زمان زیادی گذشت ک بفهمم قوی بودن، ن تو پا فشاری کردن، ن تو تموم خودتو گذاشتن، ن تو صبر کردنه، قوی بودن خیلی وقتا تو خراب کردن نتیجه صبرته، تو خراب کردن همه اون جاهایی ک نباید صدتو میذاشتی ولی گذاشتیه، واقعن زمان زیادی گذشت ک بفهمم چقدر خراب کردن جرعت میخواد، و من چقدر ادمش نبودم.
شما ی بارم گذرت برا چن دقیقه از جنوب رد شده باشه مهر اون منطقه و مردمش جوری رو دلت میشینه ک بعد گذشت سال ها از سفرت ب اونجا قلبت برای اونجا میتپه، این بی وجودای بی وطن کین ک ککشون نمیگزه از صدای بمب و انفجار و هنوزم صداشون برا لبنان و غزه بلند تر از جنوب ایرانه!؟
فقط ب امید روزی زنده م ک رو جنازه های نحس شما با همه غم و اندوه و تنهایی ای ک تو وجودمون تو سال ۴۰۴ ریشه کرد، وایسیم و عزای خودتون و همه عزیزاتون رو نظاره گر باشیم.