Το τραγούδι που έγραψε για το Μαζωνάκη ο Πάριος, που ξεχάστηκε σε κάποιο συρτάρι και τελικά αποφάσε να το βάλει ο ίδιος στο δικό του δίσκο…αργοτερα το ζήτησε και το επανεκτέλεσε ο #Μαζωνάκης που ούτως ή άλλως προοριζόταν για εκείνον..🫶
Αυτός ήταν ο Μαζωνάκης.
Ένας αυθεντικός καλλιτέχνης.
Πάνε 10 μέρες και ακόμα να το πιστέψουμε.
Και ούτε πρόκειται.
Λείπεις γαμωτο, και λείπεις πολύ.
Και θα λείπεις για πάντα.
Αλλά θα είσαι κι εδώ για πάντα.
Το "ουδείς αναντικατάστατος" ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΕΔΩ.
🥹🕊️ #Μαζωνάκης
Τον Γιώργο Μαζωνάκη τον γνώρισα περίπου 30 χρόνια πίσω.
Επειδή τότε έπινα σαν να μήν υπήρχε αύριο δεν θυμάμαι ακριβώς ημερομηνία.
Κάθονταν μόνος του στην καφετέρια στην παραλία εκεί που είναι το 1ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης.
Όσοι πίνουν η έπιναν ξέρουν πως με μια ματιά καταλαβαίνει ο ένας τον άλλον.
Τον συνάντησα 2η φορά η το 15 η το 16 είχα κόψει τότε..
Έκανε of και αυτός.
Η πρώτη φορά φορά ήταν αξέχαστη, γιατί ήμουν μεν ρέστος αλλά αυτός έπρεπε να τραγουδήσει κάπου και είχε πρόβλημα επειδή ένας ψευτό ντίλερ του κώλου δηλαδή, του είχε δώσει μια κίουσπα με αποτέλεσμα να μην είναι καλά..
Καλό παιδί.
Τουλάχιστον όταν τον γνώρισα εγώ τις 4 ώρες που μιλούσαμε αυτό κατάλαβα.
Καμία έπαρση.
Δεν θα ξεχάσω πως μόλις με είδε μου πρόσφερε τσιγάρο για να πιάσει κουβέντα.
Davidof classic κάπνιζε τότε!!
Δεν χρειάστηκε πάνω από 20 λεπτά να μου πει τι πρόβλημα είχε..
Θυμάμαι την φάση σαν φωτογραφία στο μυαλό μου.
Πήγαμε μια βόλτα και στην ώρα πάνω ήταν σαν να γνωριζόμασταν χρόνια.
Ήπιαμε τα ποτά μας..
Καθίσαμε κοντά στους Μέγα Αλέκου το άγαλμα και όταν άρχισε να πέφτει ο ήλιος έπρεπε να πάει στο μαγαζί να τα πει..
Δεν μπορώ να ξέρω τι του συνέβη αν και μπορώ να φανταστώ γιατί έτυχε να γνωρίσω και άλλους καλλιτέχνες στα 35 χρόνια του δικού μου μαραθωνίου.
Συνήθως το θέμα με αυτούς τους ανθρώπους είναι ποιοί είναι δίπλα τους.
Όταν υπάρχουν λεφτά το πρόβλημα αυτό θέλει άλλο τρόπο αποφυγής.
Ξανά λέω, δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε αλλά ξέρω πως θα έγινε.
Κρίμα..
Ελπίζω να μην υπέφερε τουλάχιστον από τους "σωτήρες" που θα μαζεύτηκαν γύρω του όπως οι γύπες που περιμένουν να ξεψυχήσει το φαγητό τους..
Τι Rip και σκατά..
Ο Γιώργος πρέπει να ήταν πιο μικρός από μένα.
Τα Rip είναι του κώλου, έπρεπε να ζήσει, δεν έφυγε επειδή ήρθε η ώρα του, έφυγε γιατί ποιος ξέρει με ποιους και πως έμπλεξε και όταν κάποιος είναι σε τέτοια γαμημένη φάση, έχει τεράστια σημασία το περιβάλλον..
Τι σας γράφω τώρα..
Λες και είναι ο πρώτος η ήταν ο τελευταίος..
Άραξε Γιώργο, ξεκουράσου αδερφέ.
Τελείωσε το μαρτύριο τώρα.
Να σ’ αγαπάει τόσος κό��μος, να σου φωνάζει «όσο ζω Μαζώ». Κι ύστερα να κλείνουν τα φώτα και να μένεις μόνος με τα σκοτάδια σου χωρίς ένα χέρι να σε τραβήξει προς το φως.
Αυτή η μοίρα με συγκλονίζει. «Καλό ταξίδι», Γιώργο Μαζωνάκη.
@Imminent_Nomad Το έχει πει θαυμάσια ο Κούντερα στην "Αθανασία".
Ένα δημοφιλές,δημόσιο πρόσωπο είναι αθάνατο,όμως η αθανασία του γίνεται πια κτήμα και θέαμα των ζωντανών,η εικόνα του είναι πια πλήρως υποδουλω��ένη σε εκείνους.
Μας ανήκει ο θάνατος μας,όχι όμως η αθανασία μας.