از طریق آنکه مخاطبش را با واقعیتی نو سرمایهگذاری میکند؛ برای مثال، هنگامی که فرد با گفتنِ "تو همسر منی" سرنوشت خود را بهعنوان یک مرد متأهل مُهر میزند...
#لکان
۱/زبان میگوید: "به اینجا خواهی رفت و هنگامی که این را دیدی، به آن سو خواهی پیچید." به بیان دیگر، زبان به گفتارِ دیگری (discours de l'Autre) ارجاع میدهد. زبان در والاترین کارکرد گفتار دربرگرفته شده است، زیرا گفتار گویندهٔ خود را متعهد میکند،
اگر این موضوع برای شما یا دوستانتان قابلارتباط است، خوشحال میشویم آن را به دیگر مهاجران معرفی کنید.
رایگان | ظرفیت محدود, ۴ جولای
⏰ ساعت ۲۰:۰۰ به وقت ایران
جهت دریافت اطلاعات تکمیلی، مشاوره ثبتنام و پاسخ به پرسشها، از طریق شناسهٔ زیر در تلگرام با ما در ارتباط باشید:
اگر زبان ما را میسازد، تا چه حد کلام ما واقعاً متعلق به خودمان است؟ آیا ما نویسندگانِ گفتههای خود هستیم، یا تنها سخنگویانِ یک "دیگری عام" هستیم که بر ما پیشی گرفته و ما را ساختاردهی کرده است؟ به نظر شما، مرز میان بیانِ "من" (Moi) و تسخیرِ فرد (سوژه) توسط امر نمادی کجاست؟
#لکان
«سمینار اول لکان» ژانوس از آن دست تجربههاییست که به اندازهٔ چندین ورکشاپ، متن، ایده و پرسش در خود جای داده است. از رسالهٔ دکتری لکان و مرحلهٔ آینهای گرفته تا خطابهٔ رم، و از مهمترین نوشتههای فروید دربارهٔ انتقال، تکرار، نفی و پایان تحلیل...
برای آزاد کردن گفتار سوژه، او را به زبان میلش وارد میکنیم؛ زبانی که در آن، فراتر از آنچه دربارهٔ خود به ما میگوید، از پیش و بیآنکه بداند با ما سخن میگوید
#لکان
تحلیلگر آموزگار یا نصیحتکننده نیست و حقیقت سوژه را از پیش نمیداند. وظیفهٔ او فراهم کردن فضایی است که سوژه بتواند از خلال گفتار خود، حقیقت نادانستهاش را آشکار کند. سکوت و تفسیرهای تحلیلگر نیز در خدمت همین هدفاند.