غریب اینکه بیشتر آنهایی که دور و بر من جنگخواه و «بزنه تموم بشه» هستند کارمند دولتند. مستمریبگیرهایی که دو ماه تعطیل در خانه بودهاند و حقوقشان را گرفتهاند و چیزی برای از دست دادن نداشتهاند. نه سرمایهای که گرفتار باشد. نه غم حقوق نیروهای استخدامی. نه نگران از تخریب کسب و کار. و نه مضطرب بابت احتمال تعدیل. آدمهایی که از عواقب مصیبت در امانند. دولتیآدماند و همزمان خودشان را از دولت هم نمیدانند و درباره آن بصورت سومشخص حرف میزنند و بین خودشان و «آنها» فاصله میبینند.
یک تحقیق از نشریه New Lines نشان میدهد که حملات آمریکا و اسرائیل به ایران الگوی مشخصی از «حملات دابلتَپ» داشتهاند. یعنی یک هدف ابتدا بمباران میشود و بعد از آن، دوباره همان محل یا اطرافش زمانی که غیرنظامیها یا نیروهای امدادی در محل حضور پیدا کردهاند هدف حمله دوم قرار میگیرد.
طبق این گزارش، در حداقل سه مورد تأییدشده در تهران و کرج، یک مکان بیش از یکبار هدف قرار گرفته و این موضوع باعث افزایش تلفات غیرنظامیان و امدادگران شده، بدون اینکه مزیت نظامی مشخصی داشته باشد.
در مجموع، از زمان شروع حملات، دستکم ۱۷۰۰ غیرنظامی کشته شدهاند. بررسی این حملات نشان میدهد که بسیاری از آنها در مناطق شهری پرجمعیت و در شرایطی انجام شده که مردم عادی در اطراف حضور داشتهاند.
در موارد بررسیشده در کرج و تهران، پژوهشگران مشاهده کردند که بعد از حمله اول، انفجارهای بعدی رخ داده که یا خیلی نزدیک به فعالیتهای غیرنظامی بودهاند یا اصلاً به مکانهایی اصابت کردهاند که با توضیحات رسمی درباره اهداف نظامی همخوانی نداشتهاند.
شواهد مبتنی بر دادههای متنباز نشان میدهد که این حملات فراتر از اهداف اعلامشده، به محیط اطراف آسیب زده و به شکل نامتناسبی به غیرنظامیان صدمه وارد کرده است.
کارشناسان میگویند «دابلتپ» روشی است که قبلاً هم در جنگهایی مثل اوکراین، غزه و سوریه دیده شده. روشی که معمولاً باعث افزایش تلفات میشود چون موج دوم حمله زمانی انجام میشود که مردم یا امدادگران برای کمک به محل آمدهاند.
یکی از نمونهها مربوط به حمله به یک پل در حال ساخت در کرج است. در روز سیزدهبدر، زمانی که خانوادهها برای تفریح در آن منطقه جمع شده بودند، چندین بمب به محل اصابت کرد. تصاویر تأییدشده نشان میدهد که پس از انفجار اول، در حالی که مردم هنوز در اطراف حضور داشتند، انفجار دوم هم رخ داده است.
کارشناسان نظامی میگویند با توجه به فناوریهای موجود، نیروهای مهاجم میتوانند قبل از حمله از حضور غیرنظامیان مطلع شوند. بنابراین، یا این بررسی انجام نشده، یا امکانش وجود نداشته، یا عمداً نادیده گرفته شده که هیچکدام قابل توجیه نیست.
همچنین تأکید شده که این نوع حملات نهتنها آسیب بیشتری به غیرنظامیان میزند، بلکه حتی از نظر نظامی هم مزیت مشخصی ندارد و همین موضوع نگرانیها درباره بیتوجهی به جان غیرنظامیان را افزایش داده است.
در مجموع، تحلیل این موارد نشان میدهد که حملات تکراری (دابلتپ) بهصورت یک الگوی قابل مشاهده در این جنگ ظاهر شده و نگرانیهای جدی درباره رعایت قوانین بینالمللی و حفاظت از غیرنظامیان ایجاد کرده است.
https://t.co/FYPWU0Mz54
۱. در میانه جنگ سفر کوتاهی به ایران داشتم و بازگشتم تقریبا همزمان شد با اعلام آتشبس موقت. اینجا مشاهداتم و درآخر برداشتهایم از شرایط را (عمدتا برای دیاسپورای غربتی) مینویسم با این توضیح که برای کسانی که داخل ایران هستند احتمالا هیچ نکته جدیدی وجود ندارد.
یکی از عوارض پهلویسم در این چند ماه این بود که دوستان صمیمی و خانوادهها را به جان هم انداخت.
طرفداران پهلوی کمکم یاد گرفتند علاوه بر بلاک کردن در اینستاگرام، چطور استوریها و پستهای خود را محدود کنند، چطور به دوستانشان یکباره و بیهیچ مقدمهای توهین کنند، چطور استوریهای طرف مقابل را محدود کنند، چطور...
کلاً مهارتهای کثرت و تفرقهآفرینی مردم بالا رفت. همه به جان هم افتادند.
سرها در گریبان است.
کارخانه زامبیسازی پهلوی تا اینجا، علاوه بر تثبیت جمهوری اسلامی از طریق جنگ و ویرانسازی ایران، مهارتهای زیادی در نابودی دوستیها و وحدت بین مردم داشت.
این تفرقه تا دوباره به وحدتی برای نجات ایران تبدیل شود، متأسفانه سالها زمان میبرد.
در جواب اینایی که از تعمیر سه روزه پل تعجب کردن
یه همکار ایرانی ما داشتیم که اینجا درس خونده بود و هیچوقت ایران کار نکرده نبود، بعد یه اصراری داشت که همیشه هر وقت ما (من و همکار دیگه م که هر کدوم اقلا ده سال تو ایران کار کرده بودیم) یه نظر فنی میدادیم با لحن تحقیر آمیز میگفت ایران شاید اینجوری باشه ولی اینجا این کارا رو نمیکنیم اینجا اصول داره.
یه بار تو یه جلسه بهش گفتم دوست عزیز تعداد واحدهای پالایشگاهی و شیمیایی ایران بیشتره یا آلمان؟ چند بار حادثهٔ بزرگ اتفاق افتاده توی ایران؟ توی این حجم تولید، اینهمه واحد پراکنده در کشور اگه آدما بیسواد باشن به قول تو و هیچ استاندارد و اصولی رو رعایت نکنن، چطوری پنجاه ساله چرخ این صنعت داره میچرخه؟
حالا هم به شما میگم، اینکه فکر میکنین «هر کس» توی ایران شغلی داره، یعنی یه آدم رانتی وصل بیسواده، این تناقض رو براتون ایجاد نمیکنه که بالاخره این مملکت با این وسعت و جمعیت چطوری داره میچرخه؟
بله میتونست خیلی عالی باشه اگه حکومت درستی داشت، پتانسیلش رو داره که جز ده تای اول جهان باشه در خیلی چیزا، ولی فلج و عقبافتاده نیست. دارن تلاش میکنن که بشه، با تحریم و فشار نشد، با بمب حالا
اگه زیرساخت مهم نیست، پس چرا از محرومیت کودکان سیستان و بلوچستان میگفتید؟
اگه جان انسانها مهمه، چرا از کودکان مدرسه میناب نگفتید؟
اگه ابزار دفاعی مهم نیست، چرا شکوه ارتش شاهنشاهی رو میپرستید؟
اگه خاک مهم نیست، چرا برای اوکراین روضه میخوندید؟
اگه ملیت مهم نیست، چرا به مشکلات
1/
نامه پروین فهیمی بیانیه ای ضدجنگ و در طرد شیرین عبادی و سلطنت طلبان است: چطور میشود برنده جایزه صلح بود و کنار کسی ایستاد که خودش و هوادارانش مدام از متجاوزان به کشورشان، از نیروهایی که بمب بر سر هموطنانشان میریزند، از کسانی که زیرساختهای کشور را نابود میکنند تشکر کردند؟
https://t.co/5LxHYVFfXD
It is clear that Israel wanted to conclude this phase of the war with a big bang by killing Naim Qasim. It could not locate him so it hit 100 civilian targets in Lebanon in the hope of getting him. Today they celebrated: they killed his personal secretary and nephew only. Nazis.
محمد جان!
بناهای رفاقتی که در طوفان حوادث پیش و پس انقلاب برجای مانده بود بالاخره در این جنگ فرو ریخت. حیف! سالها آجربهآجر چیده بودیمشان. دیگر فریبرز و مصطفی را نخواهیم دید.
بمبهای صدام فقط خانههای مسکونی را خراب نمیکند؛ گاهی موج انفجار و ترکشها به خانههای دوستی هم میرسد.
میدونی من به آزادیخواهی و پیشرو بودن شماهایی که هیچ وقعی به این تصاویر نمیدین شک دارم...چنان کینه و خشم چشمتون رو کور کرده که جز هدفتون هیچی رو نمیبینید...آزادیخواهی شما ترسناکه...هیچ هیچ وقعی به این تصاویر ندادین این مدت فقط هی گفتید اینترنت ایران قطعه
علی قمصری هنرمند مسئول درست در جایی ایستاده است که از یک میهندوست انتظار میرود. نیروگاه دماوند نماد همه تاسیسات و زیرساختهای حیاتی و مفید برای عموم مردم ایران است که محصول تلاشها و دسترنج و سرمایههای عمومی اقشار مختلف مردم ایران در نسلهای مختلف است. آنها بخشی از قابلیتها، دانش و مهارتهای تخصصی بومی شده و قدرت ملی هستند، به حکومتهای مستقر تعلق ندارند.
اگر مشکلی هست با نحوه اداره و تغییر روشها برای بهبود عملکرد، افزایش ثمرات برای رفاه همگانی و گسترش توان آنها است، نه نابودی آنها از سر نفرت و جهل و همراهی با بدخواهان این سرزمین.
سکوت ما، هیزم آتش جنگطلبان است
♦️ترامپ ادعا میکند برخی ایرانیان از حمله به زیرساختهای کشورشان حمایت میکنند.
این یک ادعای خطرناک و گمراهکننده است. سکوت در برابر آن، یعنی باز گذاشتن دست کسانی که میخواهند جنگ را توجیه کنند و به ویرانی مشروعیت بدهند.
♦️واقعیت روشن است: اکثریت مردم ایران خواهان امنیت و زندگی بهترند، نه جنگ.
اما وقتی ما سکوت میکنیم، صدای اقلیت جنگطلب بلندتر شنیده میشود.
♦️حمایت از جنگ،چه مستقیم، چه با سکوت،فقط به تداوم این چرخه ویرانی کمک میکند. هیچ مردمی از نابودی زیرساختها، ناامنی و آیندهای تاریک استقبال نمیکنند.
♦️۴۸ ساعت آینده:
پست بگذارید، بازنشر کنید، به زبانهای مختلف بنویسید. رسانهها و نمایندگان را تگ کنید.
♦️بگذارید جهان ببیند: مردم ایران علیه جنگاند. این روایت، صدای ما نیست.
#StopWarOnIran
#NoWarCrimesInIran
دوستی نوشت:
تو تصاویر و خبرها دیدیم و شنیدیم که لرهای بختیاری با تفنگ برنو به هلیکوپترهای آمریکایی شلیک کردند و تأیید شد که خدمه هلیکوپتر رو زخمی کردن.
یاد تیکهای از کتاب بخارای من ایل من اثر محمد بهمنبیگی افتادم:
هر مردی در آرزوی دو برنو بود: برنویی بر دوش و برنویی در آغوش!
مبارک همه اونایی که تظاهرات مونیخ رفتن «روز جهانی اقدام». مبارک اونایی که رفتن ولی وجدانشون راحت بود که ما جاوید شاه نگفتیم. مبارک همه اونایی که جلو چشمشون ایران داره نابود میشه اینا فقط نگزان اینترنت ایرانن...
ترامپ همین الان دوباره دارد از برگرداندن ایران به عصر حجر، «جایی که به آن تعلق دارد» میگوید.
مبارک همه آنهایی که درخواست «مداخله نظامی بشردوستانه» داشتند.
محسن نامجو؛ چطور آن جوان رعنای پای لانچر را که جانش را فدای ایران میکند تمسخر میکنید و میگویید به درک که کشته شود!؟
همان جوان رعنایی که هر چه باشد و از هر که دستور بگیرد از شما قلبش برای ایران بیشتر میتپد.