Katroulini

Σπαστικ καρκινακι. Μου φταινε ολα αλλα ειμαι η καλυτερη μαγειρισσα... @de_me_melei ..φέρε τα δύο ενοίκια που χρωστάς από το ράφι!

[Tomari 🇬🇷🇬🇧🇺🇦🇮🇱 @GrTomari]

8 μηνών μωρό κλαίει μανιασμένα εδώ και 30'. Τεμενάδες το κάνανε αυτό συνεχίζει.
Μπαίνω μέσα, με κοιτάζει με προσοχή.
Προσπαθώ να σκεφτώ μια βλακεία να πω και τη λέω:
1 baby και ακόμα 1 baby μας κάνουν 2 babies
Σκάει στα γέλια και σταματάει να κλαίει.
Φεύγω με ύφος Σούπερμαν.
🤷‍♂️

[Φερμίνα @ferminadas85]

Σικάγο 1910. Άνδρες σε συγκεκριμένα εργοστάσια άρχισαν να καταρρέουν.
Παρουσίαζαν κρίσεις. Έχαναν τον έλεγχο του σώματός τους.
Πέθαιναν νέοι.
Οι εταιρείες μιλούσαν για κακή τύχη.Για αδύναμους οργανισμούς.Τίποτα που
να σχετίζεται με τον χώρο εργασίας.

[Βίκυ @w1qRzns6NiIMv9e]

ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΙΤΣΙΛΑΔΗ:μητέρα του μικρού Παναγιώτη Βασιλέλη που το 1999 και σε ηλικία 18 μηνών διαγνώστηκε με λευχαιμία και η ιστορία του οποίου προβάλλεται μέσα από την σειρά"ΡΙΦΙΦΙ"σε σκηνοθεσία ΣΩΤΗΡΗ ΤΣΑΦΟΥΛΙΑ:"Μας είπαν ότι θα υπάρχει κόστος 100.000.000 δραχμές για να χειρουργηθεί το παιδί στο Memorial στις ΗΠΑ.Και όλα να τα πουλούσαμε πάλι δεν θα μας έφταναν.Χωρίς να ζητήσουμε εμείς το παραμικρό ο κόσμος προθυμοποιήθηκε να μας βοηθήσει.Ο Δήμος Γέρας όπου διαμέναμε τότε άνοιξε έναν λογαριασμό και όλοι μας βοήθησαν από το υστέρημα τους βάζοντας μας εκεί χρήματα για την ιατρική περίθαλψη του Παναγιώτη μας και φυσικά βάλαμε κι εμείς ό,τι είχαμε.Σε μικρό χρονικό διάστημα συγκεντρώθηκε το ποσό και αμέσως ετοιμάσαμε τα χαρτιά μας για να φύγουμε.Ο χρόνος που περνούσε ήταν χρόνος που χανόταν από την ζωή του παιδιού μου.Η κατάσταση ήταν τόσο κρίσιμη που κάθε ώρα ήταν καθοριστική.Βγάλαμε τα εισιτήρια αλλά μείναμε με τα διαβατήρια στο χέρι.Όταν ήμασταν πια έτοιμοι να φύγουμε πήγαμε στην τράπεζα να πάρουμε τα χρήματα και μας είπαν:"Τα λεφτά δεσμεύτηκαν".Πώς δεσμεύτηκαν,ποιος τα δέσμευσε"ρώτησα.Προφασίστηκαν έναν νόμο του 1931."Τι να τον κάνω εγώ τον νόμο?Το δικό μου το μωρό ήταν γεννημένο το '31?Γιατί να είναι ερανικός ο λογαριασμός?Δεν τον ανοίξαμε εμείς,τον άνοιξε ο κόσμος για να βοηθήσει.Γιατί δεν μας δίνετε τα λεφτά για τον Παναγιώτη να τον σώσουμε?"ρωτούσα συνέχεια.Τόσα χρόνια μετά γίνονται ακόμη δικαστήρια για την υπόθεση μας.Ας βγάλουν επιτέλους μια απόφαση για να δικαιωθεί ο μικρός.Τα χρήματα μπήκαν πάνω από την ζωή του γιου μου,μόνο τα λεφτά τους ένοιαζαν.Για τον Παναγιώτη δεν έκαναν τίποτα αλλά αν ήταν το παιδί κανενός υπουργού?Ήταν ένα καλό μωρό αλλά δεν το άφησαν να ζήσει"!!
"Μαμά θέλω να κάνω νάνι"ήταν τα τελευταία λόγια του μικρού Παναγιώτη στην μητέρα του που αν ζούσε σήμερα θα ήταν 28 χρονών...
👇👇

[Vivid.🇮🇱 @VividProwess]

I’ll never let the world forget how Gazans kidnapped an 8-month-old baby from his home and strangled him to death in a dark underground tunnel in Gaza alongside his mother and brother.

His only “sin”? Being born Jewish.

Kfir Bibas, forever in our hearts.

[NorMaLe @NorMaLe47268991]

Αυτή είναι η φάτσα του τύπου, που προσπάθησε να μπουκάρει, χθές βράδι, στις 03:17 τα ξημερώματα σε μονοκατοικία, στην οδό Κύπρου, στου Παπάγου.
(τα σχετικά βίντεο έχουν παραδοθεί στην αστυνομία)
Κάντε τον διάσημο για να προσέχει ο κόσμος.

[PATRIOTS OF BRITAIN @POB4LIFE]

THIS IS JUDGE JOHNATHAN DURHAM HALL

He refused to jail a 15 year old girl who stabbed a 56 year old man who had sexually abused her as a child. The girl was originally charged with wounding with intent but later pleaded guilty to a lesser charge.

Judge Jonathan Durham Hall KC decided NOT to send her to prison, saying it would be “callous and cruel” given her trauma and the context of her life.

He gave her a supervised two-year youth rehabilitation order instead of custody.

The judge also refused to impose the mandatory small victim surcharge (a fine) and said, “If anyone tries to force you to pay it, I will pay it myself.”

The judge was later punished for that comment and it resulted in a formal reprimand from the Judicial Conduct Investigations Office for breaching judicial conduct guidance.

Full respect to this judge and credit to predator awareness for this article.

[IoannaDementiEU 🇪🇺 @IoannaDementi]

Η Ευανθία Γαλανή, η γιατρός από την Καρδίτσα εδώ και δεκαετίες πολεμά τον καρκίνο με ιοθεραπεία και κάνει διεθνή καριέρα στο εξωτερικό.
Είναι καθηγήτρια ογκολογίας και Διευθύντρια του τμήματος Μοριακής Ιατρικής της Mayo Clinic στο Ρότσεστερ της Μινεσότα στις ΗΠΑ.

Ένα καλοκαίρι, λίγο πριν τελειώσει το Λύκειο, στην Καστανιά Αγράφων, όπου έκανε διακοπές με την οικογένεια της, έγινε ένα αυτοκινητικό ατύχημα και υπήρχαν πολλοί τραυματίες. Εκεί συνειδητοποίησε πόσο σημαντικό είναι να έχει κανείς τη δυνατότητα να παρεμβαίνει, φροντίζοντας τους συνανθρώπους του – πόσo μάλλον αν αυτό αποδειχθεί σωτήριο για τη ζωή τους. Μέχρι τότε σκεφτόταν να ακολουθήσει κλασικές σπουδές αλλά συνειδητοποίησε ότι αυτό που τελικά την ενδιέφερε δεν ήταν η ακαδημαϊκή μελέτη των κλασικών συγγραφέων, αλλά πως θα είναι πιο κοντά στον άνθρωπο με την ιδιότητα του γιατρού. Έτσι σπούδασε Ιατρική στην Ιατρική Σχολή της Αθήνας και ειδικεύτηκε στην αιματολογία-ογκολογία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο τέταρτο έτος, ο καθηγητής μου στη Χειρουργική Βασίλης Γολεμάτης, ο οποίος έχει εκπαιδεύσει και εμπνεύσει πολλούς Ελληνες επιστήμονες, κανόνισε για εμένα μερικά θερινά μαθήματα στο πανεπιστήμιο Yale. Εκεί με αξιολόγησαν στο ανώτερο 1% των αριστούχων φοιτητών τους κι αυτό μου άνοιξε αρκετές πόρτες. Τα υπόλοιπα καλοκαίρια, το ίδιο.

Για την πρόοδο των ερευνών της, αλλά και για την ίδια, έκανε πρόσφατα αναφορά το Foxnews, ένα από τα μεγαλύτερη αμερικανικά Μέσα Ενημέρωσης. H ιοθεραπεία κατά του καρκίνου είναι μία θεραπευτική μέθοδος, που βρίσκεται κυρίως σε πειραματικά στάδια, ενώ όπως ανέφερε στην “ΓΝΩΜΗ” η Ευανθία Γαλάνη, το πρώτο κλινικό προϊόν έχει πρόσφατα εγκριθεί σε ΗΠΑ και Ευρώπη για θεραπεία του μελανώματος.

«¨Είκοσι οκτώ χρόνια μετά την αποφοίτησή μου από την Ιατρική Σχολή της Αθήνας, εξακολουθώ να νιώθω τον ίδιο ενθουσιασμό κάθε μέρα: βιώνω τη χαρά της ανακάλυψης, κάτι που έχει να κάνει αφενός με τον κεντρικό ρόλο που κατέχει η έρευνα στο πεδίο της δουλειάς μου, και αφετέρου με το απίστευτο προνόμιο που έχει κάθε γιατρός, να φροντίζει ανθρώπινες υπάρξεις και ενδεχομένως να αλλάζει τη ζωή τους δήλωσε σε συνέντευξη της. Η έρευνα και η προσφορά δε σταματούν ποτέ για εκείνη.

Το 2015 ορίστηκε ως πρόεδρος της ερευνητικής ομάδας του Εθνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής για την έρευνα της καρκινικής νόσου του γλοιοβλαστώματος. Το 2019 εκλέχθηκε Πρύτανης της Mayo Clinic και το 2020 τιμήθηκε με τον τίτλο της διακεκριμένης ερευνήτριας

Το 2013 υπήρξε η πρώτη γιατρός που ενεργοποίησε την πρώτη κλινική μελέτη -παγκοσμίως- για τη χρήση βλαστοκυττάρων για τη μεταφορά ογκολυτικών ιών στη θεραπεία του καρκίνου του παχέος εντέρου και άλλων καρκίνων.

Τον Φεβρουάριο 2023 τιμήθηκε με τον τίτλο της επίτιμης διδάκτορος της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, για το διακεκριμένο ερευνητικό έργο και τις δράσεις κατά του καρκίνου.
-----------
Πηγή- Αthens magazine, kathimerini | https://t.co/JPl7HDQ6Ah | Eπιμ: Δ.Ντζαδήμα

[Vivid.🇮🇱 @VividProwess]

This photo will haunt me forever. The two children clinging to their mother in terror. The hopelessness. The fear in her eyes. They were kidnapped alive and brutally murdered simply because they were born Jewish.

I'll never forgive. I'll never forget.

[Baba Banaras™ @RealBababanaras]

When 740 children were about to die at sea and every country said “no,” one man who had every reason to remain silent said “yes.”

It was 1942.

A ship was drifting in the Arabian Sea like a floating coffin.

On board were 740 Polish children. Orphans. Survivors of Soviet labor camps, where their parents had died from illness or starvation. They had escaped through Iran, only to face another terrible fate.

No one would accept them.

The British Empire, the most powerful force of the time, refused entry at port after port along the Indian coast.

“This is not our responsibility. Go away.”

Food was almost gone. No medicines. Time was running out.

Twelve-year-old Maria held the hand of her six-year-old brother. She had promised her dying mother she would protect him. But how do you protect someone when the whole world turns against you?

Then news reached a small palace in Gujarat, India.

The ruler was Jam Sahib Digvijay Singh Ji, the Maharaja of Nawanagar (Jamnagar).

When his advisors told him that 740 children were stranded at sea after being denied entry to all Indian ports by the British, he asked just one question:

“How many children?”

“Seven hundred and forty, Maharaj.”

He paused and calmly said:

“The British may control my ports, but they do not control my conscience. These children will dock at Nawanagar.”

The advisors warned him:

“If you defy the British”

“Then I will,” he replied.

He sent a message to the ship: You are welcome here.

When British officials protested, the Maharaja stood firm.

“If the powerful refuse to save children,” he said,
“then I, the weak, will do what you cannot.”

In August 1942, the ship struggled into Nawanagar port under the blazing summer sun.

The children walked like ghosts, exhausted, hollow-eyed, many too weak to walk. They had learned not to hope. Hope had become dangerous.

The Maharaja was waiting for them at the dock.

Dressed simply in white, he knelt so he could be at eye level with them. Through interpreters, he spoke words they had not heard since their parents died:

“You are no longer orphans.
Now you are my children.
I am your Bapu, your father.”

He did not build a refugee camp.

He built a home.

At Balachadi, he created something extraordinary, a little Poland in India. Polish teachers who understood trauma. Polish food flavored with memory. Polish songs in an Indian garden. A Christmas tree under a tropical sky.

“Suffering tries to erase you,” he said. “But your language, culture, and traditions are sacred. Let us preserve them here.”

Children who had been told they had no place in the world finally found a home.

They laughed again. They played again. They returned to school. Maria watched her brother chase peacocks in the palace gardens, and her body remembered what safety felt like.

The Maharaja visited them often. He remembered names. Celebrated birthdays. Watched school plays. Comforted children who cried for parents who would never return. He paid for doctors, teachers, clothes, and food from his own money.

For four years, while the world was torn apart by war, 740 children lived not as refugees, but as a family.

When the war ended and it was time to leave, many cried. Balachadi had become the only home they truly knew.

The children grew up and spread across the world, becoming doctors, teachers, engineers, parents, grandparents. And they never forgot.

Warsaw’s Good Maharaja Square stands in Poland. Schools bear his name. He was awarded Poland’s highest honor.

But the true memorial was not made of stone.

Its value was measured in 740 saved lives.

Even today, 80 years later, they still gather. They tell their grandchildren about an Indian king who refused to turn compassion into political calculation.

[Jan 🏴󠁧󠁢󠁳󠁣󠁴󠁿 @RosaryMum]

“Come to me, all you who labor and are burdened, and I will give you rest.”

[Emelia @Astridueil]

Shame on all of us

[Wolf of X @WolfofX]

A man went to adopt a cat,but it wouldn't leave its brother, and he ended up having to take both

[Noble Ron @perry_ron]

Dog realizes when the point has been won and celebrates.

[Το Κρασάκι Του Τσου #Komninos_Dynasty_Association @Krasaki_Tsou]

Έζησε μόνο 34 χρόνια, στην σύντομη ζωή του ο ιδιοφυής νεαρός Μάικλ Βέντρις έδωσε στην χώρα μας 7 αιώνες περισσότερη Ιστορία! από μικρός κλίση στην εκμάθηση γλωσσών, 9 χρονών γνώριζε αρχαία ελληνικά, λατινικά, γαλλικά, γερμανικά, πολωνικά.
Το 1936, σε ηλικία 14 ετών έτυχε να ξεναγηθεί από τον ανασκαφέα της Κνωσού Σερ Άρθουρ Έβανς σε μια έκθεση Μινωικής τέχνης και εντυπωσιάζεται, ακούει για πρώτη φορά για την άγνωστη γραφή των Μινωιτών , ο Έβανς την ονόμασε Γραμμική Β, επειδή χρησιμοποιούσε γραμμικούς χαρακτήρες, όχι εικονιστικούς, όπως τα ιερογλυφικά και διέφερε από την ακόμα παλιότερη γραφή, την Γραμμική Α, ολόκληρη η επιστημονική κοινότητα επηρεασμένη από το κύρος του Έβανς δέχεται την γνώμη του ότι δεν είναι Ελληνική, αλλά ξεχωριστή γλώσσα, του Βέντρις γίνεται έμμονη ιδέα να την διαβάσει.
Στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο κατατάχτηκε στη Βασιλική Βρετανική Αεροπορία και διέπρεψε στο να σπάζει μυστικούς κώδικες των Γερμανών, το να λύσει το μεγάλο αίνιγμα, το αποκαλούμενο «Έβερεστ» της Αρχαιολογίας που ταλάνιζε ειδικούς πάνω από 30 χρόνια ήταν πια θέμα χρόνου. Το γεγονός ότι δεν ήταν αρχαιολόγος αλλά αρχιτέκτονας αλλά ούτε και πανεπιστημιακός τον βοήθησε να διατηρήσει το μυαλό του καθαρό και να ρισκάρει κάνοντας τολμηρές υποθέσεις ότι πράγματι η Γραμμική Β είναι Ελληνική γλώσσα, χωρίς το φόβο της απόρριψης από ένα χώρο, τον Ακαδημαϊκό όπου ούτως ή άλλως δεν ανήκε.
Επειδή δεν ήταν φιλόλογος δεν θα μπορούσε να συνεχίσει χωρίς την βοήθεια κάποιου κλασικού φιλολόγου, τον βρήκε στο πρόσωπο του Τζων Τσάντγουικ υφηγητή στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ. Και τα κατάφερε!
Το 1939, εκτός από την Κρήτη, βρέθηκαν και στην ηπειρωτική Ελλάδα γύρω στις 300 πλάκες με τη Γραμμική Β, κάνοντας τη σύγκριση, ο Βέντρις παρατήρησε ότι ορισμένες «λέξεις» υπήρχαν μόνο στις πλάκες της Κρήτης. Έκανε, λοιπόν, την εμπνευσμένη υπόθεση, πως αυτές οι λέξεις ήταν ονόματα πόλεων και τοπωνύμια, πράγμα που αποδείχτηκε σωστό.
Τελικά, ερμήνευσε με σιγουριά 65 από τα 88 τότε γνωστά σύμβολά της, διατύπωσε τους βασικούς κανόνες ορθογραφίας της και έφερε στο φως την πρώτη Ελληνική γλώσσα 7 αιώνες παλαιότερη από τα Ελληνικά του Ομήρου, στην ευφυΐα του οφείλουμε το γεγονός ότι η γραπτή μας Ιστορία δεν αρχίζει, όπως γνωρίζαμε τον 8ο αιώνα αλλά στα μέσα του 15ου αιώνα, περίπου στο 1450 π.Χ. αφού τότε χρονολογείται το αρχαιότερο κείμενο γραμμένο σε πήλινη πινακίδα που ανακαλύφθηκε το 2010 στην Ίκλαινα της Μεσσηνίας.
Συνολικά, έχουν βρεθεί περί τα 5.000 κείμενα σε Γραμμική Β (κυρίως πινακίδες αλλά και αγγεία), 3.000 από την Κνωσό, γύρω στα 1.400 από την Πύλο και τα υπόλοιπα από Θήβα, Μυκήνες, Τίρυνθα, Ελευσίνα, Ορχομενό και αλλού, έχει διαβαστεί περίπου το 87% αυτών των κειμένων
Την 1η Ιουλίου του 1952, ο παθιασμένος ερασιτέχνης που δεν ήταν ούτε φιλόλογος, ούτε αρχαιολόγος, ούτε γλωσσολόγος ανακοίνωσε την ανακάλυψή του σε μια ομιλία του στο BBC.
Χαρακτηρίστηκε το φιλολογικό γεγονός του 20ου αιώνα, αφού διαβάστηκαν τα αρχαιότερα γραπτά κείμενα του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού!

Posted by Μυρτώ Νομικού

[PanaGiota🦋🌺♓️ @pennykats]

#Ήπειρος #Αρτα #Πρεβεζα #Φωτιες #πυρκαγιά

[Charoula @xara_xaramou]

#Ήπειρος #Πυρκαγια
#φωτιες

[Christinaliroudia @Christinalirou2]

Ασπροβαλτα ‼️🆘‼️🆘‼️🆘‼️βρίσκεται δίπλα στο κάμπινγκ κ κλαίει. Μήπως το έχασε καποιος❓❓❓❓❓

[Hakan Kapucu @1hakankapucu]

This stray mother brings her baby to the vet as her heart stops. The vets performs CPR & revives the beautiful puppy. The world goes round for the sake of many a kind man.

[π.Χερουβείμ Μεστούσης @herouvim2005]

Ας ανάβουμε ένα κεράκι για τέτοιες ψυχούλες ξεχασμένες