If you claim to support human rights yet can’t bring yourself to show solidarity with those fighting for their liberty in Iran, you’ve revealed yourself. You don’t give a damn about people being oppressed and brutalised so long as it’s being done by the enemies of your enemies.
ممنون میشم این توییت رو نادیده نگیرید و چند دقیقهای وقت بذارین؛
من ١٨ سالمه، پشت کنکور هستم، پدرومادرم از بچگیم جدا شدا و خبری ازشون ندارم، با پدربزرگ و مادربزرگم زندگی میکردم که پارسال پدربزرگم فوت شدن، ازون موقع با حقوق خیلی کم بازنشستگیش زندگی میکنیم.
وضع مالیم به شدت بده،
وقتی حکم محسن شکاری صادر شد، همگی از جمله وکلا وحقوقدانان گفتند حکم وحشت است ومگر میشود کسی را بخاطر یک سطل زباله اعدام کرد و...
اما درنهایت شد آنچه محال بنظر میرسید.
حکم اعدام #توماج_صالحی نیز ازآن دسته احکام وحشت است که غیرقابل اجرا بنظرمیرسد. ولی تجربه میگوید هیچ چیز محال نیست
In the first year of the war in Ukraine, 0.5 people were killed per day per 100,000 population.
In Gaza so far, 8.8 people have been killed per day per 100,000 population
۱
سختترین لحظات بعد از تصادف مادر و خواهرام اون ساعتایی بود که منتظر بودیم جنازهها برسن تا دفنشون کنیم
یه جور امید مخرب و نابود کننده داشت همه جمعیت رو منفجر میکرد
هربار که از بلندگوی مسجد اسماشون خونده میشد و جنازهای نبود عذاب اون لحظات شدیدتر میشد
من ۳۰ دی ۱۳۹۶ تازه برای اولین بار فهمیدم که “داغ” داشتن یعنی چی.
هیچ کس رو توی حادثه پلاسکو نمیشناختم و هنوزم که هنوزه جیگرم آتیش میگیره وقتی بهش فکر میکنم.