38 yaşındayım, ikinci çocuğum 8 aylık. Kaka kokusuna bayılıyorum. Kaşınan dişleri dolayısıyla yüzümü ısırmaya çalışarak salyalarını akıtması devasa bir nimet. Bulaşık makinesinin kapağı kapanınca sanki biri onu dövüyormuş gibi ağlamasına bitiyorum, ardından ısırarak seviyor ve acısını dindiriyorum.
Söyleyeceklerim bu kadar.
@zbbeyzz 32 yaşında iki küçük bebe annesi olarak diyebilirim ki anne olma yaşı en ideal 21-24 arası. Asıl 35-40'indan sonra anne olanlara üzülün. İnsanın kendiyle kalmak istediği, dinlenmek istediği yaşlarda bebek boku temizlemek çok cazip değil. Kariyer mi? Çöp oluyor zaten.
Yahu bebek kirlense ne! Kiri bile cennet gibi kokuyor. Bunu sadece kendi bebeklerim için değil her bebek için söylüyorum. Yıkanmamış bebeğin ensesinin kokusu parfüm yapılmalı.
Hatta itiraf edeyim, ben bebeklerin kusmuk kokularını çok seviyorum. Snsnsnsns
Not: yavrucukların ciltlerini şöyle mahvetmeyin 🥴
Bunları da anlamıyorum çok hassas olan bebeğine hak ettiği özeni göstermek neden abartı ve kötü geliyor da eleştiriyor bu eski kafa? Yokmuş senin zamanında leğende yıkamışsın gayet normal, şimdi aynı leğenin ovaline file gerip rahatça nazikçe yıkıyorsun bu neden normal olmasın?
Uzun uzun istemeye gücün kalmadıysa kapıyı tamamen kapatma. “Rabbim, yoruldum, takatim kalmadı, kalbim çok kırık ve istemeye bile mecalim yok”demek de başlı başına samimi bir duadır. Küsmek bile, hala bir bağın olduğunun kanıtıdır. Yeter ki o sessizliği tamamen kopuşa çevirme.
Bence güçlü bir anne figürü hayatta en büyük şanslardan biri.Anne olsaydım çocuğumun beni sadece sevgi dolu değil aynı zamanda güçlü biri olarak görmesini isterdim. Ebeveynlik bence çocuğun her işine koşmaktan ziyade baş edemediği duyguları ona anlatmak baş etmesini sağlamak.
Gadamer: Subjektif sanata itiraz
Ömer Lekesiz
Fakat Gadamer burada bizi bir tehlikeye karşı da uyarır: Gelenek, mekanik tekrar değildir. Oyunun her defasında yeniden oynanması gibi eser de geleneği her icrada yeniden gerçekleştirir. Bu bakımdan gelenek, donmuş biçimler deposu değil, yeniden tahakkuk eden bir imkândır.
Bu, günümüz İslam sanatı için hayati bir problemdir. Geleneğe bağlılık geçmiş biçimleri tekrarlamak mıdır, yoksa o biçimleri meydana getiren nizamı yeniden yaşayabilmek midir? Gadamer’in oyun kavramı ikinci ihtimali düşünmemize yardım eder ki bu kavram semboldür. @OmerLekesiz
https://t.co/wucK7TMUim
Yıllarca yanında bulundum,asistanlığını yaptım.Kendisine kötülük yapanlara karşı bile asla kötü düşündüğüne şahit olmadım. Biz hocamızın iyiliğine,tevazuuna ve böyle adi şeylere tevessül etmeyecek bir karaktere sahip olduğuna şahidiz."Buyurun,gereğini yapın" demiş zaten.
yapay zeka, reels, instagram, tiktok derken dünyayı anlama ve kendimizi ifade etme biçimimizi de kaybediyoruz bence. üstelik çoğu zaman hissettiğimizi sandığımız şeyleri dahi yaşamıyor, internette gördüğümüz duyguları taklit ediyoruz. özgünlük ve bireysellik yok oluyor..
Sosyal medyadaki bazı içeriklere duyulan yorgunluğu haset diyerek geçemezsin. Fazla göz önünde olan şey vakarını kaybediyor, sürekli teşhir edilen nimet ise karşı tarafın gıpta damarını tahrik ediyor. Yani mesele sadece izleyenin kalbi değil, sergileyenin de sınır tanımazlığıdır
Engin Deniz Akarlı hocamızı kaybetmişiz. Allah rahmet eylesin.
Büyük bir bilim insanı, allame, Hoca, entelektüel...
Bir insaniyet, tevazu ve erdem abidesi.
Hocamızı tanımış olmak büyük bir bahtiyarlık, onunla mesai yapmış ve rehberliğinden istifade etmiş olmak her zaman aziz bir hatıra, bir yol ışığı olarak kalacak meslektaşlarına.
Nur içinde yat, mekanın cennet olsun Engin Deniz hocam
Sevgili Engin hocamız sabaha kadar örf meselesine dair makalesi üzerine çalışmış. Ardından talebeleri ve eşinin refakatinde, saat 11.00 civarı emanetini Rahman’a teslim etti.
Masasındaki son nota göre, bir süredir bekleyen e-postama dönmeyi bugünün planına almış...
Annelik kadar zor olan başka bir amel olduğunu düşünmüyorum. Bir şey hem güzel olup hem de bu kadar zor olur mu? Her şeyden el etek çektirip nefse oynayan bir amelin kolay olduğunu düşünen ahmaktır.
Dışarıyla bağlantınız azalıyor, aktifliğiniz bitiyor.
Her işin kendi doğasına göre zorluğu vardır, bu zorlukları başaran kadınları tebrik ediyorum.
Amma velakin anneliğin zorluğu “her kadın doğurgandır, ne zorluğu olabilir ki?!” acımasızlığını da hak etmiyor.
Ben 7 aydır bir kitap dahi bitiremedim, bu ne kadar bir şey ağır okuryazarlar bilir.
Elbette birkaç sene sonra tekrar sosyal hayatın içine döneceğim. Amann neyse, annelik zor kardeşim ve iyi ki çocuklarımız varlar.