🚨Sinds 2023 zijn #bufferstroken in Nederland verplicht langs veel waterlopen. Op deze stroken mag de #boer geen mest uitrijden.
Bufferstroken werden gezegd om te helpen om:
🔻de waterkwaliteit te verbeteren;
🔻uitspoeling van stikstof en fosfaat naar sloten en beken te verminderen;
🔻de hoeveelheid gewasbeschermingsmiddelen in het water te beperken;
🔻biodiversiteit langs watergangen te bevorderen.
Ook hier bewijzen metingen dat het toch iets anders zit... #metenisweten
Hoe bizar! Uit onze pensioenpot is er tussen 2021 en heden een bedrag verdwenen tussen de 1000 en 1500 miljard euro. Waarom is dit geen voorpaginanieuws? https://t.co/lVhMWqpHDA
Hester Bais verdient hier steun, omdat een deel van haar onderliggende feiten inmiddels gewoon controleerbaar blijkt en kloppen.
De Federal Reserve stopte in 2006 inderdaad met publicatie van M3, waaronder bepaalde repotransacties. Nederlandse pensioenfondsen en pensioenvehikels vielen later buiten delen van de gebruikte shadow-bankingdefinitie. ING paste in 2016 vergelijkende balansposten aan met bedragen van €185 miljard en €163 miljard. En in 2022 moesten Nederlandse pensioenfondsen volgens DNB in een halfjaar €82 miljard extra op margin accounts zetten vanwege derivatenposities.
Dat zijn geen verzinsels.
Bais legt daar documenten naast over garanties, novation agreements, bewaarstichtingen, pooling, clearing en onderpandconstructies rond APG, PFZW, banken en toezichthouders. Haar stelling is dat pensioenvermogen veel dieper als buffer in het financiële systeem is gebruikt dan publiekelijk zichtbaar was.
Daar komt nu haar nieuwe vraag bovenop: bestaat er ook een verband met de tientallen miljarden uit de oude AWBZ en het opgeheven AOW-Spaarfonds?
Die koppeling is nog niet bewezen. Maar dat is precies waarom haar dossier serieus onderzocht moet worden.
Het gemak waarmee zulke vragen worden afgedaan als complotdenken door de polderbobos is misplaatst. Er liggen echte jaarrekeningen, echte contracten, echte balanscorrecties en echte collateralverplichtingen onder.
De juiste reactie van de Algemene Rekenkamer, DNB en AFM is daarom niet: “niets aan de hand”.
De juiste reactie is: leg de administratie open, wijs exact aan welke verbanden wel en niet bestaan, en verklaar de grote posten één voor één.
Als Bais fouten maakt, laat maar zien waar.
Maar als toezichthouders en overheid jarenlang constructies hebben laten bestaan waarbij pensioenvermogen als verborgen buffer voor banken fungeerde, dan is dit geen voetnoot.
Dan is het een van de grootste financiële toezichtsvragen van de afgelopen twintig jaar.
Er is in 2026 al 100 miljoen euro uitgekeerd aan dwangsommen voor asielzoekers.
Die dwangsommen kunnen worden aangevraagd door asielzoekers die vinden dat hun asielprocedure te traag verloopt. 46 asielzoekers kregen meer dan 80.000 euro ter compensatie van een te trage behandeling van hun asielaanvraag. In negen gevallen was de dwangsom zelfs meer dan een ton.
Opiniemaker @RitaVerdonkDH vindt dit belachelijk. 'Het is echt te gek voor woorden.’
#NieuwsvandeDag
🚨🚨 Estudio sobre vacunados vs. no vacunados finalmente ve la luz... Los resultados son ASOMBROSOS..
El Dr. Marcus Zervos dirigió el estudio, pero decidió no publicarlo porque "publicar algo así, bien podría jubilarme, Estaría acabado"...
Aquí está lo que dice el estudio...
1/9/26 - THE ULTIMATE COVID NIGHTMARE: ERASMUS MC MAAKT(E) BIOWEAPONS IN OPDRACHT VAN DE CIA EN HET PENTAGON 🧵1/5
Micha Kat — Brazilië 🇧🇷
Hoeveel parlementaire fopcommissies de deep state ook aan het werk zet, de power of truth verpulvert en versplintert de poortwachters als woonblokken in een tsunami.
De afschuwelijke en niet te bevatten waarheid is dat het @ErasmusMC in Rotterdam decennia lang opereerde als een militair laboratorium voor de CIA en het Pentagon waar bioweapons werden geproduceerd niet alleen voor militair gebruik, maar ook met een deep state-depopulatie objective om de wereldbevolking te reduceren. Door onderzoek van Micha Kat vanaf 2012 dat in een enorme stroomversnelling kwam door het onderzoek van dit account en een serie recente onthullingen en releases in de USA kan deze conclusie thans met zekerheid worden getrokken.
De afschuwelijke en niet te bevatten waarheid is dat het @ErasmusMC in Rotterdam decennia lang opereerde als een militair laboratorium voor de CIA en het Pentagon waar bioweapons werden geproduceerd niet alleen voor militair gebruik, maar ook met een deep state-depopulatie objective om de wereldbevolking te reduceren. Door onderzoek van Micha Kat vanaf 2012 dat in een enorme stroomversnelling kwam door het onderzoek van dit account en een serie recente onthullingen en releases in de USA kan deze conclusie thans met zekerheid worden getrokken.
Aan het licht is gekomen dat het cruciale H5N1-onderzoek van Ron Fouchier en het EMC werd gefinancierd, geheel of gedeeltelijk, door Anthony Fauci van het NIH (zie bronnen). Tevens is vast komen te staan dat Fauci werkte in opdracht van en in samenwerking met de CIA (zie screenshots). Richard Ebright @R_H_Ebright onthulde zelfs dat Dick Cheney als vice president Fauci benoemde tot hoofd van het militaire US Biodefense Research Program in 2002. Vast is komen te staan dat H5N1 zoals ontwikkeld door Fouchier en het EMC het eerste virus-bioweapon was op basis van de gain of function-technologie (bron: o.a. interview Fouchier in het AD, NYT). Dit is dezelfde technologie die werd gebruikt bij het bioweapon SARS-COV-2 in 2019. Hiermee is de eminente en prominente rol van het EMC binnen het wereldwijde virus-bioweapon program van de deep state aangetoond. De NYT noemde het het doomsday virus. Omdat dit bioweapon was betaald door de CIA en het Pentagon, claimde de USA het eigendomsrecht.
Eind 2012 sprak Fouchier op gruwelijke wijze zijn mond voorbij door de bemoeienis van het Pentagon te onthullen in het AD. Deze mega-bombshell werd direct met alle mogelijke power onderdrukt maar Micha Kat bracht het in de openbaarheid. Hierdoor werd de NL regering in een onmogelijke situatie gedrongen: het moest het bioweapon overdragen aan de ‘eigenaar’ (het Pentagon) maar dit was verboden volgens de Biological Weapons Convention. Er werd een theaterstuk opgevoerd wat uiteindelijk natuurlijk leidde tot de export van het bioweapon: wie betaalt bepaalt.
Een tweede soap werd opgevoerd rond de publicatie van de bioweapon in een officieel wetenschappelijk tijdschrift waarbij het moest worden ‘verpakt’ als beneficial for humanity. Hoe deze soap verliep is te zien in de *timeline. Het onderzoek werd in 2012 gepubliceerd in Science. Een van de auteurs was Vincent Munster.
De track records van deze EMC-viroloog vormt aanvullend bewijs voor de rol van het EMC als bioweapons-outlet van de CIA en het Pentagon. In 2009 werd Munster door de deep state van Rotterdam overgebracht naar de USA om daar onder supervisie van Fauci onderzoek te doen naar nieuwe bioweapons. In het kader hiervan werd hij begin dit jaar betrapt op de illegal import van bioweapon-materiaal vanuit Afrika in de USA waaronder geïnactiveerd Monkeypox virus. In juni werd Munster door Justitie aangeklaagd voor samenzwering tot smokkel van bioweapons.
Duitse school met 90 procent #migranten leerlingen ontspoort: politie 121 keer opgeroepen, jawohl wir haben es nicht gewusst
Een Duitse middelbare school met ongeveer negentig procent leerlingen met een migratieachtergrond is uitgegroeid tot symbool van de problemen rond integratie in het land. Op de Karolina-Burger-Realschule in Ludwigshafen zijn geweld, bedreigingen en vernielingen volgens Duitse media aan de orde van de dag. Tussen 2022 en 2024 werd de politie er 121 keer opgeroepen en in 118 gevallen volgde een strafrechtelijke aanklacht,
De school telt ongeveer 760 leerlingen. Leraren melden dat zij worden bekogeld met boeken, seksueel worden beledigd en fysiek worden aangevallen. Ook worden brandalarmen zonder reden geactiveerd en zijn er valse meldingen over schietpartijen gedaan bij de politie.
Leraren luiden noodklok
De situatie liep vorig jaar verder uit de hand. Een 16-jarige leerlinge bedreigde in mei 2025 een docent met een zakmes en werd later opgenomen in een psychiatrische instelling. Ze was aanvankelijk aangeklaagd wegens poging tot doodslag.
Docenten stuurden daarna een open brief aan de autoriteiten. Een leraar vertelde dat een leerling tegen hem en de klas zei: 'Ik schiet jullie allemaal neer.' Een andere docent kreeg de vraag of zij niet bang was dat 'iemand haar in de rug zou steken'.
Ook de staat van het gebouw zorgt voor problemen. Leerlingen zouden meubels vernielen, gaten in muren slaan en vuurwerk in lokalen afsteken. Toiletten zouden geregeld onder water staan en in gangen zouden plassen urine blijven liggen.
Hoofd van school ontslagen
Vorige week meldde volgens Der Spiegel ongeveer een derde van de 53 leraren zich ziek. Een deel deed dat uit protest tegen de schoolleiding en toezichthouders. Na de verkiezingswinst van de CDU in Rijnland-Palts werd schooldirecteur Oliver Kästel ontslagen.
Onderwijsminister Ute Eiling-Hütig spreekt van een 'nieuwe start'. Het doel is volgens haar om conflicten op te lossen en de aandacht weer te richten op goed onderwijs en samenwerking. De problemen verdwenen daarmee echter niet meteen.
Experts wijzen naar integratie
Migratie-expert Ahmad Mansour pleit zelfs voor sluiting van de school. 'Ik zou de school volledig sluiten en de leerlingen over andere scholen verdelen.' Volgens hem 'kan dit zo niet doorgaan' en mag een school geen plek worden waar geweld normaal is.
Sociaal wetenschapper Susanne Schröter noemt de situatie een 'vergrootglas van mislukt integratiebeleid'. Ook Heinz-Peter Meidinger van de Duitse Lerarenvereniging wijst op het zeer hoge aandeel leerlingen met een migratieachtergrond. Volgens hem komen problemen vaker voor op scholen waar dat aandeel groot is en waar integratie onvoldoende is gelukt.
Hij waarschuwt bovendien voor een neerwaartse spiraal. 'Duitse ouders vluchten van zulke scholen, wat het probleem verergert.' Volgens Meidinger zijn er in Duitsland honderden scholen met vergelijkbare problemen.
Zo, even wat mensen verdrietig maken voordat de koffie koud wordt.
Terwijl jij met een schuld van 15 biljoen euro op je borst loopt te kloppen alsof dat een teken van rijkdom is, zitten de Russen ondertussen op 700+ miljarden aan reserves en met nauwelijks buitenlandse schuld. En ja schat, daar moet je tegenwoordig ook naar kijken als je wilt begrijpen hoe een land er financieel werkelijk voor staat.
Want schulden kun je prachtig verpakken. Je kunt er een mooi pak omheen trekken, er een EU vlag op naaien en er een persconferentie bij geven met een pak krakelingen.. maar aan het einde van de dag blijft het gewoon geld dat je nog moet betalen.
En alsof dat nog niet genoeg is, komen de Russen ondertussen ook nog vertellen dat ze hun voorraden aan goud en diamanten verder hebben uitgebreid.
Volgens de cijfers die minister Alexander Kozlov bekendmaakte, zijn er in 2026 alweer flinke nieuwe grondstofreserves vastgesteld.,
Diamanten +102,4 miljoen karaat, waarvan 98,5 miljoen uit de Udatsjnaja mijn in Jakoetsk.
Goud +103 ton, onder andere door nieuwe reserves bij Kupol in Tsjoekotka en Kutynskoje in de regio Chabarovsk.
Zilver +807,8 ton.
En in het Verre Oosten zijn tussen januari en juli ook nog eens 105 nieuwe mijnen voor vaste mineralen in productie genomen. De grootste daarvan is de Televeem goudmijn in Tsjoekotka, waar volgens de bekendgemaakte cijfers nog 26,7 ton goud en 292 ton zilver aanwezig is.
Maar ach.. laten we vooral blijven lachen om die Russen. Ze wonen maar op goud en grondstoffen.
Want in de grote mensenwereld van handel en zaken is er uiteindelijk een heel simpel verschil tussen iemand die zegt.,
Maak je geen zorgen, we lenen het wel.. en iemand die zegt., Hoeveel kost het? Ik heb het geld. Ik maak het vandaag over.
En dat, mijn schatten, is precies waarom je niet alleen moet kijken naar wie het hardst roept dat hij rijk is.
Kijk naar de schulden.
Kijk naar de reserves.
Kijk naar de grondstoffen.
Kijk naar wat er daadwerkelijk onder de grond ligt.
Want een lege portemonnee met een dikke gouden ketting eromheen blijft een lege portemonnee.
En in het kamp zouden we zeggen.. niet praten over hoeveel geld je hebt, laat je portemonnee maar even openklappen kanjer.
Ciganska Kraljica Mariba 👑 Roma journalism.
Ben hier wel even stil van ….
Even wat feiten op een rij. Lees je mee?
In 1950 hadden we in Nederland 10 miljoen inwoners.
In 2020 17,4 miljoen.
In 1950 waren er 410.000 agrarische bedrijven.
In 2020 nog 53.000.
In 1950 waren er 1,57 miljoen koeien en in 2020 1,6 miljoen.
Tussen 1950 en 2016 is er 550.000 hectare cultuurgrond onttrokken aan de landbouw en sindsdien gaat er ieder jaar nog 7500 hectare landbouwgrond verloren aan woning- en wegenbouw en aan zogenaamde natuur.
Van het grondoppervlak dat nodig is om al het voedsel te produceren om aan de behoefte van de Nederlanders te voldoen, is 1800 m2 per persoon nodig. Die ruimte hebben we niet. In Nederland kúnnen we dus niet eens produceren wat we zelf allemaal verorberen. Dat wordt dus al in het buitenland geproduceerd. Denk aan koffie, wijn, sinaasappels, bananen, kiwi's, cacao/chocola en soja- palm- en zonnebloemolie.
De import van landbouwgoederen wordt geraamd op
67,1 miljard euro. Nederland exporteert weliswaar voor 95,6 miljard euro, maar let wel!! ... 27,3 miljard is wederuitvoer: goederen van buitenlandse makelij die na aankomst in Nederland niet of nauwelijks een bewerking ondergaan en daarna weer worden doorgevoerd naar het buitenland.
De werkelijke export is dus 68,3 miljard euro en is 1,2 miljard meer dan er wordt geïmporteerd.
Export bedraagt 9,5 miljard aan sierteelt 🌷🌻, 8,8 miljard aan vlees 🍖🍗, 8,6 aan zuivel 🍶🧀🍦🍼en ei 🍳, 7,3 aan groenten 🍆🍅🍄,
6,2 aan fruit 🍎🍏🍐🍒🍓 en 5,8 miljard aan dranken en bier 🍺.
Bedenk ook: alleen import zorgt voor faillissement van ons land!
Meer dan de helft van de geëxporteerde goederen gaat naar onze buurlanden. Wij wonen overigens dichter bij Duitsland dan bij de Randstad.
Dan is er ook nog het feit dat er 600.000 mensen in banen werken die direct afhankelijk zijn van de agrarische productie.
Ook een feit: Ammoniakuitstoot binnen de veehouderij daalde van 333 kiloton in 1990, tot 110 kiloton nu.
Feit: Er is 9.7 miljard kilo minder mest dan in 1990.
Feit: Boeren hebben tussen 1990 en 2017,
187 miljoen kilo stikstof gereduceerd.
Feit: Fosfaatuitstoot is sinds 1990 gedaald met 60 miljoen.
Feit: 92 procent van koeienvoer bestaat uit gras en maïs van NL bodem.
Dan ook nog even deze feiten: in 1950 reden er 139.000 auto's rond en in 2020 8,9 miljoen.
In 1940 waren er 350.000 passagiers op Schiphol en in 2020 passeerden 58,2 miljoen mensen de incheckbalie.
Tot slot nog maar weer de opmerking dat we met 0,3% van de bevolking voorzien in de voedselvoorziening van de overige 99,7%.
En dan met droge ogen durven te zeggen dat de boeren moeten verdwijnen.
Bronnen: RVO, CBS, WUR, NZO-Zuivel, Nieuwe Oogst
Erik Terpstra - Manager projectbeheersing bij Rijkswaterstaat
U heeft gelijk dat er iets merkwaardigs aan de hand is met dat document van de landsadvocaat.
De notitie van Pels Rijcken (zaaknummer 11020410) gaat over de rekenkundige ondergrens (RKO) bij stikstofberekeningen voor Natura 2000-gebieden. In de openbare versie die bij de Kamer is beland, zijn de velden “voor”, “van” en “datum” grijs weggelakt. Dat is geen toeval en ook geen standaardprivacy-maatregel. Het maakt precies de datering onleesbaar, terwijl die datering cruciaal is om te beoordelen of het advies nog actueel is.
Wat er feitelijk speelt
Op 26 februari 2026 deed het Hof van Justitie van de EU een uitspraak in een Oostenrijkse zaak over de Vogelrichtlijn en (indirect) de Habitatrichtlijn. Advocaat-generaal Juliane Kokott had al eerder gepleit voor meer evenwicht: niet elke mogelijke verstoring van een vogel of habitat hoeft automatisch tot een algeheel verbod te leiden, en compensatie elders kan onder voorwaarden binnen artikel 6 lid 3 Habitatrichtlijn passen. Het Hof volgde haar in belangrijke mate. Dat is een reële versoepeling ten opzichte van de uiterst strenge lijn die Nederlandse bestuursrechters en ambtenaren de afgelopen jaren hebben gehanteerd.
Minister Van Essen (D66) stuurt intussen een stikstofpakket de wereld in dat nog steeds sterk leunt op de oude, zeer stringente Nederlandse interpretatie. Door een oudere landsadvocaat-notitie bij de brief te voegen en de datum weg te lakken, ontstaat de indruk dat het advies nog steeds de huidige juridische stand van zaken weergeeft. Dat is minstens onzorgvuldig, en voor een scepticus ziet het eruit als bewust achterhouden van context.
Een landsadvocaat-advies is geen wet. Het is een opinie op basis van de toen bekende jurisprudentie. Wanneer het Hof daarna een andere richting inslaat, verliest zo’n advies snel gewicht. Door de datum te verhullen, wordt die veroudering minder zichtbaar. Dat is geen transparant bestuur.
Mijn mening
Ik vind dit een typisch voorbeeld van de Nederlandse stikstofimpasse: Brussel en het Europese Hof beginnen langzaam realistischer te worden, terwijl Den Haag zich dieper ingraaft in een modelwerkelijkheid van 0,005 mol en maximale voorzorg. Het weglakken van een datum is klein, bijna pettig, maar symbolisch. Het past in een patroon waarbij juridische en wetenschappelijke twijfel wordt weggemoffeld om het bestaande strenge beleid overeind te houden.
Als de minister meent dat de RKO nog steeds juridisch riskant is, moet hij dat openlijk beargumenteren met actuele jurisprudentie, niet met een ongedateerd of onleesbaar gemaakt advies. Transparantie is hier geen luxe. Wanneer je boeren, bouwers en provincies zware maatregelen oplegt, mag je de juridische basis niet onnodig vertroebelen.
De artikelen in Wynia’s Week leggen precies dit soort mechanismes bloot. Goed dat U erover schrijft. Het is een van de weinige plekken waar deze details consequent boven tafel komen.
Hevige #bosbranden#Europa: wat media en Gekke Gerrit Hiemstra verzwijgen
De oorzaken van de bosbranden in Europa zijn volgens journalist David Boerstra een stuk complexer dan het publiek wordt voorgespiegeld — en dat maakt de eenzijdige boodschap van bekende klimaatpropagandisten des te kwalijker.
Terwijl tienduizenden mensen in augustus vluchtten voor vuurzeeën rond Bordeaux en in Griekenland, klonk in Nederlandse media één geluid: fossiele brandstoffen zijn de schuldige. Maar klopt dat eigenlijk wel?
Klimaatweerman met een tunnelvisie
Voormalig tv-weerman Gerrit Hiemstra liet van zich horen met een opvallend zelfverzekerd statement: de oplossing voor bosbranden is stoppen met fossiele brandstoffen, en daar is ‘niets onduidelijks aan’. Daarbij schetste hij een doemscenario waarin mogelijk de halve Veluwe in vlammen opgaat. Alarmerend, dat zeker. Maar Boerstra stelt de vraag die journalisten zouden moeten stellen: wat laat Hiemstra weg? En waarom?
96 procent: de mens steekt aan
Wie de data raadpleegt van het Wereld Natuur Fonds voor het Middellandse Zeegebied, stuit op een ongemakkelijk gegeven. Maar liefst 96 procent van alle bosbranden in die regio is terug te voeren op menselijk handelen. Veertig procent door onachtzaamheid — een weggegooide peuk, een slecht beheerde barbecue, vonken van machines — en 26 procent door criminele activiteiten zoals brandstichting.
Slechts 4 procent heeft een natuurlijke oorzaak, vrijwel altijd bliksem. Hetzelfde beeld verschijnt in de Europese brandendatabank EFFIS. Eén graad opwarming stak die branden niet aan. Een mens deed dat.
Meer branden, minder schade — tot het beleid omsloeg
Onderzoek gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift PLOS One analyseerde bosbranden in Portugal, Spanje, Zuid-Frankrijk, Italië en Griekenland over de periode 1985 tot 2011. De conclusie is verrassend: het verbrande oppervlak daalde met circa 66 procent, terwijl het aantal branden juist toenam.
En dit in een periode waarin de temperaturen wél stegen. Hoe kan dat? Door investeringen in preventie, detectie, blusvliegtuigen en actief bosbeheer. Als temperatuur de doorslaggevende factor was geweest, had de curve omhoog moeten lopen. Dat deed hij niet — 26 jaar lang.
Een recente studie in een tijdschrift uit de Nature-familie, gebaseerd op twintig jaar aan data uit acht Europese klimaatregio’s, bevestigt dit: droogte is weliswaar een belangrijke aanjager, maar de omvang van een brand wordt bepaald door een samenloop van factoren. En in de droogste delen van Zuid-Europa wordt de schaal van een brand begrensd door de hoeveelheid beschikbaar brandbaar materiaal. Geen droge rommel op de bosbodem, geen grote brand. Simpel.
Natura 2000: beschermd gebied als brandhaard
En hier wordt het politiek gevoelig. Het Europese Natura 2000-netwerk, het grootste systeem van beschermde natuurgebieden ter wereld, stimuleert een beleid waarbij de mens zo min mogelijk ingrijpt. Minder uitdunnen, minder dood hout afvoeren, minder begrazing, minder onderhoudspaden. Wensnatuur, noem je dat. Maar gepensioneerd houtvester Leffert Oldenkamp, jarenlang werkzaam bij Staatsbosbeheer in Gelderland, noemt deze gebieden ronduit ‘ideale brandhaarden’. En hij heeft een punt.
Bossen die niet worden uitgedund, raken vol met droog kreupelhout. Het platteland dat leegloopt, heeft geen schaapherders of geitenhouders meer die de ondergroei begrazen. Toegangswegen die niet onderhouden worden, zijn onbegaanbaar voor brandweerauto’s. Subsidies voor actief bosbeheer zijn schaars; subsidies voor het omvormen van bos naar ‘open natuur’ zijn er wel — waarbij de grond wordt geroerd en het terrein juist verwildert. Het beleid werkt de brandgevaarlijkheid actief in de hand, en niemand in de mainstream media heeft het erover.
De oplossing die niet werkt
Stel dat Nederland morgen volledig stopt met fossiele brandstoffen. Wat verandert er dan voor de bosbranden? De peuk in de berm ligt er nog. Het kreupelhout in Zuid-Frankrijk staat er nog. De slecht onderhouden hoogspanningskabel hangt nog droog boven het gras. En in Natura 2000-gebieden mag nog steeds niet worden ingegrepen.
De ‘oplossing’ van Hiemstra lost dus feitelijk niets op aan de directe oorzaken van bosbranden. Wat het wel doet: de rekening neerleggen bij de gewone burger via energieprijzen en autobeleid.
Wat het volledige verhaal zegt
De vonk is in bijna alle gevallen menselijk. De brandstof is grotendeels een gevolg van bewust beleid — of beter: het bewust nalaten van bosbeheer. Het klimaat kan die brandstof inderdaad droger maken, maar wie geen bossen beheert, geen brandgangen aanlegt, geen kreupelhout verwijdert en te weinig blusvliegtuigen inzet, kiest feitelijk voor de omvang van de ramp.
Dat is de context die ontbreekt in het nieuws. En zolang die ontbreekt, mag je je afvragen of je werkelijk een eerlijk beeld krijgt voorgeschoteld.
De NOS noemt Liechtenstein vandaag in een artikel “oerconservatief”. Vrouwen kregen er pas in 1984 stemrecht, abortus is vrijwel verboden en de prins (een blanke man) heeft veel politieke macht. Nu wordt de erfopvolging aangepast, zodat over enkele decennia ook een prinses staatshoofd kan worden.
Liechtenstein moet langs de Nederlandse progressieve meetlat. Vrouwenkiesrecht, abortus en het geslacht van de troonopvolger bepalen daarin hoe modern een land is. Andere kenmerken van het politieke systeem blijven grotendeels buiten beeld.
Liechtenstein heeft ongeveer 40.000 inwoners, lage belastingen, gezonde overheidsfinanciën en een zeer kleine bestuurlijke schaal. Burgers kunnen referenda afdwingen en zelf voorstellen aan stemming onderwerpen. De elf gemeenten beschikken over vergaande autonomie. Een gemeente kan zich zelfs volgens een grondwettelijke procedure van Liechtenstein afscheiden.
Vergelijk dat eens met Nederland.
Nederland heeft geen nationaal bindend referendum. Een gemeente kan Den Haag niet verlaten. Provincies kunnen dat evenmin. De belastingdruk is hoog en een enorm deel van inkomen en economische activiteit loopt via de overheid. Den Haag bepaalt regels over arbeid, wonen, pensioenen, zorg, energie, onderwijs, landbouw en duizenden andere zaken. Daarboven hebben we bovendien veel bevoegdheden naar Brussel verplaatst.
Maar Nederland geldt als modern en Liechtenstein als oerconservatief.
Ook relevante vragen zijn hoeveel de overheid mag beslissen, hoeveel zij van je inkomen afneemt, hoe gemakkelijk zij nieuwe bevoegdheden kan verwerven en welke mogelijkheden burgers hebben om zich daaraan te onttrekken.
Op die punten wordt de vergelijking met Liechtenstein ineens minder comfortabel.
Een Nederlandse gemeente kan niet zeggen: wij willen niet langer onder Den Haag vallen. In Liechtenstein bestaat dat recht wel. Dat is een veel verdergaande erkenning van politieke zelfbeschikking dan eens per vier jaar een vakje rood kleuren.
Hetzelfde geldt voor directe democratie. Nederlanders mochten in 2005 stemmen over de Europese Grondwet en in 2016 over het associatieverdrag met Oekraïne. Nadat referenda politiek lastig bleken, schafte Den Haag het raadgevend referendum af.
Liechtenstein hield zijn referendums.
Dat betekent niet dat Liechtenstein 100% mijn soort libertair is. Het kent belastingen, verboden, regulering en een staat die vanuit libertair perspectief nog altijd veel te veel doet.
Maar wie landen langs de maatstaf van individuele vrijheid legt, krijgt een ander verhaal dan de “effing” NOS.
Dan gaat het niet primair over het geslacht van een toekomstige vorst.
Dan gaat het over de vraag hoeveel macht de overheid over haar onderdanen heeft.
En juist die vraag stelt de NOS liever niet.
https://t.co/vasm7cdxSN
Ps.
De economische vergelijking met Nederland:
De vennootschapsbelasting bedraagt in Liechtenstein 12,5%, tegenover 25,8% in Nederland.
De overheidsschuld bedraagt minder dan 1% van het bbp, tegenover ongeveer 45% in Nederland.
De totale overheidsuitgaven liggen rond 22% van het bbp, tegenover ongeveer 43% in Nederland.
De industrie vertegenwoordigt ongeveer 40% van de toegevoegde waarde, tegenover circa 17% in Nederland.
Het Liechtensteinse nationaal inkomen per inwoner is €180.000, tegenover circa €58.000 in Nederland.
Het leven in Nederland voelt als één aaneengesloten 1 aprilgrap.
Alsof beleidsmakers ('zij') allemaal tegelijk gek zijn geworden en op maandagochtend zeggen: ‘Jongens, wat zullen we vandaag eens verzinnen?’
Een gratis plastic tasje bij de supermarkt?
Neh, verbieden! Plastic is slecht voor het milieu.
Dus betalen 'wij' € 0,25 voor een tasje, terwijl de halve supermarkt vol ligt met producten die individueel in plastic zijn verpakt.
En plastic rietjes mogen ook niet meer.
Hoera, 'zij' redden het klimaat.
Dan het statiegeld.
Minder afval? Prima. € 0,15 op ieder flesje en blikje.
Vervolgens lopen 'wij' met drie vuilniszakken lege verpakkingen door de stad, op zoek naar een automaat die niet vol, kapot of kieskeurig is.
Niet 'hun' probleem. Toch?
'Wij' moeten van het gas af, maar elektrisch verwarmen blijkt helemaal niet zo goedkoop of eenvoudig.
'Wij' moeten elektrisch rijden, maar elektrische auto's worden vervolgens zwaarder belast omdat het niet voldoende brandstofaccijns oplevert.
'Wij' moeten zonnepanelen, totdat ze massaal op daken en in weilanden liggen en de regels veranderen.
'Wij' moeten gezonder eten, terwijl groente en fruit steeds duurder wordt.
'Wij' moeten zuinig zijn met water, maar spoelen het toilet door met drinkwater.
En ondertussen hebben 'zij' voor werkelijk alles een regel, uitzondering, overgangsregeling, formulier, loket en website bedacht.
Werkt een regel niet?
Nieuwe regel.
Werkt die ook niet?
Evalueren.
Daarna?
Commissie.
Daarna?
Pilot.
Mislukte pilot?
Jammer.
En net wanneer 'wij' denken dat we eindelijk begrijpen hoe Nederland werkt, verandert de regel weer.
Per 1 januari.
Of 1 juli.
Of met een overgangsregeling.
Of een uitzondering voor mensen die vóór 1 januari formulier 17B hadden ingediend.
En natuurlijk staat alles keurig op een website. Die 'wij' drie keer moeten doorzoeken om te ontdekken dat onze situatie nét buiten de regeling valt.
Nederland is het land waar voor werkelijk alles een oplossing wordt bedacht.
En vervolgens voor iedere oplossing weer een probleem.
En vervolgens een probleem voor dat probleem.
En uiteindelijk een commissie om te onderzoeken waarom het oorspronkelijke probleem eigenlijk nog steeds bestaat.
Je zou toch verwachten dat het leven voor ons uiteindelijk makkelijker, goedkoper en overzichtelijker wordt met alles wat 'zij' verzinnen om óns leven te verbeteren?
Maar zelfs dát lukt hen niet.
Ondanks dat iedere nieuwe maatregel wordt verkocht als:
Duurzamer. Veiliger. Gezonder. Eenvoudiger.
Wordt voor 'ons' alles duurder: boodschappen, energie, autorijden, wonen en krijgen 'wij' steeds meer regels om op te volgen.
Maar gelukkig allemaal voor ons eigen bestwil.
Toch?
Ik zou bijna denken dat het ingewikkeld maken van 'ons' leven inmiddels een doel op zich is.
Welkom in Vernederland.
Blijf alert, blijf kritisch.
Van: Petra Brekelmans-Kuijper
Ik heb helaas alweer een heftig en verdrietig bericht . Nadat ons prachtige melkveebedrijf letterlijk tot puin vermalen is , zijn nu waarschijnlijk driekwart van de Nederlandse melkveehouders aan de beurt .
Er is geen ontkomen aan als de plannen van onze gewetenloze minister van Essen doorgaan.
Mijn missie voor ons bedrijf is mislukt. De hele wereld heeft er schande van gesproken maar toch hebben we verloren.
Wat er nu gebeurt is helaas vele malen ernstiger omdat het de hele sector gaat minimaliseren.
Waarom :
-doordat alle veehouders zeker een kwart van hun veestapel moeten inleveren gaat de opbrengst in melkgeld ook een kwart onderuit.
-de kosten echter zijn explosief gestegen omdat eigen mest bijna niet meer op het land mag en dus voor heel veel geld afgevoerd moet worden. Kunstmest mag wel aangevoerd . Dit is nodig om het gras te laten groeien zodat koeien er melk van kunnen maken . Echter voor kunstmest moeten de boeren ook de hoofdprijs betalen .
- de bank boeren niet meer wil financieren omdat er alleen verlies gedraaid wordt.
- er geen enkele ruimte meer is voor investeren en innoveren wat ook nog opgelegd gaat worden.
Wat zijn de gevolgen als driekwart van de melkveehouders weg zijn :
-het einde van de meeste boerenlandwinkels .
-geen koeien dus ook geen weiland meer . En geen koeien meer in het weidelandschap .Wie moet anders het gras opeten ? Nederland wordt zwart; alleen maar akkerbouw.
-de hele sector rond de veehouderij verdwijnt :
Veevoeder industrie
Mechanisatie
Loonbedrijven
Veeartsen
Landbouw scholen
-geen boerenlandschapsbeheer meer
- er blijven alleen megabedrijven over met 500 of meer koeien
Het is een way of live . Alle agrarische dorpen zullen veranderen. De processen zijn onomkeerbaar . Boeren die weg zijn komen nooit meer terug.
Het gaat mij aan het hart dat de politiek dit naast zich neer legt en met oogkleppen op alleen maar naar de stikstof kijkt .
Het is een papieren probleem. Koeien zijn niet de grootste oorzaak van de problemen .
En als alle koeien weg zijn verandert de natuur niet . En is alles voor niets geweest en zijn wij in Nederland een hele mooie sector armer .
Het kabinet is een weg ingeslagen die desastreus is voor agrarische sector . En dit raakt ook het hele plattelandsleven en de dorpen.
Het is 2 voor twaalf ; we staan op het randje van de afgrond !!!
Help de boerensector door massaal achter ze te gaan staan!!!
Anje Grin
Fantastisch, dat hier in de toekomst ons voedsel vandaan zal komen.
Dat zal de NL boeren leren, die vreselijke milieuvervuilers en dierenbeulen...Onderstaande film laat de Argentijnse industriële landbouw zien. 150.000 kalveren worden voor de consumptie industrie klaargestoomd..
Als Nederlander een sociale huurwoning? Vergeet het maar!
Ben je een 28-jarige Nederlandse verpleegkundige, een timmerman of een gescheiden vader die noodgedwongen bij zijn ouders op zolder moet slapen? Dan heeft de overheid een hele duidelijke boodschap voor je: zoek het lekker uit, sluit aan achteraan de rij en wacht nog maar een jaartje of twaalf!
Maar zodra een statushouder uit het overvolle asielzoekerscentrum moet worden gehaald, heeft Den Haag ineens wél miljarden op de plank liggen.
Uit officiële stukken van het Rijk blijkt dat gemeenten maar liefst €15.747 aan belastinggeld KRIJGEN voor iedere statushouder die ze tussen juli 2026 en eind 2027 tijdelijk ergens onderbrengen!
Onze eigen overheid koopt lokale gemeenten doodleuk om met ons eigen belastinggeld om de asielinstroom door onze steden te drukken!
Zestig euro per dag, per plek!
Denkt u dat die €15.747 alles is? Haha, vergeet het maar
Gemeenten die speciale 'doorstroomlocaties' opzetten, vangen daar bovenop nog eens €60 per dag, per opvangplek. Dat is bijna €22.000 per jaar extra per opgevangen persoon! Bouw je een oud kantoorpand om? Daar is weer een aparte subsidiepot voor. En stroomt de statushouder door naar een definitieve woning en komt er een nieuwe binnen? Dan vangt de gemeente de premie gewoon NÓG een keer!
Het is een gigantische, commerciële asielindustrie geworden waar de kassa op het gemeentehuis keihard van rinkelt!
Verkiezingbelofte over voorrangsregeling geschrapt
Hoe zit het met de belofte van het kabinet dat statushouders hun automatische voorrang op sociale huurwoningen zouden verliezen? Die belofte is alweer stilletjes in de Haagse papierversnipperaar beland!
Gemeenten mogen de voorrang gewoon in stand houden zolang er "niet genoeg flexwoningen zijn". Oftewel: de Nederlander mag blijven wachten, terwijl de subsidiekraan voor asielzoekers op volle toeren blijft draaien.
Geen enkele gemeente krijgt €15.747 omdat ze een hardwerkend Nederlands stel aan hun eerste huis helpen. Nul euro! Maar bij de asielketen worden de miljoenen rücksichtslos over de balk gesmeten.
Dit beleid is politiek onhoudbaar en moreel verwerpelijk. Gooi die grenzen dicht, stop met het omkopen van gemeenten en zet onze eigen woningzoekenden eindelijk op nummer één!
Van Stop de Leugen.
Ik heb tot nu toe gewacht met schrijven over de oorlog tussen Rusland en Oekraïne, en dit artikel zal me waarschijnlijk niet veel fans opleveren. Maar hoe het ook zij, ik probeer altijd te vertellen hoe ik het in ieder geval zie. En ik ben het beu. Ik ben de liberale illusie, de hypocrisie, de kinderachtige analyse en de regelrechte bloeddorstigheid rond Oekraïne beu.
Ik ben het beu dat men doet alsof een proxyoorlog die inmiddels langer duurt dan de Eerste Wereldoorlog een rechtvaardige strijd tegen het kwaad is, gevoerd om de ziel van de wereld te redden.
Ik ben het beu dat het verlangen naar een einde aan een oorlog die honderdduizenden jonge mannen en duizenden burgers het leven heeft gekost, door sommigen wordt gezien als een schandalig, moreel verwerpelijk standpunt.
Ik ben het beu dat rationele analyse en context zo vaak worden bestempeld als pro-Poetin-apologie, en dat het bijna onmogelijk is om goede informatie over de oorlog te krijgen die niet is vervuild door een anti-Russische agenda. En zelfs goede informatie en analyses die erkennen dat Rusland niet aan het verliezen is en dat Oekraïne lijdt, suggereren nog steeds maar al te vaak dat het Westen deze oorlog nog vele jaren moet voortzetten. Deze verder rationele analyse beschrijft weliswaar uitvoerig op welke manieren Oekraïne de oorlog zeker niet aan het winnen is, maar concludeert niettemin dat de oorlog nog vele jaren moet worden voortgezet om “een slechte vrede” te voorkomen.
Keer op keer zien we dezelfde conclusie. Dat het geven aan Rusland van wat het wil – namelijk de Krim, de vier geannexeerde oblasten en een neutraal Oekraïne – een “slechte vrede” zou zijn die agressie beloont. Maar weinig politici of journalisten die dit narratief verkopen, leggen ooit expliciet uit wat een “goede vrede” is en wat daarvoor nodig zou zijn. We hoeven echter niet te gissen. Zelensky heeft dat bij vele gelegenheden gedaan. En hij heeft volgehouden dat de oorlog alleen kan eindigen als Rusland niet alleen de vier in 2022 geannexeerde oblasten aan Oekraïne teruggeeft, maar ook de Krim, en hij wil bovendien veiligheidsgaranties die neerkomen op de effectieve integratie van Oekraïne in de NAVO.
Dit is een waanvoorstelling die garandeert dat er nooit vrede zal komen en dat de oorlog eeuwig zal duren. En een eeuwigdurende oorlog is geen abstract begrip. Het betekent eeuwige dood. Eeuwige vernietiging. Het betekent dat Europese samenlevingen worden gesecuritiseerd en gemilitariseerd, waarbij de Russische vijand een kant-en-klaar excuus vormt voor een door Palantir aangestuurde surveillancestaat. En dit standpunt berust op een kinderachtige bewering die tot vervelens toe wordt herhaald en die de oorlog zijn legitimiteit verleent: dat de Russische invasie van Oekraïne “ongeprovoceerd” was.
Niets is ooit ongeprovoceerd. Je kunt het ermee eens of oneens zijn of de provocatie de reactie rechtvaardigde. Maar “ongeprovoceerd” is geen analyse, het is een emotionele oproep, en in het geval van Rusland-Oekraïne is het propaganda die bedoeld is om de lange geschiedenis die tot de Russische invasie leidde, te verdoezelen.
Het verschilt in veel opzichten niet van de propaganda dat 7 oktober een niet-uitgelokte aanval op Israël was. Of dat Pearl Harbor een niet-uitgelokte aanval op de Verenigde Staten was.
Narratieven die oorzaak en gevolg buiten beschouwing laten en beweren dat er zomaar iets ergs is gebeurd zonder dat daar gebeurtenissen aan voorafgingen, en dat goede mensen vervolgens met tegenzin in een oorlog werden meegesleept om zich tegen slechte mensen te verdedigen, zijn de oudste truc uit het handboek van oorlogspropaganda, bedoeld om kritisch intellectueel onderzoek de kop in te drukken.
Kort samengevat (voor meer details lees artikelen van John Mearsheimer, Scott Ritter, Douglas MacGregor en Jeffrey Sachs ): tot de gebeurtenissen die voorafgingen aan de Russische invasie van Oekraïne behoort een belofte uit 1990 van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken James Baker dat, indien het post-Sovjet-Rusland een herenigd Duitsland in de NAVO zou laten blijven, “de NAVO geen centimeter naar het oosten zou opschuiven”. Het was een belofte die werd gedaan in de wetenschap dat Rusland een legitiem land was met legitieme veiligheidsbelangen. Die belofte werd natuurlijk herhaaldelijk geschonden, totdat de NAVO zich uitstrekte tot aan de grenzen van Rusland. Tot de voorafgaande gebeurtenissen behoren ook de door de NAVO gesteunde herbewapening van Oekraïne na de afzetting van Viktor Janoekovitsj in 2014, de Russische annexatie van de Krim als reactie daarop en de Oekraïense bombardementen op de Donbas, waarbij honderden Russischsprekende Oekraïners omkwamen. Hierbij hoort ook het scherpe besef bij de Russische leiders dat zowel het Napoleontische Frankrijk, het keizerlijke Duitsland als nazi-Duitsland allemaal via Oekraïne Rusland zelf zijn binnengevallen.
Je hoeft niet te vinden dat Rusland gelijk had om Oekraïne binnen te vallen om te proberen te begrijpen waarom het Oekraïne binnenviel – een overweging die we nooit worden aangemoedigd te onderzoeken in een discours dat wordt gedomineerd door normatieve morele oordelen, uitsluitend bekeken door de bril van het westerse imperialisme. De situatie in Oekraïne na 2014 maakte Rusland bang dat het land opnieuw het startpunt voor een invasie zou kunnen worden. En het was niet alsof Poetin dit feit verborgen hield. Hij waarschuwde herhaaldelijk, tot eind 2021 en begin 2022, dat de verdere militarisering van Oekraïne een rode lijn was en dat, als Oekraïne en het Westen diplomatie zouden weigeren, Rusland zou ingrijpen. Vóór 2014 had hij zich niet zo druk gemaakt om Oekraïne; er was geen sprake van oorlogsretoriek, omdat het toen nog niet de dreiging vormde die hij er later in zag.
Nogmaals, dit is geen verdediging van Poetin, het is een kwestie van oorzaak en gevolg, en van de westerse arrogantie en hoogmoed die gelooft dat alleen zijn rode lijnen op geostrategisch gebied geldig zijn. Zou de VS hebben toegestaan dat er via Zuid-Amerika een door China geleid militair bondgenootschap werd opgebouwd dat tot in Mexico reikte, zonder daarop te reageren? Zouden westerse media Amerikaanse zorgen over Chinees militarisme hebben afgedaan als paranoïde onzin als er overal in Zuid-Amerika Chinese militaire bases zouden staan? Natuurlijk niet! De media zouden oorlog hebben geëist en ons oorlog hebben verkocht. Maar wanneer de rollen worden omgedraaid, wordt Amerikaans militarisme louter Russische paranoia.
En nu is de oorlog waarmee het NAVO-expansionisme dreigde niet alleen een feit, maar dreigt hij een vast onderdeel van ons leven te worden, waarbij Europese economieën het bloedvergieten omarmen en oorlogseconomieën opbouwen. En om deze oorlogseconomieën op te bouwen, eist de liberale klasse nog meer bezuinigingen op een verzorgingsstaat die op veel plaatsen al is uitgehold door twee decennia van bezuinigingen.
E
en “oorlogsstaat” louter om een mythisch Rusland te bestrijden dat, zoals Mearsheimer in deze video uiteenzette, Oekraïne niet is binnengevallen met een strijdmacht die ook maar enigszins toereikend was om het land te veroveren, maar als een laatste zet om Oekraïne aan de onderhandelingstafel te dwingen. Natuurlijk mislukte dat. De liberale media en de politieke klasse blijven echter volhouden dat het doel van Rusland volledige verovering is, met meer te volgen, om de totstandkoming van oorlogseconomieën te legitimeren. Dat de liberale klasse een oorlogsstaat zou opbouwen die de verzorgingsstaat decimeert om Rusland het hoofd te bieden, in plaats van te streven naar diplomatie en partnerschap met een land dat enorme hoeveelheden mineralen herbergt die nodig zijn om bijvoorbeeld een schoner energiesysteem op te bouwen, is een bewijs van volslagen mislukking.
En door wie zouden deze economieën van de “oorlogsstaat” worden aangedreven? Deels door Israël, dat een overeenkomst van 4 miljard dollar met Griekenland heeft gesloten voor de levering van een luchtverdedigingssysteem, vorig jaar voor dezelfde prijs een soortgelijk systeem aan Duitsland heeft geleverd en een raketsysteem van een half miljard dollar aan Slowakije heeft overgedragen.
Israël speelt op andere, zeer belangrijke manieren een rol in het verhaal van de oorlog tussen Oekraïne en Rusland, waarvan sommige nu beslist contraproductief lijken voor Oekraïne en Zelensky.
Toen de oorlog tegen Iran begon, omarmde Zelensky deze enthousiast en herhaalde hij alle klassieke uitspraken, waarbij hij zei dat de Amerikaans-Israëlische aanval een goede zaak was omdat deze “het Iraanse volk zou bevrijden van een terroristisch regime”. In maart, terwijl de oorlog tegen Iran in volle gang was, drong hij er bij Netanyahu op aan om met hem samen te werken, met de woorden: “Hij heeft wat ik nodig heb en ik heb wat hij nodig heeft.” Maar nu heeft Oekraïne geen onderscheppingsraketten meer omdat ze allemaal zijn gebruikt in de oorlog tegen Iran, waardoor Kiev weerloos staat tegenover Russische raketaanvallen. Paar dagen geleden raakte elke raket die op Kiev werd afgevuurd zijn doel, terwijl er geen enkele onderscheppingsraket werd gelanceerd. En nu, nadat hij de oorlog tegen Iran omarmde, klaagt Zelensky over het gebrek aan onderscheppingsraketten, een direct gevolg van de oorlog die hij steunde. Hij heeft zich aan het imperium vastgeklampt, maar door het overbelaste imperiale avonturisme waarop hij zelf vertrouwt, is dat imperium niet in staat gebleken zijn land te verdedigen. Het onthult een man die geen plan heeft, behalve dan te hopen dat de wapens blijven stromen.
Deze dissonantie is ook elders zichtbaar geweest, waarbij pro-Oekraïense oorlogsinfluencers eisten dat het Westen meer wapens naar Oekraïne stuurt en ongelovig reageerden op het feit dat Noord-Korea wapens naar Rusland stuurt, schijnbaar niet in staat om hun eigen logica te volgen over derde landen die wapens sturen naar de belangrijkste strijdende partijen in een conflict. Imperiale geesten, verblind door hun eigen woeste hypocrisie.
Maar terwijl ik dit schrijf, hoor ik al een kritiek, en kan ik er zelfs een tegen mezelf formuleren. Waarom Robert, als je zo moreel streng bent ten aanzien van Israël en Palestina, veroordeel je dan “normatieve morele oordelen” over Oekraïne en Rusland?
Omdat de twee situaties niet meer van elkaar konden verschillen.
Oekraïne is een staat met een staand leger, gesteund door het imperium, dat strijdt tegen een andere staat met een staand leger. Palestina is de status van staat ontzegd ondanks het VN-akkoord van 1947 over de verdeling in twee staten (ongeacht wat men ook mag denken over de legitimiteit van dat akkoord), heeft geen staand leger om zichzelf te verdedigen en de Palestijnen vechten tegen een koloniale bezetting die door het imperium wordt bewapend. Oekraïne lijkt juist veel meer op Israël dan op Palestina. In 2024 riep Zelensky Israël zelfs uit tot het ideale model voor Oekraïne en zei hij dat hij wilde dat Oekraïne een “groot Israël” zou worden.
Zowel Oekraïne als Israël zijn marionetten aan het puntje van de imperiale speer, de ene in Europa en de andere in het Midden-Oosten. Je hoeft niet de indringer te zijn om een instrument van het imperialisme te zijn. Soms is het nuttiger om de aangevallen partij te zijn, omdat dit een morele zekerheid verschaft die je imperiale rol helpt afschermen tegen kritische analyse. Ik zou willen stellen dat dit precies is wat er in het geval van Oekraïne is gebeurd.
Dit alles wil niet zeggen dat ik geen sympathie heb voor gewone Oekraïners. Die heb ik wel. Ik denk dat ze in de steek zijn gelaten, zowel door Europa als door hun eigen leiders, en gedwongen zijn een oorlog te voeren die een meerderheid nu via onderhandelingen wil beëindigen. De gemiddelde Oekraïner verschilt nogal van de gemiddelde Israëlische genocide-voorstander die apartheid hooghoudt.
Toch weigeren Europa en Zelensky, ondanks de wensen van een meerderheid van de Oekraïners, diplomatie en blijven ze vechten, wat enorme kosten met zich meebrengt voor Oekraïne en de gewone Oekraïners. Natuurlijk worden ook aan Rusland enorme kosten opgelegd, maar deze kosten zijn niet voldoende geweest, en zullen dat ook niet zijn, voor een “goede vrede” en elke kostenpost die echt pijn zou doen, brengt het risico met zich mee van een ongecontroleerde, catastrofale escalatie.
De ultieme ironie is dat, hoewel de oorlog aan westerlingen wordt voorgesteld als totalitarisme versus democratie, Oekraïners niet eens een leider kunnen kiezen die hun wens om via onderhandelingen een einde aan de oorlog te maken zou verwezenlijken, aangezien Zelensky, wiens ambtstermijn officieel in 2024 afliep, de staat van beleg heeft afgekondigd en de verkiezingen heeft afgelast.
Steeds weer denken en schrijven zij in Europa dat zij Rusland moeten verslaan via Oekraïne, voordat Rusland Europa zal aanvallen. Mijn mening is dat ; Rusland Europa nooit gaat aanvallen omdat door het verlies van Oekraïne heel Europa instort door alle miljarden steun. Rusland gaat oorlog winnen en dan zal Europa ook de sanctie stoppen voor het behoud en opbouw van Europa.
Dus, zoals ik al zei, voor beter of slechter, dit is mijn visie op Rusland-Oekraïne.
Een oorlog die alleen imperialistische belangen dient, belangen die haaks staan op de Europese veiligheid en welvaart. Een oorlog die in het ergste geval dreigt uit te monden in een nucleaire oorlog. Een oorlog die niet zonder aanleiding is begonnen. Een oorlog die, met hun lege hoofden en harten zonder echte solidariteit, bewustzijn of rechtvaardigheid, een noodzakelijk intellectueel ordeningsprincipe is geworden voor de liberale media en de politieke klasse.
Ik heb waarschijnlijk niet veel fans gemaakt, maar ik zou het geweldig vinden als dat wel zo is.
Ja. Zweden versterkt vooral de kritiek op de Nederlandse ondoorzichtigheid. Van de pensioengrondslag gaat daar 16 procent naar een zichtbare notionele inkomensrekening en 2,5 procent naar een werkelijk belegde premiepensioenrekening met fondskeuze. Het blijft een verplicht staatsstelsel, maar de individuele opbouw is veel beter herkenbaar. Zweedse pensioenautoriteit
ABP is geen pensioenfonds van vrije burgers. Het is een door de staat beschermde financiële dwanggemeenschap.
Miljoenen ambtenaren en onderwijzers zijn verplicht aangesloten. Zij mogen niet kiezen wie hun pensioen beheert, hoe hun geld wordt belegd of welk risico zij willen nemen. Ze kunnen niet vertrekken naar een concurrent die goedkoper, transparanter of beter presteert. Wel betalen, niet kiezen. In Nederland noemen we dat solidariteit, omdat dwang vriendelijker klinkt met een moreel etiket.
De deelnemer heeft bovendien geen persoonlijke rekening met een helder, afdwingbaar eigendomsrecht. Hij krijgt een aanspraak binnen een collectief waarvan politici, sociale partners, fondsbestuurders en DNB de regels voortdurend kunnen veranderen. Het vermogen heet van de deelnemers te zijn, maar die deelnemers mogen het niet meenemen, zelf beleggen of aan een andere beheerder toevertrouwen.
Dat is geen werkelijk eigendom.
Decennialang bepaalde de rekenrente hoeveel vermogen ABP op papier bezat en hoeveel er mocht worden uitgekeerd of geïndexeerd. Een lagere rente maakte toekomstige verplichtingen groter, de dekkingsgraad lager en indexatie moeilijker. Zo konden enorme bedragen tussen generaties worden verschoven zonder individuele instemming.
Wie de rekenregels vaststelt, verdeelt het vermogen.
De kritiek dat pensioenfondsen gedeeltelijk werden behandeld alsof zij verzekeraars met harde garanties waren, raakt daarom een belangrijk punt. ABP is geen verzekeraar met volledig gegarandeerde uitkeringen. Pensioenen konden worden bevroren en uiteindelijk zelfs verlaagd. De risico’s bleven bij deelnemers en gepensioneerden.
Maar een kunstmatig hoge rekenrente is evenmin de oplossing. Daarmee kunnen bestuurders onzekere toekomstige beleggingswinsten vandaag al uitdelen, terwijl tegenvallers naar jongeren worden doorgeschoven. Ook dat is gedwongen herverdeling.
Kijk naar Zweden. Ook dat stelsel is verplicht en dus niet libertair, maar het maakt individuele pensioenopbouw ten minste zichtbaar. Zweden kent een notionele persoonlijke rekening waarop wordt bijgehouden wat iemand via zijn inkomen opbouwt. Dat is nog geen werkelijk belegd privévermogen, maar wel transparanter dan een collectieve pensioenpot waarin individuele eigendomsaanspraken verdwijnen.
Daarnaast kent Zweden een werkelijk belegde premiepensioenrekening. De deelnemer kan zien hoeveel geld is opgebouwd en kiezen in welke toegelaten fondsen het wordt belegd. Wie niet kiest, krijgt een standaardfonds. Zweden laat daarmee zien dat zelfs binnen een verplicht stelsel meer individuele transparantie en keuze mogelijk zijn dan ABP biedt.
De libertaire stap moet verder gaan.
Iedere werknemer krijgt een persoonlijke pensioenrekening. Het opgebouwde vermogen is juridisch van hem, overdraagbaar en waar mogelijk erfbaar. Hij kiest zelf aanbieder, kosten, risicoprofiel en beleggingsstrategie. Collectieve verzekering tegen het risico van zeer lang leven mag, maar alleen via een helder contract.
Dan hoeft DNB niet langer met één centrale rekenmethode de financiële werkelijkheid van miljoenen mensen vast te stellen. Dan kunnen politici, vakbonden en werkgevers niet meer over andermans pensioenvermogen onderhandelen.
ABP verkoopt zekerheid, maar berust op dwang. Het spreekt over solidariteit, maar herverdeelt zonder toestemming. Het noemt deelnemers eigenaar, maar ontzegt hun de rechten van een eigenaar.
Zelfs Zweden geeft deelnemers meer zicht en keuze.
Geef mensen hun pensioen terug.
Shell steekt winst uit verkoop gesubsidieerde wind- en zonneparken in eigen zak
Ja, u leest het goed. Shell trekt de stekker uit zijn Europese wind- en zonneparken. Het concern verkoopt zijn volledige onshoreportefeuille aan TotalEnergies, dat vervolgens een belang van 50 procent in een deel van de projecten doorverkoopt aan de Amerikaanse private-equityreus KKR. In Nederland gaat het om ongeveer 254 MW aan vermogen: de parken in Emmen (Pottendijk), Terneuzen (Koegorspolder en Sas van Gent), Moerdijk en Heerenveen. Projecten die jarenlang met forse SDE-subsidies tot stand zijn gekomen.
Die subsidies deden precies waarvoor ze bedoeld waren: het investeringsrisico voor Shell grotendeels wegnemen. De overheid vulde het verschil aan tussen de kostprijs van duurzame elektriciteit en de marktprijs. Daardoor kon Shell deze projecten met een zeer beperkt financieel risico ontwikkelen en bouwen. Nu de windturbines en zonnepanelen eenmaal draaien, stapt het bedrijf uit de markt, incasseert de verkoopwinst en belandt de fysieke infrastructuur in buitenlandse handen.
De Nederlandse overheid blijft ondertussen de afgesproken subsidies gewoon uitkeren, alleen voortaan aan TotalEnergies en KKR. De contracten bevatten geen clausule die daar iets tegenover stelt. De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hanteert geen clawback-clausule, geen verplichte winstdeling en geen beperkingen voor een nieuwe buitenlandse eigenaar. Ja, u leest het goed: infrastructuur die met publiek geld is gebouwd, kan met winst worden verkocht zonder dat de belastingbetaler daar ook maar iets van terugziet.
Publiek geld fungeert zo als gratis geldboom. De belastingbetaler draagt het risico, het bedrijfsleven incasseert de meerwaarde en de infrastructuur verdwijnt over de grens. Lokale gemeenschappen blijven achter met de windmolens en zonneweides als permanente horizonvervuiling, terwijl de financiële opbrengsten naar buitenlandse investeerders vloeien. De overheid, die de royale subsidies verstrekte, staat met lege handen.
Het contrast met Shells fiscale positie in Nederland maakt dit nog wranger. Dankzij fiscale constructies en afschrijvingen betaalt het concern hier al jarenlang relatief weinig vennootschapsbelasting. Tegelijkertijd werden investeringen ondersteund met staatssteun, waardoor de risico's grotendeels door de overheid werden afgedekt. De verhouding is daarmee opvallend eenzijdig: de staat neemt het risico, Shell maximaliseert het rendement en de uiteindelijke verkoopwinst verdwijnt via internationale bedrijfsstructuren uit Nederland. Waarom dit systeem zo is ingericht, en met medeweten van welke ambtenaren en ministeries, is mij volstrekt onduidelijk.
Hier ligt een uitgelezen kans voor de minister van Financiën. Het begrotingstekort is structureel, de energietransitie kost miljarden en Den Haag zoekt voortdurend naar extra inkomsten. Is het dan niet logisch om bij toekomstige SDE-beschikkingen, en waar juridisch mogelijk ook bij bestaande regelingen, een terugbetalingsverplichting op te nemen bij verkoop? Wie een met publiek geld gesubsidieerd energieproject met winst verkoopt, betaalt een deel van de ontvangen subsidie terug. Niet als straf, maar als logische voorwaarde: wie het risico niet droeg, kan ook niet de volledige verkoopwinst opeisen tenslotte.
Begrijp mij goed: dit is geen anti-ondernemersmaatregel. Dit is simpelweg gezond rentmeesterschap. Publiek geld is bedoeld om de energietransitie te versnellen, niet om een risicoloze springplank te vormen voor internationale investeerders die bij verkoop de volledige winst incasseren. Shell is immers geen nutsbedrijf met een publieke taak, maar een beursgenoteerde onderneming die investeert waar het rendement het hoogst is. Kennelijk leveren olie, gas en de handel daarin momenteel meer op dan het exploiteren van wind- en zonneparken.
De Nederlandse politiek heeft Shell jarenlang behandeld als een onmisbare partner in de energietransitie. Die illusie is inmiddels definitief doorgeprikt. Zodra de projecten volwassen zijn en de verkoopwinst lonkt, vertrekt Shell en blijft de overheid met lege handen achter. Als de politiek werkelijk de overheidsfinanciën op orde wil brengen, is het niet meer dan redelijk dat de staat niet alleen de risico's deelt, maar ook meedeelt in de successen die met belastinggeld mogelijk zijn gemaakt. Anders blijft de Nederlandse belastingbetaler keer op keer de rekening betalen, terwijl de winst in het buitenland belandt.
De vraag is dan ook niet of dit systeem scheef is, maar of @Minister_FIN bereid is het eindelijk recht te trekken?