İstanbul o gün gri bir sessizliğe gömülmüştü. Boğaz'ın sisi ağır, gökyüzü yastaydı. Dolmabahçe'nin saatleri 10 Kasım'dan beri 09.05'te duruyordu; kapıları ise son kez açıldı. Bayrağa sarılı tabut, yüz binlerin sessizliği arasında sarayın eşiğinden ayrılmıştı.
Yol boyunca Türk milletinin her ferdi sıralanmıştı. Yaşlılar şapkalarını çıkarmış, çocuklar annelerinin ellerine sarılmıştı. Kimsenin dilinde sesler harfe, harfler kelimelere dönüşemiyordu. Kimi gözyaşını saklamadı, kimi sustu; ama hepsinin yüreğinde aynı sızı vardı. Çünkü giden yalnızca bir insan değildi. Giden; bu toprakların umuduydu, karanlıkta yol gösteren ay ışığıydı, yol göstericisiydi, kurucusuydu.
Sarayburnu'nda toplar sustu, gemilerin matem düdükleri Boğaz'ı doldurdu. Atamızın tabutu, denizin ucunda bekleyen Zafer muhribine uğurlanmış; dalgalar, bir milletin en ağır veda yükünü sessizce taşımıştı. İstanbul, yedi tepesiyle kurucusuna son selamını vermişti.
Tren Ankara'ya doğru yol aldı. Hat boyunca istasyonlarda, tarlaların kenarında insanlar bekledi; kimilerinin elinde bayrak, kimilerinin dudağından dökülen bir dua. Anadolu da tıpkı İstanbul gibi kendi evladını uğurluyordu. Bahsettiği iki Mustafa Kemal'den yalnızca biri kalmıştı artık.
O günden bugüne yıllar geçti. Dolmabahçe'nin sessizliği, Boğaz'ın dalgaları, Anadolu'nun bozkırı hala o günü fısıldıyor. Ancak şu da bir gerçektir ki bazı insanlar aramızdan ayrılınca eksilmez, çoğalır. Her yeni fikirde, özgürce kurulan her cümlede, her günün başında yeniden doğar. Her genç zihinde yanan ateş, onun bize bıraktığı ışığın, içimizde yaşayan ikinci Mustafa Kemal'in devamıdır.
Onu anmak, geçmişin matemine hapsolmak değildir. Onu anmak; aklı, bilimi ve özgürlüğü yol bilip Cumhuriyet’i her sabah yeniden kurmaktır. Çünkü bir insanı yaşatmanın en büyük yolu, onun ışığını taşımaya devam etmektir. Yas, bu yüzden bir son değil; verilmiş bir sözdür.
Onu uğurlamadık.
Biz, onunla yürümeye devam ediyoruz.
Kıbrıs Türk halkının bağımsızlık, egemenlik ve varoluş mücadelesinin simgesi olan Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin kuruluşunun 43. yıl dönümünü gururla kutluyoruz.
Başta Dr. Fazıl Küçük ve Kurucu Cumhurbaşkanı Rauf Raif Denktaş olmak üzere, bu mücadelede emeği geçenleri minnetle, aziz şehitlerimizi rahmetle anıyoruz.
Kore Savaşı'nda 241. Piyade Alayı saflarında görev yapan Kore gazimiz Pirağa Uzun'un vefatını derin bir üzüntüyle öğrenmiş bulunuyoruz.
Merhum gazimize Allah'tan rahmet; kederli ailesine, yakınlarına ve aziz Türk milletine başsağlığı ve sabır diliyoruz.
Ruhu şad olsun. Türk milletinin başı sağ olsun. 🇹🇷
Eski MİT Dış Operasyonlar Daire Başkanı, Fethullahçı Terör Örgütü'nün yargı yapılanması tarafından yürütülen kumpas sürecinde asılsız suçlamalarla tutuklanan ve ilk duruşmasına günler kala Silivri Cezaevi'nde şüpheli koşullarda hayatını kaybeden merhum Kaşif Kozinoğlu'nu, vefatının 15. yıl dönümünde rahmet, saygı ve minnetle anıyoruz.
Türk devletine yıllarca hizmet eden Kozinoğlu'nun ölümündeki şüphelerin tüm yönleriyle aydınlatılmasını ve sorumluluğu bulunanların adalet önünde hesap vermesini temenni ediyoruz.
Ruhu şad, hatırası daim olsun.
Birinci Dünya Savaşı’nın kaybedilmesi ve Mondros Mütarekesi’nin imzalanmasıyla yurdun dört bir yanı işgale açık hale gelmiştir. Mütareke gereği Yıldırım Orduları dağıtılmış, 7. Ordu Karargahına bağlı Yıldırım Orduları Grup Komutanı Mustafa Kemal, İstanbul'a geri çağırılmıştır. O’nun işgallere karşı olan tavrından hoşlanmayan saray, ondan kurtulmak ve başka görev vermemek niyetindedir.
İstanbul’un belki de en hazin ve ümitsiz bir durumda olduğu 13 Kasım gününde trenle Haydarpaşa Garı’na varmış olan Mustafa Kemal, Entreprise (sonradan Kartal) istimbotuna binmek üzere Cevat Abbas’la beraber rıhtımda iki saat kadar beklemek zorunda kalır, nitekim işgal güçleri tarafından Boğaz’da deniz trafiği durdurulmuştur. İngiliz, Fransız, İtalyan, Yunan kuvvetlerinden oluşan işgal donanması Haydarpaşa önünden geçer.
Nihayet saat 15.00 sularında Entreprise iskimbotu Pera Palas Otel’e gitmek üzere iskeleden kalkar. İskimbot savaş gemilerinin arasında ilerlerken Cevat Abbas ağlamaya başlar. Bunun üzerine Atatürk, adeta işaret fişeği ateşlercesine:
“Ağlama çocuk, geldikleri gibi giderler!” diyerek, arkadaşına teselli olur. Arkadaşına teselli olmakla kalmaz, verdiği sözü tutar. Aylarca süren hazırlığın ardından 19 Mayıs’ta Kurtuluş Savaşı’nı başlatır.
4 yıl 10 ay 23 gün düşman işgalinde kalan İstanbul, O’nun sarsılmaz iradesinin ve kararlılığının göstergesi olarak zaferin ve Lozan Barış Antlaşması’nın ardından işgalden fiilen kurtulur.
Bu çelikten iradenin sırrı ise şu cümlede saklıdır:
"Umutsuz durumlar yoktur, umutsuz insanlar vardır. Ben hiçbir zaman umudumu yitirmedim."
Türk Milletinin Başı Sağ Olsun
Malatya’da S-70 tipi askerî helikopterimizin kaza kırıma uğraması sonucu dört kahraman askerimizin şehit olduğu haberini büyük bir üzüntüyle öğrenmiş bulunuyoruz.
Aziz şehitlerimize Allah’tan rahmet; acılı ailelerine, Türk Silahlı Kuvvetlerimize ve yüce Türk milletine sabır ve başsağlığı diliyoruz.
Ulu Önderimiz Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün aramızdan ayrılışının 88. yıldönümü kapsamında Süleyman Demirel Kültür Merkezi'nde anma töreni gerçekleştirildi.
Törende kulübümüz üyelerinden Yavuz DAĞ, İTÜ öğrencileri adına konuşma yaptı.
PKK terör örgütünün bombalı saldırısı sonucu şehit olan eski Mardin Derik Kaymakamı Muhammet Fatih Safitürk’ü şehadetinin 10. yılında rahmetle anıyoruz.
Ruhu şâd, mekanı cennet olsun.
Cumhuriyetimizin kurucusu, Millî Mücadele’mizin önderi ve bağımsızlığımızın mimarı; aklı, bilimi ve çağdaşlaşmayı esas alan fikirleriyle Türkiye’nin yolunu aydınlatan Başöğretmenimiz Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü; ebediyete irtihalinin 88. yıl dönümünde saygı, rahmet, minnet ve derin özlemle anıyoruz.
İlke ve devrimleri, eserleri ve fikirleriyle milletimize yol göstermeyi sürdürüyor.
Türk siyasi düşünce hayatının önemli isimlerinden Doğan Avcıoğlu'nu, ölümünün 43. yılında saygıyla anıyoruz.
Doğan Avcıoğlu, Türkiye'nin siyasi bağımsızlığının ekonomik bağımsızlık ve toplumsal dönüşümle tamamlanması gerektiğini savunan; Kemalizm, milliyetçilik ve sosyalizm arasında özgün ilişkiler kurmaya çalışan bir düşünürdü.
Öncülüğünü yaptığı Yön ve Devrim yayınlarıyla Türkiye'nin kalkınma sorunlarını, sosyal adaleti ve antiemperyalizmi dönemin siyasi tartışmalarının merkezine taşıdı.
Türkiye'nin Düzeni adlı eserinde ülkemizin ekonomik ve toplumsal yapısını tarihsel temelleriyle inceleyerek azgelişmişlik sorununa çözüm aradı. Millî Kurtuluş Tarihi ile bağımsızlık mücadelemizin siyasi ve ekonomik boyutlarına, Türklerin Tarihi ile Türk toplumlarının tarihsel gelişimine ışık tutmaya çalıştı.
Cumhuriyet'in kazanımlarını ekonomik bağımsızlık ve toplumsal ilerlemeyle bütünleştirmeyi amaçlayan fikirleriyle Türk siyasi düşünce tarihinde iz bırakan Doğan Avcıoğlu'nu saygı ve minnetle anıyoruz.
2 KASIM 1943 | KARAÇAY TÜRKLERİNİN SÜRGÜNÜ
2 Kasım 1943’te Stalin yönetimi, Alman işgal kuvvetleriyle iş birliği yapıldığı iddiasını gerekçe göstererek Karaçay Türklerini topluca ana yurtlarından kopardı.
Kadın, çocuk ve yaşlıların da aralarında bulunduğu on binlerce Karaçay Türkü, ağır koşullar altında Kazakistan, Kırgızistan ve Orta Asya’nın diğer bölgelerine sürgün edildi. Karaçay Özerk Bölgesi tasfiye edildi; halkın yaşadığı toprakların idari yapısı ve yer adları değiştirildi.
Yıllarca süren sürgün hayatı boyunca Karaçay Türkleri, açlık, hastalık, ağır yaşam koşulları ve yakınlarını kaybetmenin acısıyla mücadele etti. 9 Ocak 1957’de alınan kararla Karaçay özerkliği yeniden tesis edildi ve sürgün edilen halkın ana yurduna dönüşünün yolu açıldı.
Ancak sürgünün geride bıraktığı kayıplar ve acılar, aradan geçen yıllara rağmen toplumsal hafızadaki yerini korudu.
2 Kasım 1943 Karaçay Sürgünü’nün 83. yıl dönümünde, hayatını kaybeden Karaçay Türklerini saygı ve rahmetle anıyoruz.
Tarihin bu acı sayfasını unutmadık, unutturmayacağız.
Türk aydınlanma devriminin en kritik hamlelerinden 1 Kasım 1928 tarihli Harf Devrimi, basit bir alfabe değişikliği değil, toplumun zihinsel kodlarının çağdaş dünyaya adaptasyonudur. Türk dilinin ses yapısına uymayan ve okumayı zorlaştıran eski yazı, bilginin yalnızca imtiyazlı bir zümrenin elinde toplanmasına yol açıyordu. Atatürk’ün önderliğindeki bu devrim, yapısal zorlukları kaldırarak halkın kendi dilini akılcı biçimde kâğıda dökmesinin önünü açmıştır.
Bir toplumun ilerlemesi, bilginin tabana yayılmasıyla mümkündür. Harf Devrimi, bu dönüşümü sağlayarak eğitimde fırsat eşitliğinin temelini atmıştır. Millet Mektepleri ile başlayan seferberlik, bilgiye ulaşma hakkını saraydan alıp doğrudan Anadolu insanına teslim etmiştir. Böylece kadın-erkek, köylü-şehirli ayrımı gözetilmeksizin herkes Cumhuriyet’in eşit paydaşı olmuştur. Dilde sadeleşmeyle bütünleşen bu hamle, dogmatik kalıpları kırmış; akılcı, bilimsel ve sorgulayan bir ulus bilincinin inşasında kilit rol oynamıştır.
Cumhuriyet'in temellerini sağlamlaştıran 1 Kasım 1928, cehalete vurulan en ağır darbedir. Bizler, Atatürkçü düşüncenin rehberliğinde bilimi ve aklı esas alan İTÜ'lü gençler olarak, bu devrimin salt bir tarihsel olay değil, düşünce dünyamızı ileri taşıyan bir ideal olduğunun bilincindeyiz. Harf Devrimi, kültürel bağımsızlığımızın ve özgür aklımızın en net imzasıdır.
Başkomutanlık Meydan Muhaberesi kazanılmıştır. İtilaf devletleri bu kesin zaferden sonra ateşkes girişimlerinde bulunmaya başlamış, Mudanya Ateşkes Antlaşması 11 Ekim’de imzalanarak Trakya anavatana katılmıştır. Onun ardı sıra, 28 Ekim 1922’de Ankara hükümeti Lozan Barış Konferansı’na davet edilir. Fakat İstanbul’da Ankara’dan bağımsız bir hükümet tanımakta olan ısrarından vazgeçmeyen İtilaf devletleri, İstanbul’u da bu konferansa davet eder. Atatürk’un Nutuk’ta ifade ettiği üzere, “Bu müşterek davet keyfiyeti, saltanatı şahsiyenin lağvı(kaldırılması) muamelesini kati olarak intacetti(sonuçlandırdı).”
Ulusun tek ve gerçek temsilcisi, Atatürk’ün önderliğinde kurulan Türkiye Büyük Millet Meclisi’ydi. Yalnızca sembolik bir biçimde varlığını sürdüren ve vatanla hiçbir vicdani bağı kalmamış padişahlık makamı bulduğu her fırsatta işgal kuvvetleriyle el ele vererek kurtuluş mücadelesine leke sürüyordu. Böylece, iki buçuk yılı aşkın süredir fiilen hükmünü yürüten ulusal saltanatın doğrulanması adına, 1 Kasım 1922 tarihli kanun gereğince saltanat ve hilafet birbirinden ayrılarak saltanat kaldırıldı ve o gün milli bayram ilan edildi. 623 senelik monarşinin hukuken sonlanmasıyla, kayıtsız şartsız milli egemenliğin önündeki en büyük engel kalkmış oldu. Neredeyse tam bir sene sonra ise Cumhuriyetin ilanıyla Atatürk’ün yeni Türkiye’yi kurarken gerçekleştirdiği en önemli iki devrim tamamlanacaktı. Nitekim hem saray hem meclisin yan yana varlığını sürdürdüğü rejimin adı Cumhuriyet değil, meşrutiyet olurdu. Egemenlik kayıtsız şartsız değil, kayıtla ve şartla millete verilirdi.
Atatürk, Rauf Bey de dahil olmak üzere birtakım kimselerin saltanatın kaldırılmasına olan ihtilafına rağmen tasavvur ettiği tam bağımsız Türkiye’nin kurulmasına giden yolda bir kez bile geri adım atmamış, Cumhuriyet’in ilanından sonra da yaptığı devrimlerle Batı’nın asırlar boyu kaydettiği ilerlemeyi on beş yıl gibi kısa bir sürede gerçekleştirebilmiştir. Saltanatın kaldırılması, bu devrimlerin başlangıç noktası, Cumhuriyet ise temelidir.
Türk Milletinin Başı Sağ Olsun
Hakkâri’nin Yüksekova ilçesinde hudut güvenliği görevini yerine getirirken şehit düşen Piyade Sözleşmeli Er Yusuf Sait Ünlü’ye Allah’tan rahmet; kederli ailesine, silah arkadaşlarına ve aziz milletimize başsağlığı diliyoruz.
Hakkâri’nin Yüksekova ilçesinde şehit düşen Piyade Sözleşmeli Er Yusuf Sait Ünlü’ye ilişkin resmî açıklamada, askerimize ateş açan kişi veya odakların kimler olduğu belirtilmemiştir.
Bir Türk askerinin kimler tarafından şehit edildiğinin açıklığa kavuşturulması, milletimizin en doğal hakkıdır.
Yetkili makamları olayın tüm yönleriyle araştırılmasına, sorumluların tespit edilmesine ve kamuoyunun şeffaf biçimde aydınlatılmasına davet ediyoruz.