Yetişkinlerin de çocuklar gibi olur olmadık yerlerde uyumasını normalleştirmeliyiz. Mesela bir düğünde ya da uzun bir işret alemi sırasında lokantada iki sandalyeyi birleştirip de bir power nap eylemek fena akardı.
bi ara gabor mate "insanlar varoluşlarını meşrulaştırmak için neşelerinden vazgeçiyor" dediydi. linkedin'e bakınırken aklıma geldi. varoluşumuzu daha da meşrulaştırmak için daha ne uygulamalar üreticiiiz acabası
y’all are letting american individualism melt your fucking brains oh my god hearing a baby cry while you’re getting coffee is not going to end your life. it’s part of being outside. in public. where people are. babies are people btw
wittgenstein'a dair bi kitap okuyorum. sınıfsallık her yerden üstümüze gelmeye devam ediyor vallahi. biz de bilirdik skjolden'de bi kabin yaptırıp felsefi sancılar yaşamayı beyefendi.
benzetildiğim hiç havalı olmayan şeyler listesine yeni bir tanesi eklendi:
"maşallah senin de sabah sabah yüzün çok gülüyo. kümesteki tavuklar gibisin."
sabah gülümsemek de sınıfsaldır beyefendi