Bedduaya gerek yok. Bir söz diyor ki;
“Onlar, onları mahvedecek kişilerle tanışacak.”
Kimsenin yaptığı yanına kalmayacak arkanıza yaslanın ve seyredin.
Dünyadaki en zor şeylerden biri, seni yalnız hissettiren insanlarla aynı hayatın içinde yürümektir. Çünkü sen, kendi dertlerini taşırken bile başkalarını düşünecek kadar ince ruhlu birisin. Kırgın olsan da sorarsın, yorgun olsan da dinlersin, canın sıkkınken bile bir başkasının derdine yer açarsın. Ama herkes aynı kalbe sahip değildir. Bazıları sadece kendi ihtiyaçlarını görür, kendi duygularını önemser ve karşısındaki insanın verdiği emeği fark etmez. İşte insanı asıl yoran da budur; fedakarlık yapmak değil, verdiği değerin görünmez olmasıdır. Çünkü yalnızlık, etrafında insan olmaması değil; seni anlayan, düşünen ve değer veren insanların eksikliğidir. En çok da iyi niyetli insanlar bu yüzden yorulur. Çünkü onlar sevgiyi görev gibi değil, karakterlerinin bir parçası gibi yaşarlar.
Mobbing olaylarının arkasında çoğu kez karmaşık teoriler yok. Çirkin olan güzel olanı, başarısız olan başarılı olanı, özgüvensiz ve baskıyla yaşayan özgür ve cesurca yaşayanı kıskanıyor. Bununla başa çıkamadığı için baskı, yalan, dedikodu ve iftira gibi her yolu kullanıyor.
Ben ahlakla yetiştirildim. Bu yüzden bazı şeyleri hiç normalleştiremiyorum. Yalana, iki yüzlülüğe, çıkarcılığa, vicdansızlığa alışamadım.İnsanlar bunları hep ustalıkla yapıyor diye ben de bunları yapmalıymışım gibi hissetmiyorum. Bazı şeyler hâlâ midemi bulandırıyor.
Kendi akıl sağlığınız için herkesi anlamaya çalışmayın. Herkese yetişmeye çalışmayın. Her sözü ciddiye almayın. Bazen görmezden gelmek, duymamak, uzak durmak ve kapıyı vurup çıkmak en büyük iyiliktir kendinize. Her savaşa girmeyin. Bazı şeyler değmez. Boşuna çabalayıp kendinizi yormayın.
Birini kandırmış olman, onun asla aptal olduğu anlamına gelmez. Bu daha çok senin hiçbir şekilde güvenilmeyen biri olduğunu gösterir. Çünkü herkes sürekli şüpheyle yaşayacak kadar kötü değildir. Bazı insanlar içinden geldiği gibi davranır, güvenir, samimi olur. Güvenmek kaybettirmez; asıl insanı küçülten, o güveni boşa çıkarmaktır. Birini aldatmak zeka değil, karakter meselesidir. Güveni kırılan insan zamanla değişir. Saflığı azalır ama olaylara daha net bakmayı öğrenir. En kötüsü de şudur: Güveni hak etmeyen insanlar, yaptıklarına rağmen hala kendilerini haklı ve akıllı sanır.