You can talk about the IRGC and the mullahs and claim to be anti-war, but you say nothing about 90 hours of INTERNET BLACKOUT, about 90 million people held hostage, about the lack of any shelters for civilians, or about more than 30,000 people who were killed by IRGC!!!
دارم دق می کنم برای بچه های پرونده ی «میدان علیخانی» ملک شهر اصفهان.
۱۲ جوان بین ۱۸ تا ۲۷ ساله!
هر جور که بلدید و توانش رو دارید اسم این بچه ها رو فریاد بزنید،
نباید رژیم ضحاک زندگی این بچه ها رو بگیره.
نباید.
راستش دوران پرایم من دوران کودکیمه…
نزدیک ۲۰ کتاب دایرةالمعارف رو خط به خط حفظ بودم.
شعر مینوشتم، نقاشی میکشیدم، حتی با معلومات خودم کتابچه مینوشتم
جهان تخیل و کنجکاوی من حد مرزی نمیشناخت.
با شرم به چشم های اون بچه خیره میشم و میدونم که تا الان ناامیدش کردم.
از چی نمیتونی مووآن کنی عزیزم؟ از محبتی که نمیکرد؟ از تلاشی که نکرد؟ از عرضه ای که نداشت؟ از آرامش و امنیتی که بهت نمیداد؟ از احساس کافی بودنی که بهت نمیداد؟ از چی؟
از تایپم متنفرم. سالی یهبار پیداشون میکنم. همشون هم یا دوست دختر دارن، یا کلا رابطه نمیخوان (که دروغ میگن) . کسکش دوعالم هستن. کاش تولیداتشون بیشتر بود حداقل از دهتایی که خوشم میومد، یکی درمیود ازشون. خسته شدم. میرم توی غار دیگه. کیرم توی عشق و عاشقی.
(I want love so bad)