hamid salimi

می‌نویسد

[hamid salimi @kargadan59]

بتاب به من از دور، بتاب گاهی، که نورهای دنیا هرگز به مساوات تقسیم نمی‌شوند، و من همیشه مصادفم با غروبهای طولانی.

[hamid salimi @kargadan59]

تو این‌جایی
مثل یک دستخط غریبه بر پوستم
نزدیک و ناشناس
این‌جایی
برای بوسیدنم نه
برای دریدنم نه
برای خاکسپاریم نه
فقط این‌جایی
و تنهایی مرا بزرگتر کرده‌ای.

[hamid salimi @kargadan59]

@mahdiehmahmoodi خیلی ممنونم. از تو و هر کسی که کمک کرد این خونه تاریک نشه.

[hamid salimi @kargadan59]

@omidsorn مث بختمه.

[hamid salimi @kargadan59]

@smomeni1988 😌

[hamid salimi @kargadan59]

@Hajmaryam4 ارادت❤️

[hamid salimi @kargadan59]

یک سال قبل اکانتم توقیف شد و از فعالیت در توییتر و فیسبوک منع شدم.
حالا، سلام.

[hamid salimi @kargadan59]

@imspringrain_ آفرین که اقلا تو یه نفر یه چیزی یاد گرفتی😂

[hamid salimi @kargadan59]

@Warrior0Green استاد، آفای سلیمی، دایی، عمو، هوی، از این چیزا. سوپریمون هم میگه مهندس 🦦

[hamid salimi @kargadan59]

@aliladjevardi حسین پناهی میگه:
ما سرماخورده‌ی یک زمستانیم...

[hamid salimi @kargadan59]

@madam_chakavak رابطه درست مهمترین کارش همینه. روشن کردن خاموشی‌های ناخواسته‌ی درون ما...

[hamid salimi @kargadan59]

گفت ما بسیار شبیه خانه‌هایمان هستیم. مثلا تو خانه‌ات چه شکلی است؟ گفتم تاریک، خیلی تاریک.
ساکت ماندیم و شب از ما رد می‌شد...

[hamid salimi @kargadan59]

به او نگاه کردم، طوری که ماهی به عکس ماه در برکه نگاه می‌کند. نگاه کردم و شعرهای زیادی را در خودم دفن کردم.
بعدا لابد از خاک من درختی می‌روید که میوه‌اش اندوه است، با برگ‌هایی کوچک و زیبا، شبیه او.

[hamid salimi @kargadan59]

@sheissadasfuckk شما دوست‌داستنی‌ترین ننه دنیایی.

[hamid salimi @kargadan59]

می‌خواستم در اولین شب سرد پاییز خانه‌ی گرم تو باشم...

[hamid salimi @kargadan59]

شاید هم ما آخرین نسل‌هایی بودیم که حوصله‌ی فیلمهای سه ساعته، سریالهای شیش هفت فصلی، کتاب‌های قطور و دوستی‌های بلندمدت رو داشتیم. زندگی به نظرم شبیه بیهودگی روی دور تنده.

[hamid salimi @kargadan59]

در قلبم یک گورستان دارم و در سرم یک تیمارستان.

[hamid salimi @kargadan59]

نه عزیزم؛ آن‌جا که زخم خورده‌ای شفایی برای تو پیدا نخواهدشد.

[hamid salimi @kargadan59]

نمی‌توانم به تو فکر نکنم، پرنده‌ی کوچک من، باد مست باهار. و نمی‌توانم از یاد ببرم می‌توانستم با تو بهشت کوچکی بسازم و خودم را آن‌جا به تو بسپرم. نمی‌دانی چقدر لازم دارم مدتی کسی مراقبم باشد.

[hamid salimi @kargadan59]

او اسبی مست بود که برخلاف باد می‌دوید. من؟ درختی که دورشدنش را مثل زیباترین فیلم غمگین دنیا نگاه می‌کردم.

[hamid salimi @kargadan59]

@kian_aghaei شاید اصلی‌ترین اثر اون کودکی خوب، این توضیحاتیه که نوشتی. بی عقده بزرگ شدن آدم رو از اغراق، خودنمایی و البته خودتخریبی دور میکنه. دمت گرم.