در رابطه با اینترنت طبقاتی از خودمون بپرسیم:
اون نسل جوون که پول اینترنت طبقاتی و پرو نداره چه آینده در انتظارشه؟
چه رویایی میتونه داشته باشه؟
چقدر ما مسئولیم نسبت حق دسترسی اقشار ضعیف؟
در نتیجه وصل نبودن بالای ۹۵٪ جمعیت به اینترنت چه آینده در انتظار کسبوکارهاست؟
بیش از ۱۳۴۴ ساعت از قطع اینترنت گذشته و همزمان از ثبت نام «۳۰ میلیون» نفر در پویش «جانفدا» سخن گفته میشود.
اگر چنین پشتوانهای وجود دارد، تهدید امنیتی اینترنت دقیقا کجاست؟
اما واقعیت این است:
کسبوکارها خوابیدهاند،
فقر و بیکاری بالا رفته،
و اقتصاد دیجیتال هر روز عقبتر میرود.
شما از تهدید امنیتی میگویید
اما مردم هر روز با تهدید معیشتی زندگی میکنند.
شما تو ایران شغلی داشته باشی که وابسته به اینترنت نباشه، وابسته به بیرون از مرزها نباشه، وابسته به قدرت اقتصادی مردم نباشه و درآمدش دلاری باشه دیگه خیالت راحته
@abba6910@amin_9p@bigdeli1343 استفاده شخصی شما از خط سفید در حالی که برای بقیه ممنوع و حتی جرم محسوب میشه، طبق اصل ۱۹ و ۲۰ قانون اساسی (برابری شهروندان در حقوق) و بند ۹ اصل ۳ (منع تبعیض ناروا) کاملاً غیرقانونی و نقض صریح قانون اساسیه.
مسئله فقط سیمکارت یا اینترنت و.. نیست، خیلی نمونههای دیگهای هم تو همه این سالها داشتیم و داریم. مسئله غرقشدنِ جامعه در فرومایگی و خفتِ عمیقیه که نتیجه مستقیم روابط قدرت و مناسبات اقتصادی-ایدئولوژیک این ساختار سیاسیه؛ که در فقدان آموزش و عقلانیت، سوژهها رو پست و حقیر میکنه
تفاوت اصلی یک متفکر سیاسی با یک سلبریتی سیاسی این است: اولی حرفی را می زند که فکر می کند درست است دومی حرفی را می زند که می داند باعث جلب توجه می شود. متفکری که دیده شود بسیار خوش شانس است اما سلبریتی که متفکر شود بسیار اندک است
اینها را به عنوان یک ایراندوست و معتقد به تمامیت ارضی مینویسم.
راهاندازی کمپین «وکالت دادن» در این برهه فاقد ضرورت بود. کمپینی که ظاهرا به دنبال آن بود تا ضمن تعیین وزن یک جریان اوپوزیسیون چهرهای مشخص، آن را برای مذاکره با غرب نمایندگی کند
باهرفرمولی حساب کنید به این نتیجه میرسید هیچ کس نمیتوانست در کمتر از دوسال، ایران را در دنیا منزوی کند،یک کشور دوست باقی نگذارد و اتحاد دنیا علیه ایران را کلید بزند
اقتصاد ایران رانابود کند تا جایی که کشور چندماه درگیر اعتراضات خیابانی شود
غیر از اینکه به قصد انجام شده!
امیل دورکیم جامعهشناس فرانسوی نشان داد کارکرد اجتماعی مجازات، التیام دادن و ترمیم وجدان جمعی زخم خورده است. علاوه بر قواعد حقوقی و ملاحظات اخلاقی، مجازاتهای اعدامی که زخم بیشتری به وجدان جمعی میزنند، چنین کارکردی ندارند و جز بر عمق نفرت و خشم عمومی نمیافزایند
#نه_به_اعدام