In the early hours of this morning, in a public square in Isfahan, the regime in Iran, executed two more young protestors, heroes from the Lion and Sun uprising in January: Abolfazl Sepahi Badjani and Amirhossein Safari Hosseinabadi.
This growing wave of executions is a sign of an increasingly desperate regime, that has lost all legitimacy.
But despite enormous risk to their own lives, the people of Isfahan proved that the Islamic Republic's campaign of terror is failing. Risking bullets, imprisonment, and death, ordinary citizens gathered in Alikhani Square in a heroic attempt to stop these executions. Their courage showed that fear has given way to defiance.
The gallows will not save the Islamic Republic. A people willing to stand unarmed before bullets and execution to protect one another cannot be defeated.
We stand with the families of Abolfazl Sepahi Badjani and Amirhossein Safari Hosseinabadi, whose sacrifice will not be forgotten. Those who ordered and carried out these murders must know that justice may be delayed, but it will come. They will be held accountable before a free Iran and under the rule of law.
At least eight more political prisoners from the same case remain under imminent threat of execution.
The world must not look away. Democratic governments, international organizations, and human rights institutions must use every available tool to increase pressure on the Islamic Republic and stop its machinery of executions before more innocent lives are taken.
۴۷ سال فلاکت ج ا نشان داد که اگر اشتباه تاریخی انجام دهیم، دهه ها رنج و بدبختی خواهیم داشت و هزاران هزار جان عزیز باید فدا شوند. نیم قرن، برای پیرمرد اخموی تاریخ، چند ثانیه است، ولی چند نسل باید تاوان پس بدهد.
پشتیبان شاه باشید.
#جاويدشاه_رمز_نجات_ایران
به آگاهی هممیهنان گرامی میرسانیم که شاهزاده رضا پهلوی روز سهشنبه (۲۸ ژوئیه) در مراسم تشییع پیکر سناتور لیندزی گراهام در شهر واشینگتن، دی.سی. حضور خواهند یافت تا از جانب ملت ایران، به این دوست بزرگ ایرانیان ادای احترام کرده و یاد و نام او را گرامی بدارند.
حضور سناتور گراهام در گردهمایی بزرگ مونیخ و برافراشتن پرچم شیر و خورشید، تنها چند هفته پس از خیزش ملی دیماه، او را به نمادی از همبستگی با آرمان آزادی ایران بدل ساخت و نامش را در حافظه تاریخی ملت ما جاودانه کرد.
در این روز، به یاد انسانی بزرگ و دوستی وفادار هستیم، مردی که در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ معاصر، در کنار مردم ایران ایستاد و از مبارزه آنان برای دستیابی به آزادی دفاع کرد.
@_l_MystiQue_l_ تا یه زمانی میتونستند با کاهش خواسته های یک ملت به حجاب و اعدام و غذا و غیره، سوپاپی باشند برای بقای رژیم منحوس.
حال دیگر حنایشان رنگی ندارد و حرفهایشان جز چندش و نفرت محتوای دیگری ندارد.
@PahlaviReza میراث پدر تاجدار ما، وطن پرستی بود. ما یاد گرفتیم که وجب به وجب اون خاک برای همه ماست. ایران آباد و آزاد منزل ایرانیان است، با هر زبان و فرهنگ و قومیت و رنگ.
مام میهن را دوباره میسازیم.
#جاويدشاه_رمز_نجات_ایران
شاهنشاها، یکسال دیگر از آخرین دیدار ما سپری شد، و این بار من هم از طرف خودم، و هم از طرف نمایندگان ملت ایران، برای ادای احترام، و همینطور دادن گزارشی کوتاه از آنچه با تو و بی تو بر ایران و ایرانی گذشته و میگذرد، با تو همسر عزیزم گفتگویی دارم.
امروز چهل و شش سال از روزی که ایران و ایرانیان، و همینطور من و خانواده ات را ترک کردی میگذرد، و در این مدت چه ها که بر ما و بر سر این ملک و ملت گذشته.
از اوایل قرن بیستم ایران با داشتن دو رهبر بزرگ نگر، قدم در راهی گذاشت که هیچ کشور دیگری در منطقه حتی تصور آن را هم به خودش راه نمی داد.
پدرت، رضا شاه بزرگ، در سختترین دوران جهان آنروز، ایران را از تقسیم و تجزیه نجات داد و پایه های کشوری متمدن و مستقل را بنا نهاد.
سپس به همت کار مداوم تو، شاهنشاه ایران، کشور ویران بعد از جنگ، تبدیل به ایران آباد شد، و ایرانی سرافکنده، مغرور و سربلند.
ایران کم کم مورد نگاههای حسرت بار بعضی و امیدواری بعضی دیگر قرار گرفت، و ابر قدرتها نیز به تدریج با نگاههای نگران به آن نگریستند.
در انتهای آن دوران طلایی، تمامی کشورهای منطقه در آرزوی بدست آوردن جزیی از آنچه ایران به دست آورده بود بودند، ولی تو کماکان به دنبال نشاندن ایران در سطح پیشرفته ترین کشور های جهان.
تو، شاهنشاه ایران زمین، با اعتقاد به حمایت بی چون و چرای ملت ایران هيچ نوع توافقی را با بزرگان جهان که حتی قدمی با ایران بزرگ مورد نظرت تفاوت داشته باشد قبول نداشتی، ولی افسوس که آن حمایت از تو دریغ شد، و بدون آن پشتیبانی حیاتی، تا به امروز شاهد خسارات بسیار سنگین و کمرشکن اش بوده ایم و هنوز هم هستیم.
ایرانی را که تو ترک کردی با تمامی کشور های جهان رابطه دوستانه داشت، و درهای آنها بدون ویزا برای ما باز بود، ولی ایران امروز، با عنوان حامی نخست تروریسم جهانی، تنها با شماری اندک رابطه ای نیمه دوستانه دارد.
در ایرانی که تو ساختی، درآمد یک کارگر ایرانی امکان یک زندگی راحت را به خانواده اش میداد. امروز کارگر ایرانی حتی قادر به تهیه مایحتاج اولیه زندگی اش هم نیست.
ایران تو در مهم ترین کارخانه های جهان سرمایه گذاری میکرد، و به کشورهای اروپایی پول قرض میداد، و امروز کاسه گدایی دولت آن در انتظار اجازه آمریکا برای خرید غذاست.
پادشاه تاجدار من، به تو به عنوان همسری بی مانند و مهربان، و پدری با علاقه و توجه بسیار به زندگی و تربیت فرزندانش درود میفرستم.
به تو به عنوان ”بزرگ ارتشتاران فرمانده“ درود میفرستم. تو با جهان بینی، برای میهنت پنجمین نیروی دفاعی جهان را بوجود آوردی، تا هیچ کشوری حتی فکر تجاوز به ایران را هم به خود راه ندهد.
نسل جوان و برومند امروز ایران، همانهایی که رژیم اسلامی با صرف هزینه های هنگفت و دروغهای بزرگ درباره دوران ما، می خواست حامی خودش باشد، با آگاهی بسیار از آنچه ما ساختیم، با دست خالی، ولی با اراده ای آهنین رو در روی آنها ایستاده، به خاندان پهلوی درود میفرستد، و با صدای بلند سقوط رژیم وحشت را میخواهد.
همین چندی پیش شاهد بزرگترین کشتار تاریخ ملتی توسط دولت حاکمش بودیم، دهها هزار جوان برومند ما به فرمان رهبران امروز ایران، در تنها دو روز در خاک و خون غلطیدند، و ملتی را داغدار و خونخواه خود کردند.
امروز همان رهبران در آتش جنگی خانمان سوز، سخت درگیرند، و ملتی که آن روز همه چیز داشت، امروز گرسنه، بی دفاع و مستاصل نمی داند با چه فردایی رو بروست.
رضا، پسر بزرگت که هنگام رفتن تو جوانی ۱۹ ساله بود، رهبری باز پس گیری ایران و رسیدن به دوران گذار را به عهده گرفته.
امید من و همه ایرانیان است که با پیروزی نهایی نور بر تاریکی، ایرانیان، یک دل و یک صدا، و دست در دست هم کمر همت به ساختن آینده آن ببندند، و از نو ایرانی پیشرفته و سر بلند بسازند.
تا آنروز و آن خبر، با درود بر تو و عشقی بی پایان
فرح پهلوی
چهل و شش سال از درگذشت پدرم میگذرد، اما او امروز زندهترین چهره سیاسی در پیشگاه تاریخ و دل ایرانیان است.
شعله عشق ملت ایران به او روز به روز بلندتر و فروزانتر میشود. همانطور که جاویدنام مجیدرضا رهنورد به نیابت از میلیونها جوان ایرانی نوشت: «نسلی عاشقت شد، که تو را هرگز ندید».
پدرم با تمام وجود، عاشقِ ایران بود. قلب او با طبیعت این خاک میتپید و باریدن باران بر دشتهای ایران، برایش بهترین و زیباترین خبر بود.
او در ۲۲ سالگی، کشور را در شرایط دشوار اشغال متفقین تحویل گرفت و با تکیه بر میهنپرستی، ایران را به سوی دروازههای تمدن بزرگ هدایت کرد. اگر فاجعه ۵۷، مسیر تاریخ ما را منحرف نمیکرد، ایران امروز یکی از درخشانترین قطبهای رفاه و توسعه در جهان بود.
هممیهنانم، اگر به راه او باور داریم، مسئولیت بزرگی بر دوش ماست. برای وفاداری به نگاه او، ما باید ایران را از این فرقه تبهکار پس بگیریم و آن را دوباره بسازیم.
پاینده ایران