Hsnislambrn

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@abeanaliz Tebrikler kral

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@betvalueanaliz Hep burdaydık.

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@betvalueanaliz Bravo kral

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@betvalueanaliz Adam başardı

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@betvalueanaliz Başarıların daim olsun kral

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@betvalueanaliz Umarım kazanırsın

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@betvalueanaliz Pasla kral

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@betvalueanaliz Yolla kral

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@betvalueanaliz Pasla kral

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@betvalueanaliz 4.5 üst bastık gelir mi

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@betvalueanaliz Ana tercih ne brom

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@betvalueanaliz Ana tercih 2.5 üst değil mi brom

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@immsherlocked Ulan tadı damağımızda kaldı ya. Bu şimdi bu kadar mıydı? Devamı yok mu bunun

[𝓐𝔂𝓸✯ @shefwayo]

Pov: when you're too tired to react so you just accept things as it is

[ossobold @ossobold]

“Sis üzerime geldikçe, yalnızlığımın sesinden rahatsız oldum ama kimseye zarar vermedim.”

[Hsnislambrn @hsnislmbrn]

@karlos3761 5 kere baştan izledim. Belki diğer insanlar fikrime katılmaz ama benim nezdim de dünyanın en iyi dizisi. Gerek karakterin girdiği değişimler olsun gerek dizi müzikleri olsun. Bazen öyle dizidir ki içinden insanın keşke Opie gibi dostu olsa dersin.

[Raskolnikov @Raskolnikovsair]

"Dün neredeyse seni arayacaktım,
ve bu şekilde kaç gün geçti unuttum"

[77. Sayfa @77Sayfa]

"Sen çabalıyorsun ve Allah seni görüyor bu yeterli."

[Raskolnikov @Raskolnikovsair]

Ahmet Hamdi Tanpınar'ın hayal kırıklığını şöyle betimlemesi çok hoşuma gidiyor "hiç kimse yıldız olarak kalamıyordu. muhakkak hayalimizdeki yerinden inecek, herkese benzeyecekti."

[Girişimci Hisler @girisimcihisler]

Herkes Denize Giderken, Neden Dağlara Yürüdüğünü Şimdi Anlıyorum

Binlerce penguen, hayatta kalma içgüdüsüyle okyanusa, yemeğe, güvenliğe doğru yürür. Mükemmel bir uyum içindedirler. Ama bir tanesi durur. Sürüye arkasını döner. Ve o sonsuz buz çölüne, 5.000 kilometre boyunca uzanan dağlara, yani kesin ölüme doğru yürümeye başlar.

Bilim insanları onu zorla koloniye geri götürür. Ama o yine ayrılır. Yine dağlara yürür. Bilim buna "yön kaybı" veya "nörolojik hata" diyor. Ben ise buna "Uyanış" diyorum.

Eğer bu yazıyı okuyorsan, muhtemelen sen de o penguensin.

30 yaşındasın. Arkadaşların "denize" ulaştı. Evlendiler, terfi aldılar, o güvenli 9-5 limanına demir attılar. Sen ise "sıradan" olmayı reddettin. Risk aldın. Belki kriptoda battın, belki girişimin iflas etti, belki 2022 krizinde her şeyini kaybettin. Şu an o buz çölünde tek başınasın ve kendine "Nerede yanlış yaptım?" diye soruyorsun.

Cevap veriyorum: Hiçbir yerde.

O penguen intihar etmiyor. O penguen, sadece "sürüden biri" olarak hayatta kalmaktansa, kendi şartlarında yok olmayı seçiyor. Çünkü biliyor ki; o güvenli denize ulaşsa bile, sadece "sürüdeki bir başka penguen" (ya da fare yarışındaki bir başka fare) olacak.

Nietzsche ne demişti? "Büyük ve imkansızı denerken yok olmaktan daha iyi bir yaşam amacı bilmiyorum."

Kaybetmiş hissetmen çok normal. Cüzdanın boşalmış olabilir, umudun kırılmış olabilir. Ama şunu asla unutma: O pengueni "ölümsüz" yapan şey, ölümü değil; binlerce yıldır süregelen o itaat zincirini kırmasıydı.

Senin o "anlamsız" görünen çaban, o batışların, o yalnızlığın... Hepsi senin kendi dağlarına yürüyüşün. Diğerleri sadece nefes alıyor, sen ise yaşıyorsun.

O yüzden, geri dönmeyi aklından bile geçirme. Düştüysen kalk. Rotanı tekrar o zirveye çevir. Ailene, atalarına ve en önemlisi kendi potansiyeline bir borcun var.

Hikayenin sonu henüz yazılmadı. Ama kural belli: Ölene kadar, tüm yenilgiler psikolojiktir.

Yürümeye devam et.