شش ماه پیش، در چنین شبی، تهران در تاریکی فرو رفت. سراسر ایران در تاریکی فرو رفت. اما حتی آن تاریکی نیز نتوانست میلیونها ایرانی را در خانههایشان نگه دارد.
۱۸ و ۱۹ دیماه تنها دو شب برای اعتراض نبود. شبهایی بودند که سکوت ایران شکست. میلیونها نفر به خیابانها آمدند، میدانها را پر کردند و بر بام خانههایشان ایستادند، اما رژیم با گلوله به آنان پاسخ داد. در آن چهلوهشت ساعت، دهها هزار تن از هممیهنانم جان خود را از دست دادند. از آن روز تا این لحظه نیز دهها هزار نفر دیگر بازداشت، شکنجه یا به مرگ محکوم شدهاند.
آنان مصمم و با شهامت به خیابان آمدند. من هر روز به آنان میاندیشم. در آن دو شب، هممیهنانی را از دست دادم که هرگز فرصت دیدارشان را نخواهم یافت. برای من عدد ۴۰ هزار هرگز یک آمار نیست. هر بار که آن را میشنوم پسری را میبینم که دیگر هرگز به آغوش مادرش بازنگشت. دختری را میبینم که همیشه جای او بر سر سفره خانوادهاش خالی خواهد ماند. هر یک از آنان را چون فرزند، برادر یا خواهر خود میدانم و سنگینی بار نام تکتک آنان را بر دوش خود احساس میکنم. اما هر هفته که با خانوادههای جانباختگان دیدار میکنم، اراده ملتم برای ادامه این راه استوارتر میشود. فرزندان آنان بیهوده جان ندادند. آنان برای آزادی جان دادند، و با سربلندی جان دادند.
تاریخ فداکاری این زنان و مردان را از یاد نخواهد برد، و من نیز نخواهم گذاشت نام و راه آنان فراموش شود. همانگونه که مقاومتگران اروپای اشغالشده در برابر استبداد ایستادند و همانگونه که انقلابیون آمریکا برای آزادی جنگیدند، فرزندان ایران نیز ایستادگی کردند. اما شجاعت آنان، ویژگی دیگری داشت. آنان نه ارتشی داشتند، نه پشتیبانی هوایی، و نه هیچ پشتوانهای جز باور به آرمانی که برای آن برخاسته بودند. با اینهمه، ایستادند. ملتی یکپارچه تصمیم گرفت در کنار یکدیگر در برابر گلولهها بایستد، نه آنکه حتی یک روز دیگر در ترس زندگی کند. مردان و زنان ۱۸ و ۱۹ دیماه در تاریخ ایران بهعنوان نسلی جاودانه خواهند ماند که مرگِ آزاد و سرافراز را بر زندگیِ در زنجیر و زانوزده ترجیح داد.
من تنها این را به جامعه جهانی میگویم: اجازه ندهید آنچه در اتاقهای مذاکره در ژنو یا اسلامآباد رقم میخورد، حقیقت آنچه را در خیابانهای تهران، مشهد و کرمانشاه رخ داد، به فراموشی بسپارد. آنان برای آزادی جان دادند و با آزادی ایران، تنگه هرمز گشوده خواهد شد، تهدید هستهای پایان خواهد یافت و ما به صلح واقعی دست خواهیم یافت.
به هممیهنانم گفتهام آنچه شما در ۱۸ و ۱۹ دیماه آغاز کردید، مسیری بازگشتناپذیر است. ما با هم جایگاه شایسته کشورمان در جهان را بازپس خواهیم گرفت، عزت ملی خود را احیا خواهیم کرد و یاد قهرمانانمان را با ساختن ایرانی آزاد زنده نگه خواهیم داشت. اکنون زمان آن است که درنگ کنیم، دوباره نیرو بگیریم، و بار دیگر خود را وقف پیروزی کنیم.
ما یاد جانباختگان را با به پایان رساندن راهی که آغاز کردند گرامی میداریم. ایران آزاد دیگر یک امید نیست. یک قطعیت است.
و جهان باید بداند که هممیهنان دلیر من تنها برای آزادی خود نمیجنگند، آنان برای صلح و ثبات جهان نیز مبارزه میکنند.
هممیهنان عزیز،
جمهوری اسلامی میکوشد صدای واقعی مردم ایران را در میان هیاهوی مراسم حکومتی برای یک جنایتکار بالفطره و یکی از منفورترین حاکمان تاریخ ایران پنهان کند. رژیمی فرسوده، پوسیده و رو به زوال، با نمایشهای ساختگی، تبلیغات دروغین و هزینههای هنگفتی که از جیب مردم ایران غارت میشود، تلاش دارد تصویری جعلی از مشروعیت برای خود بسازد.
اما حقیقت ایران جای دیگری ایستاده است؛ در کنار نام و یاد فرزندان دلاوری که با آگاهی، رشادت و فداکاری، در یکی از حساسترین لحظات تاریخ این سرزمین، جان خود را در راه آزادی ایران فدا کردند.
بیش از ۴۰ هزار جاویدنام دیماه، با آگاهی از خطرهای پیش رو، قدم در این مسیر گذاشتند. آنان میدانستند شاید دیگر هرگز به خانه بازنگردند، اما در لحظهای که ایران به آنان نیاز داشت، ایستادند. آنان بر خلاف مزدوران ضحاک، برای وعدههای ناچیز و منافع شخصی به میدان نیامده بودند. آنها، شکوهمند، برای بازپسگیری ایران و هویت ملیمان برخاستند. آنان که از جنس زندگی، باور و نور بودند، در برابر تاریکی ایستادند تا نام ایران زنده بماند؛ و نامشان برای همیشه در تاریخ سرزمین ما ماندگار شد. آنان نشان دادند که عشق به میهن، از ترس مرگ نیرومندتر است.
امروز شش ماه از آن روزها گذشته است، اما برای خانوادههای شریف جاویدنامان، زمان همچنان در همان شبهای دشوار متوقف مانده است؛ خانوادههایی که عزیز و گاه تنها نانآور خود را از دست دادهاند؛ پدران و مادرانی که هر صبح با جای خالی فرزندشان چشم میگشایند؛ همسران، خواهران و برادرانی که در کنار رنج سوگ، فشار تهدید و سرکوب را نیز تحمل میکنند.
این خانوادهها تنها صاحبان یک داغ نیستند؛ آنها نگهبان و امانتدار یاد و فداکاری دلیرترین فرزندان ایران هستند. مسئولیت همه ماست که اجازه ندهیم این بار سنگین را به تنهایی بر دوش بکشند. وظیفه ملی و میهنی ماست که بیش از پیش پشتیبانشان باشیم؛ به دیدارشان برویم، صدای آنان را بازتاب دهیم، یاد عزیزانشان را زنده نگه داریم و در حد توان خود، نگذاریم فشارهای روحی، تهدیدها و دشواریهای مالی، آنان را به سکوت و فراموشی وادار کند.
تاریخ بارها نشان داده است که هیچ قدرتی نمیتواند اراده ملتی متحد را که برای رهایی و ساختن آیندهای بهتر برخاسته است، برای همیشه خاموش کند. راهی که با فداکاری فرزندان جاویدنام ایران روشن شده است، ادامه خواهد یافت؛ تا روزی که ایران به آزادی، دولت ملی و آیندهای شایسته ملت بزرگ ما دست یابد.
پاینده ایران
شاهزاده رضا پهلوی خطاب به نمایندگان خارجی که به تهران سفر کردهاند:
ایران عزادار خامنهای نیست. ایران سوگوار بیش از ۴۰ هزار زن و مردی است که در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی، به دست خامنهای، قالیباف و ماشین سرکوبشان قتلعام شدند.
رژیم برای برپایی این نمایش تبلیغاتی، مبالغ هنگفتی از ثروت مردم ایران را هزینه کرده است، اما حتی یک رهبر از کشورهای دموکراتیک نیز در آن حضور نیافته است.
آنچه امروز میبینید، ملتی نیست که برای حاکمش سوگوار باشد؛ بلکه ملتی است سرشار از خشمِ برحق، و همین خشم و شجاعت قهرمانانه، آنچه را که از این رژیم جنایتکار باقی مانده است، به زیر خواهد کشید.
ایران ما، امروز بیش از هر زمان دیگری به اتحاد نیروهای ملی نیاز دارد. چه با حمایت خارجی و چه بدون آن، سرنوشت ایران در دستان خود ماست. ما از این رژیم فرسوده و درمانده نیرومندتریم. ما از مزدورانی که برای نمایشهای تبلیغاتی به خیابان فرستاده میشوند، مصممتر و استوارتریم.
تو سختترین روزهای زندگیم بهسر میبرم رئیس اما ثانیهای بهت پشت نمیکنم چون شما رو مسبب هیچکدوم از مشکلاتم نمیدونم، ازت طلبکارم نیستم!
این حرف رو تا ابد هم تکرار میکنم
#سرباز_شاهیم#جاویدشاه#KingRezaPahlavi
دیدار شاهزاده رضا پهلوی با دریک ون اوردن، عضو جمهوریخواه مجلس نمایندگان آمریکا، و گفتوگو با او درباره گامهای بعدی و چگونگی حمایت آمریکا از مردم ایران
شاهزاده رضا پهلوی در دیدار با جاش گاتهایمر، چهره برجسته حزب دموکرات در مجلس نمایندگان آمریکا، بر اهمیت حمایت دوحزبی کنگره ایالات متحده از مردم ایران تأکید کرد و گفت: ایرانیان نهتنها برای آزادی خود، بلکه برای پایان دادن به تروریسم جمهوری اسلامی علیه جهان مبارزه میکنند.
هممیهنان عزیزم،
در روزهایی که شما با شجاعت در برابر رژیم اشغالگر ایران ایستادهاید، این نظام منفور و منزوی، همچنان به تجاوز به جان و مال مردم ادامه میدهد تا سرنگونی حتمی خود را اندکی به تعویق اندازد. در چنین شرایطی، وظیفه خود میدانم که تصویر عدالت در فردای ایران را برای کسانی که با جنایتکاران همکاری کنند، روشنتر ترسیم کنم.
در این راستا، از «کمیته تدوین مقررات عدالت انتقالی ایران» خواستم درباره دو موضوع مهم، نظر مشورتی خود را ارائه کند: نخست، موضوع مسئولیت کیفری افرادی که با ساختارهای سرکوبگر جمهوری اسلامی همکاری میکنند؛ و دوم، موضوع مصادره اموال معترضان و خانوادههای آنان.
این کمیته اکنون نخستین نظر مشورتی خود را صادر کرده و پیام آن روشن است: این اقدامات، همکاریهای ساده یا بیاهمیت نیستند؛ بلکه «یاریرسانی به جنایت علیه بشریت» محسوب میشوند. هیچ مقام، هیچ دستور و هیچ بهانهای نمیتواند مسئولیت کیفری فردی را از میان ببرد. بنابراین، هر فردی که آگاهانه و داوطلبانه با ساختارهای سرکوبگر رژیم همکاری کند، چه در داخل و چه در خارج از ایران، باید بداند که در معرض مسئولیت کیفری قرار خواهد گرفت:
خواه این همکاری از نوع گزارشدهی یا خبرچینی باشد؛
خواه از نوع مشارکت در ایستهای بازرسی باشد؛
خواه از نوع بهکارگیری کودکان و نوجوانان در سرکوب معترضان باشد؛
و خواه از نوع تحصیل، انتقال یا خرید و فروش اموالی باشد که در جریان سرکوب از معترضان و خانوادههای آنان مصادره شده است.
از این رو، نهتنها افرادی که در صدور دستور، اجرای آن، یا تسهیل این مصادرهها نقش دارند در معرض مسئولیت قرار خواهند گرفت، بلکه کسانی که آگاهانه و داوطلبانه به خرید و فروش این اموال میپردازند نیز باید پاسخگو باشند. این مسئولیت، استفاده از اموال یا داراییهای آنان برای جبران خسارت واردشده به مالکان اصلی را نیز شامل میشود.
بنابراین، به همه کسانی که امروز در صدد همکاری با دستگاه سرکوب رژیم هستند هشدار میدهم: پیش از آنکه دست به اقدامی بزنید که به مردم ایران آسیب جانی، مالی و یا اجتماعی برساند، به آینده خود و خانوادهتان بیندیشید. به آن روز بیندیشید که ایران آزاد خواهد شد؛ روزی که حقیقت پنهان نخواهد ماند؛ روزی که اسامی آشکار خواهد شد؛ روزی که هیچ متجاوز و جنایتکاری از پاسخگویی در برابر قانون در امان نخواهد ماند.
آن روز، ملت ایران حکومتی خواهد داشت که حقوق ایرانیان را محترم میدارد و ایران را به سرزمینی آزاد و آباد بدل میکند.
پاینده ایران،
رضا پهلوی
🚨اینکه یه ترند قوی در حمایت از صحبتهای شاهزاده رضا پهلوی راه افتاده، خیلی عالیه.
باید این ترند رو نگه داریم
و همچنان تمام تلاشمون رو کنیم تا ویو، لایک و ریپوستها بیشتر و میلیونی بشه.
حالا که رسانهها صدای ما نیستند،
خودمون صدای همدیگه میشیم.
آره این چپولهای اروپایی بازم سد راهمون میشن، ولی بین اروپاییها آدمای خوب هم زیاد هست که کنارمون میایستن، حتی شده برای حفظ کشورهای خودشون از خطر اسلام افراطی که الان اروپا رو به شدت تهدید میکنه.
#DigitalBlackOutIran
#KingRezaPahlaviForIran
Whether or not Europe stands with us, whether or not your journalists do their jobs, whether or not your politicians demonstrate the courage to act, I will fight for my people and my country.
Whether or not Europe stands with us, whether or not your journalists do their jobs, whether or not your politicians demonstrate the courage to act, I will fight for my people and my country.
دلیل اصلی پیش بینی های دقیق مانوک خدابخشیان فقط هوش و استعداد ایشون نبود. مانوک انسانی راستگو در مقابل خود و دیگران، با وجدان، با پشتکار واهل مطالعه بود اما کمتر ویدیویی از ایشون میبینید که پشت سرش قفسه هایی از کتاب باشد. درمقابل امثال نامورحقیقی و فرج سرکوهی و بسیار دیگر از چپول ها و تحلیلگران رو داریم که خروار ها کتاب در ویترین دارن و دریغ از ذره ای سواد و دانش. اینها کتاب رو برای ژست گرفتن میخرند. حتی کتابهایی رو که خوانده اند را نمیفهمند. کتابهایی را که بعضا نوشته اند نیز عمدتا کپی برداری و تقلب از نسخه هایی غیر ایرانیست که با دود سیگار، عکسی از لنین و چگوارا و ظاهری چپول به مردم حقنه کرده اند.
#پاينده_ایران_جاویدشاه
#KingRezaPahlaviForIran
#DigitalBlackOutIran
The United Kingdom has endlessly appeased the criminal regime in Iran. The Prime Minister speaks of protecting the innocent civilians of Iran but failed to act to help stop the regime’s massacre of 40,000 innocent Iranians in January.
Only an end to this regime - that brings terror to Britain’s own shores - will yield lasting peace and regional stability. Keir Starmer should follow in the footsteps of Churchill, not Chamberlain. He should support the Iranian people’s fight for liberty.
The Iranian people will remember who stood with them in their hour of need and who stood against them. There is still time for the Government to change course: prosecute the IRGC that slaughters innocents, expel the illegitimate regime's ambassador, and act to support the people of Iran.
هممیهنان عزیزم،
ملت بزرگ ایران،
به همه شما که در این ۱۰۰ روز برای آزادی و بازپسگیری ایران ایستادید؛ با فداکاری در برابر گلولهها سینه سپر کردید و در ۴۰ روز گذشته خطر بمباران را به جان خریدید، درود میفرستم.
میدانم خبر آتشبس دوهفتهای میان جمهوری اسلامی با آمریکا و اسرائیل، بسیاری از شما را دلسرد کرده است. اما امروز، نه زمان ناامیدی، که زمان باور بیشتر به پیروزی است. آنچه در این ۴۰ روز رخ داد، دقیقاً در مسیر همان مطالباتی است که ملت ایران از جامعه جهانی خواست و بعد از جانفشانی در خیابانهای ایران، در تظاهرات روز جهانی اقدام در ۱۴ فوریه (۲۵ بهمن) نیز فریاد زد.
ضرباتی که در تنها ۴۰ روز بر پیکر جمهوری اسلامی وارد شد، بیسابقه بوده، و برای این رژیم جبرانناپذیر است. حذف علی خامنهای، قاتل دهها هزار ایرانی شجاع، بهتنهایی دستاوردی تاریخی برای ملت ماست. حال آنکه، به جز او، دهها تن از فرماندهان و عاملان اصلی سرکوب در سپاه و بسیج و دستگاههای اطلاعاتی رژیم نیز از میان برداشته شدند. هزاران نیروی سرکوب به هلاکت رسیدند. ساختار فرماندهی و کنترل سرکوب، فلج شده و فرو پاشیده است. زیرساختهای نظامی، که نه برای دفاع از ایران، بلکه برای صدور تروریسم و بیثباتی ساخته شده بودند، نابود شدهاند. منابع مالی رژیم برای سرکوب در داخل و تروریسم در خارج، بهشدت کاهش یافته است. جمهوری اسلامی امروز در منطقه و جهان از همیشه منزویتر و منفورتر است.
آنچه برای این رژیم باقی مانده، تکیه بر مزدوران بیگانه و اقلیتی خونریز و خونشوی است که منافعشان در بقای این رژیم است؛ رژیمی که در میدان واقعیت شکستی سخت خورده، اما با قطع اینترنت به ۹۰ میلیون ایرانی، و از طریق ماشین دروغپردازیاش، هنوز ژست پیروزی میگیرد و رجز میخواند. آنها که مدعی بودند هرگز تن به آتشبس نمیدهند، امروز هم رهبر و فرماندهانشان را از دست دادهاند، هم جنگ را باختهاند، هم آتشبس را پذیرفتهاند، و هم به میز مذاکره برای تسلیم کامل کشانده شدهاند.
ما اما از آغاز میدانستیم که جمهوری اسلامی تنها با حذف فرماندهی و تضعیف دستگاه سرکوب از طریق حملات هوایی، سقوط نمیکند. از همین رو بود که در تمام پیامهایم به شما تاکید کردم که این ما ملت ایران هستیم که باید ضربه نهایی را به رژیم ضعیفشده وارد و آن را سرنگون کنیم.
میخواهم بدانید که من وضعیت شما در ایران را بسیار دقیق زیر نظر دارم. میدانم که جمهوری اسلامی بسیار تضعیف شده اما هنوز توانایی سرکوب آن به طور کامل از بین نرفته است. همه هدف من این است که اقدام نهایی برای سرنگون کردن جمهوری اسلامی با کمترین هزینه جانی باشد. جان تکتک شما برای من ارزشمند است. پس، از شما میخواهم که شکیبا باشید، از خودتان محافظت کنید، و با باور به پیروزی و آمادگی کامل، در انتظار لحظه تعیینکننده بمانید. در این فاصله، من و همه هممیهنانمان در خارج از کشور با تمام توان، خواست شما را که پایان دادن به جمهوری اسلامی است، فریاد خواهیم زد.
ایمان داشته باشید که هیچ نیرویی در جهان توان ایستادن در برابر قدرت یک ملت متحد را ندارد. جمهوری اسلامی این بار، راه گریز، و بختی برای بقا ندارد؛ و به دستان پرقدرت شما ملت بزرگ ایران سرنگون خواهد شد.
پاینده ایران،
رضا پهلوی
هممیهنانم،
امروز، سال خود را در میانهی نبردی میهنی با جمهوری اسلامی انیرانی، و با یاد همه فرزندان دلاور و جاویدنام ایران، نو میکنیم.
سالی که گذشت، سال سازماندهی برای اقدام نهایی بود؛
سال شکوه همبستگی ملی، شجاعتهای کمنظیر، و فداکاریهای بزرگ؛
سالی که ما را یک گام بلند به پیروزی نهایی نزدیکتر کرد؛
سالی که نشان داد عزم ملت ایران برای ساختن آیندهای آزاد و آباد، استوارتر از همیشه است.
در سالی که گذشت، ضحاک زمانه کشته شد و پاسدارانش هنوز نتوانستهاند او را در خاک کنند. در سالی که پیش روست، ما با هم این رژیم ضحاکی را برای همیشه در خاک خواهیم کرد.
ایران ما در سال گذشته، دهها هزار تن از بهترین فرزندانش را در نبرد با این رژیم ضحاکی از دست داد. به روان پاکشان درود میفرستیم، در کنار خانوادههایشان میایستیم، و با آن جانهای دلیر، و با یکدیگر، پیمان میبندیم که سال نو را به سال پیروزی انقلاب شیروخورشید ایران بدل کنیم.
در این لحظات آغازین سال، دلهایمان را روشنتر، و اتحادمان را محکمتر میکنیم، و با گامهایی استوارتر به سوی ایران آزاد و آباد پیش میرویم.
نوروزتان پیروز!
پاینده ایران!
هممیهنان دلیرم،
درود بر شما که در شب چهارشنبهسوری، در برابر تهدید و سرکوب، استوار و یکصدا ایستادید و آتشِ کهنِ ایران را فروزان نگاه داشتید. شما نشان دادید که اراده ملی ما شکستناپذیر است و شعله آزادیخواهی و مهینپرستی در سرزمین اهورایی ما هرگز خاموش نخواهد شد.
اکنون، در آخرین پنجشنبه سال، از شما میخواهم که بر مزار جاویدنامان انقلاب شیروخورشید و همه قهرمانان راه آزادی ایران حاضر شوید و همبستگی خود را با خانوادههای آنان نشان دهید.
در آستانه سال نو، ما با فرزندان دلاور ایران پیمانی دوباره میبندیم:
پیمان برای بازپسگیری ایران،
پیمان برای سربلندی میهن،
و پیمان برای ساختن آیندهای آزاد، آباد و شکوهمند.
پاینده ایران،
رضا پهلوی