی گذارش بوده و تا حدی اجتنابناپذیر.
چیزهایی که تا اینجا از ژانرهای کتابخوانیِ اخیر یاد گرفتم:
داستایفسکی مزخرفنویس و سختخوانه.
مارکز خیلی اسم داره.
نشر فقط چشمه.
کتابخونهای که قشنگ نباشه به درد نمیخوره.
ادبیات داستانیِ نویسندهی ایرانی، مفت گرونه.
«تکههایی از یک کل منسجم» خوبه، تکههایی از یک کل منسجم!
فصلها یکییکی آمدند و رفتند
فلامینگوها به ارومیه بازگشتند
ملکهی زنبورهای عسل تاجگذاری کرد
این ترامپِ دیوث هم صلح کرد
ولی تو هنوز در تدارکِ بازگشت به وطنی
شهزادهی بیتاجِ خرابههای دنیا
فحشهای جهان تمام شد
و من نمیدانم دیگر باید که را فحش بدهم