عکس عروسک یه بچه رو میبینی.
بچهای که دیگه نیست.
عروسکی که دیگه باهاش بازی نمیشه.
پدری که با درماندگی اون عکس رو پست کرده.
این چه دردیه که وارثش شدیم؟
قلبم مثل یه خمپارهی از کارافتادهاس.
دستام جون ندارن.
گلوم پُره و هیچ صدایی ازش درنمیاد.
من نمیدونم باید با غم چیکار کنم. باید با خشم چیکار کنم.
من فقط به زور خودمو روی زمین میکِشَم و جلو میام.
بهخاطر همین هم بدتر زخمی میشم. خاکی میشم. ای کاش یه جایی یه کسی یه دستی باشه.
با اختلاف محبوبترین شخصیت سریالی برای من که هیچ جا ازش لجم نمیگرفت، هر کاریشو دوست داشتم لیلی تو Modern family بود. از کوچیکی تا بزرگسالیش محبوب من بود.