Mr. Rubio,
During the Achaemenid period, Samarkand was known as Maracanda and was an important city in the province of Sogdia.
Sogdia was an important part of the Achaemenid Empire, and Sogdians served in Xerxes’ army during the campaign against Greece.
I hope you’re not planning to take civilizational revenge on them too.
از معجزات نتانیاهو است که میتواند به ماهی قرمزِ تُنگ، توهم کوسهبودن و به کلاغ، توهم عقاببودن بدهد.
امارات ــ چند شهرکِ بههمپیوسته و ناپیوسته ــ سالهاست که دربارهٔ کشورمان ادعاهای واهی مطرح میکند؛ اما این ادعاها در شرایط جنگی کنونی معنای دیگری دارند.
جدا از اینکه ایران در قلمرویی که «امارات» نامیده میشود، ادعاهای تاریخی و حقوقیِ بهحقی دارد، امارات باید بفهمد که چنین غلطهایی در شرایط جنگی، بهمنزلهٔ اعلام رسمی جنگ است. اگر از ادبیات گستاخانهٔ خود کوتاه نیاید و آن را اصلاح نکند، باید به این اقدام جنگطلبانه پاسخ مناسب داد.
دنبال علی کریمی نیفتین، اون خودش دستش زیر سنگ اسراییل و گروههای خطرناک دیگهست!
نمیبینید یه سال و نیمه شبانه روز استوریهاش «اسراییل بزن» بوده؟ اینو میخواید وارد جریان مشروطهخواهی کنید و استفاده کنید مثلا؟ حالتون خوبه؟
راههای پیشرفتهتری هم وجود دارد. مثلاً کسی را به عنوان غلامِ دارالفحشای نوفدی نصب می کردم تا بهجای مبارزه واقعی، بساط عَلَم و کتل عاشورا راه بیاندازد و چون ارادهای برای مبارزه واقعی وجود ندارد و اصلاً کسی بلد نیست مبارزه یعنی چه، پس برای زیر سوال نرفتن پولهای کثیف که آن پشت ردوبدل میشود، هفتهای یکبار عدّهای را ب�� خیابان بکشانم. مامور جمهوری اسلامی یحتمل انقدر هالو نیست که مستقیم بیاید فعالیّتهای تیم فاسد و فشل نوفدی را زیر سوال ببرد، مامور جا برای تاثیرگذار بودن حتماً میرود خودش یکی از آدمهای اصلی آن دارالفحشا میشود.
در همین یک هفته گذشته وزیر خارجه دوستان اسرائیلیشان از تشکیل کشور مستقل کردستان حمایت و بر لزوم حمایت اسرائیل از اقلیتهای خاورمیانه صحبت کرده است و یا دوست دیگرشان رئیس جمهور آمریکا از شرارت ایران از زمان شاه تا به امروز سخن گفته است. اما سردبیر مجله دیواری ترجیح داده در برابر گفتههای اخیر دوستانش زبان در کام فرو برد اما خوشمزگیاش را برای پیرمردی هشتاد و چند ساله خرج کند که دهههاست و از زمانی که همین به اصطلاح سردبیر در خیمه اصلاحطلب و آخوند سینه میزد، کارش دفاع از ایران و پادشاهی و منافع ملی ایران بوده است.
#مجله_دیواری
#سردبیر_بیتدبیر
#بچههای_آیتالله
خانم تینا قاضیمراد میفرمایند اظهارات وزیر خارجه اسرائیل درباره تجزیه ایران و حمایت از تشکیل کشور کردستان، ربطی به سیاست حاکمیت اسرائیل ندارد!
لابد اظهارات وزیر دارایی اسرائیل درباره به فلاکت کشاندن مردم ایران از طریق نابودی زیرساختها هم سیاست دولت اسرائیل نیست؛ سخنان وزیر دفاع درباره «لبنانیزه کردن» ایران و حمله به زیرساختهای کشور هم لابد نظر شخ��ی ایشان بوده؛ و حتی وقتی نتانیاهو در میانه جنگ خواستار حمله به زیرساختهای انرژی ایران شد، احتمالاً ایشان هم صرفاً یک شهروند عادی بوده که نظر شخصیاش را بیان کرده است!
اما خانم قاضیمراد خودشان میگویند باید به «عمل اسرائیل» نگاه کرد.
بسیار خوب؛ دقیقاً به عمل نگاه کنیم.
در همین جنگ اخیر، گزارشهایی درباره تلاش اسرائیل برای تجهیز و ورود گروههای تجزیهطلب کرد به داخل ایران منتشر شد. بعد هم خود ایشان میفرمایند اسرائیل از گروههای کرد بهعنوان «کارت بازی» استفاده میکند.
اینجا، دستکم با یک نکته درست مواجهیم: «کارت بازی».
اما یک سؤال ساده باقی میماند:
اگر گروههایی با تشکیلات سیاسی، نیروی نظامی و سابقهای به قدمت نیم قرن، در نگاه اسرائیل چیزی جز «کارت بازی» نیستند، چه چیزی باعث شده تصور کنید خودتان برای اسرائیل چیزی بیشتر از یک کارت بازی هستید؟!
کارت بازی را تا وقتی لازم باشد روی میز نگه میدارند؛ وقتی بازی تمام شد، کارت هم کنار گذاشته میشود. سیاست خارجی هم جای رفاقت و وفاداری نیست؛ جای پیگیری منافع ملی است.
بنابراین شاید بد نباشد پیش از دفاع از سیاستهای اسرائیل، یک بار هم پرسیده شود: اسرائیل دقیقاً برای چه کسی و چه چیزی ب��زی میکند؟ و شما در این بازی، بازیکن هستید یا کارت؟
راستش را بخواهید، این دفاع جانانه از اسرائیل چنان پرشور است که گاهی آدم تصور میکند با سخنگوی فارسیزبان وزارت خارجه اسرائیل طرف است؛ با این تفاوت که دولتمردان اسرائیلی ظاهراً حتی خودشان هم اینقدر زحمت دفاع از سیاستهایشان را نمیکشند!
والله اعلم.
@kayvanabbassi@Azar_Javidan جناب عباسی، پاسخگویی شما به انتقادات و برقراری دیالوگ با مخاطب را البته باید به فال نیک گرفت، اما رویافروشی و مارکتینگ جنگ توسط منوتو قطعا اگر حتی محصول "زدوبند پشت پرده" نبوده و محصول ارتکاب از سر ناآگاهی تیم تحریریه باشد باز در "خیانت به ایران" بودن آن و مسئولیت شما نمیکاهد.
و یکی از پیشگامان روزنامهنگاری ایرانی در فضای اینترنت که قلمش را در تارنمای "پارس پژواک" دیجیتال کرد.
مردی متین، پُردان و فروتن، و مرگی که بسیار غیرمنتظره بود.روانش شاد.
اما دو تیتر آشنا از یکی از صفحات تارنما در ماشین Wayback!!
- رژیم حقوقی دریای مازندران
- مذاکره با آمریکا
@darushirani13@ehs_arj@Milad_Aghai1@hojjat_kalashi ایشون موزیک ویدئوی خز و خیل با هوش مصنوعی رایگان نسخه بتا درست نکنه، پوستر یوتیوب پیشکش!
البته اینها نافی ارزشمند بودن ایشون در این فضا و زمانی که میگذارند نیست.
خواستم آنچه دوستمان نوشتند را زیر پست قبلی بنویسم که به دلیل طولانی شدن منصرف شدم.
واژهای دارم به نام #ملت_چک که بارها در موردش نوشتم. متنهای طولانی فعالان سیاسی را بخوانید و به دنبال #ملت_ایران باشید. اگر دیدید به جای آن، اصرار به استفاده از واژه «مردم ایران» دارند، یک ردفلگ بزرگ جلویشان بگذارید. نمونه زیاد است، گلشیفته فراهانی، قمیکلا، حوسین رونقی دائمالجاندرخطر، توماج صالحی، تمامی فعالان «احزاب» قومیتی و نژادهای مختلف بزهای کوهی، همگی از #ملت_چک نمره ردی میگیرند.
مفهوم #ملت_ایران از میراثهای گرانقدر #شاهنشاه_آریامهر است. به سخنرانیهایشان گوش کنید و ببینید چقدر اصرار در استفاده از آن دارند❤️.
#جاويدشاه
@Kourosh_techart از قضا در یک برداشت شخصی، یکی از شاخصهای تفکیک نیروها در دو دهه گذشته استفاده از عبارت #ملت_ایران یا بدیل ناقص و پر از باگ "مردم ایران" توسط نیروی سیاسی بوده است!
@alirezakiani2 کودن، ابله، گاو، بیسواد، لمپن، شهروند در قالب دولت-ملت معنی پیدا میکند. ما در دولت_ملت ایران، “شهروند ایرانی” داریم و بس.
وقتی ادبیات رسانهی تجزیهطلب هیرکانی را بلغور کنی، دهانت را باید با پهن پر کرد.
#جاویدشاه
@AdlerB321 گفتند ۵۰ هزار ریزشی، اما آنچه ما دیدیم ریزش ۵۰هزار سرباز واقعی جانفدای شاه و میهن بر آسفالت خیابانها بود!
هنوز بر این باورم که نیروی نظامی بویژه میانرده ارتش تا زمانی که شاه را در قامت شاهی و فرماندهکلقوا نبیند دست به ریسک جان نمیزند.
کردستان؛ قربانی اصلی تروریسمتجزیه طلب:
در روزهای اخیر، پنج حزب کردی شامل حزب آزادی کردستان (پاک)، حزب دموکرات کردستان ایران (حدکا)، حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)، سازمان خبات کردستان ایران و کومله زحمتکشان کردستان، ائتلافی تشکیل دادند و شعاره��یی تجزیهطلبانه سر دادند که با واکنش تند نیروهای ملی مواجه شد. با این حال، برای شناخت بهتر این احزاب، شایسته است نگاهی به پیشینه و کارنامهٔ عملکرد آنان بیفکنیم.
در کردستان دهها حزب کوچک و بزرگ فعالاند، اما در عمل با سه جریان عمده روبهرو هستیم: حزب دموکرات کردستان ایران موسوم به حدکا (PDKI)، حزب کومله و حزب پژاک.
حزب دموکرات کردستان ایران
پس از اشغال ایران توسط نیروهای متفقین در شهریور ۱۳۲۰، اتحاد جماهیر شوروی در اندیشهٔ تجزیهٔ بخشهایی از خاک ایران افتاد. از همین رو، عوامل وابستهٔ خود را در مناطق آذربایجان و کردستان به کار گرفت: پیشهوری در آذربایجان و قاضی محمد در کردستان.
قاضی محمد پس از سفر به تبریز و باکو در سپتامبر ۱۹۴۵ و دیدار با مقامات شوروی، حزب دموکرات کردستان را با انتشار بیانیهای هشتبندی بنیان نهاد که در آن بر خودمختاری کردستان، آموزش به زبان کردی، اصلاحات ارضی و وحدت با اقوام دیگر تأکید شده بود. شصت روز پس از تأسیس این حزب، نیروهای وابسته به شوروی به مناطق کردنشین یورش بردند، کنترل بخشهایی از کردستان را به دست گرفتند و با تشکیل ��مهوری مهاباد، عملاً پرچم تجزیهطلبی را برافراشتند.
یک سال بعد، ارتش شاهنشاهی به فرماندهی شاه و تیمسار رزمآرا برای سرکوب این حرکت تجزیهطلبانه وارد عمل شد و کنترل منطقه را بازپس گرفت. پس از شکست این جریان و اعدام قاضی محمد، حزب دموکرات به دستور شوروی با حزب توده متحد شد، اما در سال ۱۹۵۵ از آن جدا گردید.
در سال ۱۹۷۳ عبدالرحمن قاسملو به دبیرکلی حزب دموکرات رسید و مقر آن را به عراقِ تحت زعامت صدام حسین منتقل کرد. آنان در آغاز از انقلاب اسلامی و روحالله خمینی حمایت کردند و حتی قاسملو نامزد مجلس خبرگان شد، اما در عمل همچنان اندیشهٔ تجزیه را دنبال میکردند. در روزهای نخست انقلاب، پادگان سنندج را خلع سلاح کرده و آشوبی گسترده به راه انداختند که به کشته شدن چند هزار نفر انجامید. دولت مرکزی این حرکت را سرکوب کرد و آنان بار دیگر به عراق پناه بردند. در مقاطعی نیز با سازمان مجاهدین خلق همکاری داشتند.
ایرج کشکولی، از رهبرا�� کنفدراسیون، در خاطرات خود به صراحت از همکاری حزب دموکرات با عراق در دوران جنگ سخن میگوید. قاسملو و حزب دموکرات، همچون کومله، در طول جنگ ایران و عراق نقش مزدوران صدام را ایفا کردند و حتی جنایت شیمیایی حلبچه را توجیه نمودند. اسناد منتشرشده در سالهای ��خیر نیز از وابستگی کامل قاسملو به استخبارات عراق حکایت دارد.
خالد عزیزی، دبیرکل کنونی حزب دموکرات، در مصاحبهای آشکارا اعلام میکند: «ایران عنوان یک ملت مشخص نیست، بلکه ترکیبی از ملیتهای گوناگون در یک جغرافیای سیاسی است.» این حزب در سالهای اخیر بیپروا خواست تجزیهطلبانهٔ خود را فریاد زده و حتی در اساسنامهاش بر حق جدایی تأکید کرده است.
حزب کومله
هستهٔ اولیهٔ کومله را فؤاد مصطفی سلطانی، عبدالله مهتدی، محمدحسین کریمی و صدیق کمانگر تشکیل دادند. این حزب با گرایش مارکسیستی و با الهام از اندیشههای مائو شکل گرفت. کومله در آغاز انقلاب رسماً اعلام موجودیت کرد و همراه با حزب دموکرات در پی جداسازی کردستان ایران برآمد. پس از سرکوب توسط دولت مرکزی، به عراق پناه برد.
کومله در سالهای اخیر دچار انشعابهای متعدد شده و اکنون به پنج شاخه تقسیم میشود که سه شاخهٔ مهم آن عبارتاند از:
• کومله، سازمان کردستان حزب کمونیست ایران
قدیمیترین شاخهٔ کمونیستی با دبیرکلی ابراهیم علیزاده و گرایش مارکسیستی ـ ل��ینیستی که خود پس از کنگرهٔ هجدهم دچار انشعاب شد.
• حزب کومله کردستان ایران (مهتدی)
انشعابی در سال ۲۰۰۰ به رهبری عبدالله مهتدی با گرایش اعلامی سوسیالدموکراتیک، عضو انترناسیونال سوسیالیست، با هدف فدرالیسم اما در عمل پیگیر تجزیهٔ ایران.
• کومله زحمتکشان کردستان
انشعاب سال ۲۰۰۷ به رهبری عمر ایلخانیزاده که در سال ۲۰۲۲ موقتاً با مهتدی متحد شد، اما در ۱۴۰۲ به دلیل اختلافات و درگیریهای مسلحانه از او جدا گردید.
عبدالله مهتدی در سال ۲۰۲۳ کردستان ایران را «کردستان شرقی» و بخشی از «کردستان بزرگ» خواند. او همچنین پس از فروپاشی ائتلاف جرجتاون در فایل صوتی افشاشد��ای اذعان کرد که از ابتدا به دنبال تجزیه بوده و برای مشروعیتبخشی به این هدف، به حمایت شاهزاده نیاز داشته است. وی در کنفرانس خبری تورنتو نیز اعلام کرد که در منشور منتشرشده، تمامیت ارضی کنار گذاشته شده، زیرا این مفهوم از دید آنان «کریه و غیرقابل تحمل» است.
پژاک
پژاک شاخهٔ ایرانی پ.ک.ک است. پ.ک.ک در سال ۱۹۷۸ توسط عبدالله اوجالان در ترکیه با ایدئولوژی مارکسیستی ـ لنینیستی و هدف تشکیل کردستان مستقل بنیان نهاده شد. پژاک در سال ۲۰۰۴ تشکیل گردید و عبدالرحمن حاجیاحمدی به رهبری آن برگزیده شد. این حزب نیز بهسرعت دچار انشعاب گردید و به دو شاخه تقسیم شد.
پژاک از سوی آمریکا، ترکیه و ژاپن گروهی تروریستی شناخته میشود. گزارشهای متعددی از بهرهگیری از کودکان در فعالیتهای نظامی و نیز سوءاستفادههای جنسی از زنان در این سازمان منتشر شده که خشم نهادهای حقوق بشری را برانگیخته است.
جمعبندی
احزابی که به نام دفاع از حقوق مردم شریف و وطندوست کرد فعالیت میکنند، در عمل گروههایی مسلح، وابسته و بیگانهمحورند که حتی به همپیمانان خود نیز رحم نمیکنند. نمونهٔ با��ز این امر، درگیریهای خونین میان حزب دموکرات کردستان ایران و حزب کومله در سال ۱۳۶۳ است که به «جنگ داخلی کردستان ایران» یا «جنگ برادرکشی» شهرت یافت و طی چهار سال، هزاران غیرنظامی قربانی گرفت. به طوری که کومله ادعا میکند بعضی نیروهایش در درمانگاه توسط نیروهای حدکا سوزانده شدند!
در سالهای اخیر نیز اختلافات داخلی در میان شاخههای کومله بارها به درگیری مسلحانه و کشتهشدن اعضای خودشان انجامیده است. بررسی کارنامهٔ این گروهها نشان میدهد که حل اختلافات از راه کشتار، وابستگی به سرویسهای اطلاعاتی بیگانه، بهرهکشی جنسی از زنان و ساختارهای قبیلهای و عقبمانده از ویژگیهای پایدار آنان است.
با این حال، در سالهای اخیر برخی دلالان حقوق بشر میکوشند چهرهٔ این گروهها را بزک کرده و آنان را نمایندگان مردم کردستان جلوه دهند، یا با دعوت از چهرهای چون مهتدی به مراسم نوبل نرگس محمدی، برای او اعتبار و مشروعیت دستوپا کنند؛ حال آنکه بزرگترین قربانی این گروههای تروریستی در طول تاریخ، خودِ مردم شریف و مظلوم کردستان بودهاند. پیام ملت ایران ب�� این گروه ها واضح، روشن، و بدون لکنت است: آرزوی تجزیه یک وجب از خاک ایران را به گور خواهید برد!
#بهروز_حسینی