-زندگیم تموم شد
+ کی گفته؟
- دیگه آخه مادرم مُرده. با یه تیر، یه گلوله، کل زندگیم پاشید به هم. سه نفر بودیم، یکی کم شد. یکی کم شد، دیگه کلا زندگی ندارم
بمیرم برات بچه. بمیرم که تو ۱۰ سالگی داری توی کابوس این غم بزرگ زندگی میکنی. بمیرم که دنیا اینقدر بیرحم بود واست
بدبختی این الگوریتم شبکههای اجتماعی اینه که هر چی لایک میکنی شبیه همون رو برات میاره پس ذهن کوچیک ما نتیجه میگیره همه مثل ما فکر میکنن و راه درست همینه!
حداقل زمان روزنامه و اینجور چیزا مجبور میشدی چهارتا کلام از حرفای مخالفان رو هم بخونی...
الان عمق این فاجعه رو میفهمم🤦🏻♀️
هیچوقت اون روزی که هواپیمای اوکراینی رو زدن فراموش نمیکنم.
اون احساسی که داشتم از اعماق تاریک قلبم بود تا اون روز به هیچ چیز و هیچکس انقدر عمیق احساس نفرت پیدا نکرده بودم.
ناراحتم از اینکه همه چی انقدر پیچیده شده هر طرف رو نگاه میکنی پر از دروغ و تحریف و سودجوییه.
شک و بی اعتمادی همه وجودمو گرفته بخاطر همین حس میکنم نمیتونم درست و غلط رو تشخیص بدم.
«هر چی بزرگتر شدم بیشتر فهمیدم که:
- سکوت یه پاسخه
- اذیتنشدن یه مهارته
- نه، یه جمله کامله
- اکثر چیزای فوری میتونن صبر کنن
- احترام > توجه
- عذرخواهی بدون تغییر، پوچه
- تحرک دواست
- تو مناسب همه نیستی، و این اوکیه.»