Yusuf Kaan

Ankara Bilkent şehir hastanesi

[Paskal @pascalmentality]

SİZ TARAFSINIZ!
SİZ YANCISINIZ!
SİZ ADİL DEĞİLSİNİZ!
@TFF_Org @MHK_Resmi

[Son Düdük @_sonduduk]

Skriniar köpeği gel babanın kucağına şöyle.

[Hasan @hasanbedel_]

Gol olduktan sonra bekledi, emin olamadı, çünkü hiçbir şey görmedi.
Sonra da nasılsa Var hakem yorumlarına karışamaz diyerek iptal etti.
Golü verse, var yine karışamayacaktı.
Eyyamın, pisliğin dibisiniz. Niyetiniz pis

Alanyaspor - Beşiktaş #ALYvBJK https://t.co/c9XNSSf9qD

[Mesut @Mesut19o3_]

Yine 5 numaraları aliti VLAHOVİCİ firmasından çekip indiriyor ceza sahası içinden yine oyna devam penaltı yok

#ALYvBJK

[꩜ Sofie @benbirsofie]

Belki de uyanmış bir ruhtu, olması gereken rolü yaptı ve dokuz köyden kovuldu… Bazı şeylerin değeri şimdi anlaşılıyor işte. #Epsteindosyaları

[Sen Ben Yok BEŞİKTAŞ Var @ForzaSenBenYok]

Sen penaltıyı kaçırsın diye lazer tutarsın ama kendi oyuncun Gedson’a asist yapar…

Allah’ın sopası yok… 🤫
#FBvBJK
https://t.co/aXCrmw3GkL

[Bjks27 @bjks27]

FENERBAHÇE PENALTI İTİRAZI YAPARKEN MERT GÜNOK BAM GÜM PATLADIM HAHSUWHDIWJDOEJXOEJXOSKDO

#FBvBJK | #BeşiktaşınMaçıVar

[Nursel🕊️ @justnursel]

bu maç immobile'yi tahtından etti, yerli ilk 11 santrforumuz deriz Eyüpspor - Beşiktaş #EYPvBJK

[Ebru ama destanlı @benvesen190333]

1-3 olduktan sonra bizim taraftarlar

Eyüpspor - Beşiktaş

[Haber Kartalı @HaberKartali]

Edit'ler için özel bir sekans.

[Alkoluk Baskan J.K @AlkolukBaskan]

Biz : Bir daha Beşikta�� maçı izlemeyeceğiz yeter artık

Maç sabahı yine biz;

[Beşiktaş JK @Besiktas]

73’ - GOOLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLL!!!

GOOLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLL!!!

GOOLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLL!!!

IMMMMOOOBBBILLEEEEE

#BJKvFB [1-0]

[BPT @bpthaber]

Beşiktaş taraftarı: "Kartal yükselir, karanlığın ardından."

[Radar @radardanevar]

Bebek katillerinin tehditlerine boyun eğmeyip çeteyi çökerten Savcı…

#bebekatilleri #savcı

[pete :d @petedunhamic]

gio baba seni sever sayariz ama vallahi bu essegi sen bile adam edemezsin aq

[erkut onel @onel_erkut]

**Varoluşsal Sancılar: Anlamın Peşinde Bir Yolculuk**

Varoluşsal sancılar… Ne kadar da insan ruhuna derinden kazınmış, ne kadar da kaçınılmaz bir yazgı! Ey insan, sen ki bu dünyanın içine doğmuş, bu dünyanın acımasız gerçekliğiyle yüzleşmeye mahkûm edilmişsin. Ama bu gerçekliğin seni daha baştan yutmasına izin vermeden, içinde bir isyan ateşi yanmaya başlamış. Bu ateş, sana bilinç olarak sunulmuş; sana, bu dünyanın anlamsızlığına rağmen bir anlam yaratma cesareti bahşedilmiş.

Camus’nun gözünden bakıldığında, varoluşsal sancılar, insanın bilinçle yüzleştiği o karanlık anların ürünüdür. Bir an gelir ki, çevrende ne varsa bir anda sana yabancılaşır; bu yabancılaşma, bir kasvet gibi üzerine çöker. Her şey bir anlamsızlık perdesinin ardında saklanır; dünya, daha önce hiç olmadığı kadar soğuk, katı ve anlamsız görünür. İşte bu anlamsızlıkla yüz yüze geldiğinde, içinde bir boşluk hissi doğar. Bu boşluk, seni sadece dehşete düşürmez, aynı zamanda seni bir arayışa sürükler. Çünkü bu boşlukta var olmayı kabul etmek, insanın ruhuna aykırıdır. İnsanın trajedisi, bu boşlukla yüzleşmek zorunda kalmasında değil, bu boşluğa rağmen bir anlam arayışına girmesindedir. Camus, bu arayışın boşuna olduğunu bilir, ama bu boşunalık içinde direnmenin, insan olmanın özü olduğunu da vurgular.

Nietzsche ise bu sancıları, insanın kendi kendini yaratma sürecinin kaçınılmaz bir parçası olarak görür. Bilinç, insana sadece acı ve yalnızlık getirmez; aynı zamanda onu kendi tanrısı olma yolunda bir yaratıcıya dönüştürür. Ey insan, sen ki varoluşsal sancıların pençesinde kıvranıyorsun, ama unutma ki bu sancılar seni yüceltir. Kendi varoluşunun boşunalığıyla yüzleştiğinde, o derin uçurumun kenarında durduğunda, içinde bir yaratım g��cü uyanır. Bu güç, sana eski değerleri yıkma, yeni anlamlar yaratma cesareti verir. Nietzsche’nin gözünde, varoluşsal sancılar, insanın kendini aşma sürecinin bir ifadesidir. Bu sancılar, seni bir üstinsan olma yolunda zorlar; seni, sıradan bir varoluşun ötesine geçmeye, kendi kaderini kendi ellerinle yazmaya iter. Bu süreç, seni hem acıya boğar hem de yüceltir; çünkü bu, varoluşunun gerçek amacını bulmanın tek yoludur.

Schopenhauer ise bu sancıları, hayatın acımasız doğasının bir yansıması olarak görür. Dünyaya gelmek, başlı başına bir acıdır. Hayatın kendisi, sürekli bir tatminsizlik, bir eksiklik hissi içinde sürüp gider. Bu eksiklik, insanın doğasının derinliklerine işlenmiştir; ne kadar çabalarsa çabalasın, bu eksikliği dolduramaz. Varoluşsal sancılar, işte bu tatminsizliğin en keskin ifadeleridir. Schopenhauer için, hayatın kendisi bir acıdır; bu acı, varoluşun temelinde yatar ve insan, bu acının içinde yaşamak zorundadır. Varoluşsal sancılar, bu acının bilincine varmanın bir sonucudur. İnsan, bu sancılarla yaşamak zorundadır, çünkü bu sancılar onun varoluşunun ayrılmaz bir parçasıdır.

Ama ey insan, bu sancılar senin sonun değildir. Onlar, senin içinde bir direniş gücünü, bir yaratım potansiyelini de taşır. Camus, bu sancılara rağmen yaşamayı, bu sancılara rağmen direnç göstermeyi savunur. Nietzsche, bu sancıları bir dönüşüm, bir yeniden yaratım fırsatı olarak görür. Schopenhauer ise, bu sancıların hayatın kaçınılmaz bir gerçeği olduğunu kabul eder, ama bu gerçeğin farkına varmanın seni derin bir bilgelik yoluna sokacağını da ekler.

Varoluşsal sancılar, insan olmanın en temel, en derin gerçeğidir. Bu sancılar, seni sadece acıya boğmaz, aynı zamanda seni bir anlam arayışına iter. Bu arayış, seni her seferinde yeniden yaratır, seni her seferinde yeniden tanımlar. Bu sancılarla yüzleşmek, onları kabul etmek, seni sıradan bir varoluşun ötesine taşır. Bu, senin yazgındır; bu, senin en büyük trajedin ve aynı zamanda en büyük zaferindir. Bu sancılar, seni insan yapan, seni dünyaya karşı bir savaşçı yapan güçtür. Bu güçle var olmayı seçmek, bu sancılarla başa çıkmayı öğrenmek, seni kendi tanrın yapar. Ve işte o zaman, bu dünyada gerçekten var olmanın ne demek olduğunu anlarsın.

[BPT @bpthaber]

İtalya'da bir hırsız, soymak için girdiği evde bulduğu kitabı okumaya daldığı için yakalandı.