حمیدرضا صدر بیش از آنکه مفسر فوتبال باشد، یک قصهگو بود با لحنی رمانتیک، اگزجره و نوستالژیزده!
استانداردهای تفسیر فوتبال در ایران را تغییر داد، اما این تغییر به سمت احساسی و شاعرانه کردن فوتبال بود.
حرفهایش بیشتر به نقد فیلم و خاطرهگویی شباهت داشت تا تحلیل فنی فوتبال!