#آبان۹۸ماهشهر
این یاداوری تاریخی برای همگان مناسب نیست!
«بوی گوشت کباب شده ی انسان، جواب اعتراض به فقر و فساد و گرسنگی شد»
آنروز بوی گوشت پخته شده ی انسان، فضای شهر را پُر کرده بود، مادران، چشم انتظار جوانانشان بودند تا جگر گوشه هایشان بازگردند، اتفاقی که هرگز رخ نداد و جوانان ماهشهری به خانه باز نگشتند!
هفت سال از کشتار نیزارهای ماهشهر میگذرد و همچنان از تعداد کشته شدگان اطلاعی در دسترس نیست!
آبان ۹۸ جوانان ماهشهر در پی اعتراض بخاطر فقر و فساد و بیکاری و نداشتن هیچ سهمی از یکی از بزرگترین پروژه ی پتروشیمی خاورمیانه با تولید یک سوم از کل تولیدات پتروشیمی کشور، با گلوله های دوشکا روبرو شدند، جنازه ها بر روی زمین میریختند و برخی ها محبور به فرار شدند و راه آخر درون نیزارهای حومه ی شهر بود به خیال اینکه جمهوری اسلامی پیگیرشان نمیشود، اما دوشکاها اطراف نیزار را محاصره کردند!
صدای شلیک ها متوقف شد و گویی دیگر کسی قصد کشتار بچه های مخفی شده در نیزار را ندارد، به یکباره صدای هلیکوپتر به گوش میرسد، لحظاتی گذشت و به یکباره از زمین و هوا شلیک مرگبار ماشین کشتار رژیم اغاز شد و صدای گلوله با بوی باروت در فضا میپیچید و پس از دقایقی شلیک ها متوقف شد، اما صدای ناله ی جوانان ماهشهری را میشد شنید، بچه هایی که گلوله خورده بودند، اما همچنان زنده از شدت درد و جراحت تقاضای کمک داشتند!
پس از دقایقی نقشه ی شوم جمهوری اسلامی اغاز شد، برای پاک کردن صحنه ی جنایت، آتش زدن نیزارها با تمام اجساد و زخمی های درون آن راه حل نهایی جمهوری اسلامی!
دقایقی پس از به آتش کشیدن نیزار بود که بوی گوشت پخته شده ی انسان بهمراه دود و آتش، فضای محل اختفا را پوشاند و سپس در تمام شهر بوی عجیبی پیچیده بود، بویی که هیچکس تصور نمیکرد که چه اتفاقی افتاده!
کسی باور نمیکرد که این بوی کباب شده ی انسان است که به مشام میرسد، بوی تن انسانهایی که از اخبار فساد و اختلاس انگل زاده های رژیم و سران سپاه و تغذیه ی مالی حماس و حزب الله و بشار اسد، خسته شده اند و با دستان خالی در پی شغل و راهی برای زندگی کردن بودند!
اما خبر کشتار و آتش زدن نیزار خیلی سریع به مادران و پدران و همسران چشمانتظار رسید، باورش غیر ممکن بود، یعنی این بو، بوی جزغاله شدن فرزندان ما است که در شهر پیچیده؟
یعنی این تن فرزندان و پدران و همسران ما است که تمام وجودمان را در بر گرفته؟
این جنایت، گویی حافظه ی جمعی خوزستان را با سینما رکسی دیگر بیدار کرد، کشتار زنده زنده ی جوانان ایرانی بار دیگر خوزستان را به عزا و ماتم نشاند و این بار اما جمهوری اسلامی استخوانهای سوخته را از محوطه خارج کرد تا صورت مسئله ای خونین را پاک کند، اما:
ماهشهر را نمیتوان با سکوت دفن کرد، نیزارها را نمیتوان با آتش از حافظه تاریخ پاک کرد و خون انسان را نمیتوان با گذشت زمان شست.
هفت سال گذشته است، اما هنوز چند سؤال در گلوی تاریخ گیر کرده است:
آن روز در نیزارهای ماهشهر چه گذشت و چه کسانی باید پاسخگوی آن باشند؟
چند نفر در نیزارهای ماهشهر کشته شدند؟
چند نفر زنده در آتش سوختند؟
پیکر چند نفر هرگز به خانوادههایشان تحویل داده نشد؟
چه کسانی دستور محاصره و شلیک را صادر کردند؟
و چرا هنوز حقیقت این جنایت، آنگونه که شایسته خانوادههای قربانیان است، روشن نشده است؟
ما فراموش نمیکنیم!
🖊️جلال جنتی
#پسرعاقل_نوح
از او بگو به دنیا.. از او که قصه ای داشت
او جشنِ زندگی بود.. سروی که قد برافراشت
از اُجرتِ گلوله .. از شر که میهراسد
از مادری که او را از خال میشناسد
از او بگو به دنیا.. ای شاهدِ غروبان!
این رقصِ بیسران است، این داغِ پایکوبان..
یاد آر اگر رگت را با مرگ میخراشی
تو بازماندهای تا او را گواه باشی!
دیدی که بر مزارش، رقصِ پدر کدام است؟
این هلهله عزا نیست.. آئینِ انتقام است
از او بگو به دنیا.. از نغمهای که سر داد
از او که نیمه جان بود در کیسههای اجساد…
از او بگو به دنیاااا
آدم گاهی به چهره پدرمادرش نگاه میکنه، از ته دل افسوس میخوره که این آدمهای مظلوم، پرتلاش و زحمتکش، چه زندگی شیرین و کمدردسری میتوانستند داشته باشند در یک کشور نرمال؛ و آخوند مانع شد…
صبح عرفان میرزایی زیر شکنجه کشته شد، ظهر مهران اسماعیلیان بعد از تحمل حبس و شکنجه و آزادی خودکشی کرد، عصر آیدا حیدری نامزد جاویدنام ابولفضل سلیمانی خودکشی کرد، شب دانیال کریمی پدر جاویدنام امیرمحمد کریمی به زندگیش پایان داد. سیاهترین روزگار تاریخ این خاک رو داریم زندگی میکنیم.