Azalarak bitti bazı şeyler. Aniden olmadı; göz göre göre, gözümün önünde oldu. Bittiğini yavaş yavaş hissettim. Bitmesin diye çabaladım biraz, bir yerden sonra benim de gücüm bitti. Dermanım kalmadı mücadeleye. Kimse suçlu değil. Herkes biraz hatalı ama kimse suçlu değil. Ben de.
“Bazı insanların kolay yıkılmamalarının sebebi güçlü olmaları değil, vicdanlarının rahat olmasıdır. Çünkü; onlar geri dönüp baktıklarında yine olsa yine aynısını yaparım diyecekleri şeyler yaşamışladır. Unutma, güçlü olanı yenebilirsin ama vicdanı rahat olanı asla...”
Sonra kendimle yüzleştim, korktuğum ne varsa üstüne gittim. Bana acı verecek her şeyle burun buruna geldim. Yüzleştiğim her şeyi yitirdim, sağlık olsun böylede yaşıyoruz