Νομίζω ένα spin-off με τον ταξίαρχο Θεοχάρη στα πρώτα του χρόνια σαν νέο αστυνομικό που πολεμάει το έγκλημα στο Αγρίνιο θα ήταν όλα τα λεφτά στο Νετφλιξ
Το μοναδικό όπλο των Παλαιστίνιων της Χαμάς είναι ένα: και λέγεται Victimhood.
Πρέπει συνεχώς να παίζουν τα θύματα. Οι διαβολικοί Εβραίοι τους σκοτώνουν αναίτια.
Ποτέ μαχητές, πάντα civilians.
Βλέπετε, αν με κάποιο μαγικό τρόπο οι άνθρωποι στη Δύση μάθαιναν αραβικά
/1
Η μόνη κινηματογραφική Οδύσσεια που αναγνωρίζω είναι αυτή τού ξεριζωμένου (1969), με την πιο επική σκηνή.
Στον ρόλο τής αρκούδας: ο Ανέστης Βλάχος.
Καλημέρα! 🙂😀
https://t.co/s9kWfNw0MG
[1/3]
Έκανε λοιπόν την ομιλία της η Φατμέ για την απο-αποικιοποίηση από τη Δύση.
Έχει απαντηθεί σε διάφορα ποστ ότι η Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν η πιο αποικιοκρατική απ' όλες, η πιο δουλεμπορική, η πιο καθυστερημένη, αυτή που συνεισέφερε το τίποτε κυριολεκτικά στον πολιτισμό.
Εδώ και καιρό χρωστάω 1 παραλήρημα περί ΣΥΡΙΖΑ...
Βασικά ξεκίνησα να το γράψω 3-4 φορές αλλά μετά έλεγα άστο να γίνει και το επόμενο επεισόδιο να τα γράψω όλα μαζί.
Το γράφω λοιπόν σήμερα γιατί έχω 1 ευχάριστη είδηση. Η εκτίμησή μου είναι ότι αυτή τη στιγμή έχει πιάσει τον απόλυτο πάτο! Άρα? Από εδώ και πέρα μπορεί ΜΟΝΟ να ανεβεί...
Ας πάμε από την αρχή της βουτιάς προς τον πάτο που ήταν η παραίτηση του Τσίπρα το 2023. Θα πω ότι ήταν μία τίμια στάση από 1 αρχηγό (ανεξαρτήτως πως τον κρίνει ο καθένας ως πρωθυπουργό), που καταλαβαίνει ότι δεν υπήρχε "επιστροφή" με το τότε σχήμα και από εκεί και πέρα υπήρχε μόνο κατηφόρα (γιατί πολύ απλά ήξερε ότι δεν μπορεί να διαγράψει, αυτούς που έπρεπε, ώστε να προχωρήσει στην αναγέννηση του κόμματος). Η άποψή μου είναι ότι εκείνη την ημέρα θα έπρεπε να παραιτηθεί κι από βουλευτής κι όχι να κρατάει καρεκλίτσα για 2+ χρόνια που την κράτησε, όντας πραγματικά ανύπαρκτος στη Βουλή.
Εκεί ξεκινάει για μένα το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ (μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου), μέσα σε ένα σκάρτο 3-μηνο, με την εκλογή Κασσελάκη.
Για μένα ο Κασσελάκης δεν φταίει ΚΑΘΟΛΟΥ για ότι έγινε εκείνο το 3-μηνο. Μιλάμε για 1 τύπο που απλά με το μαγιό και τις σαγιονάρες βρήκε 1 κόμμα (και μάλιστα την αξ. αντιπολίτευση, με ιδιόκτητα γραφεία, εφημερίδες, σταθμούς, κλπ.) και με 2 βιντεάκια στο Tiktok το πήρε σχεδόν ΤΖΑΜΠΑ. Να το πούμε επιχειρηματικά ήταν μία win-win κατάσταση ή μάλλον μία once-in-a-lifetime opportunity.
Φυσικά αυτό ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΙΧΕ ΠΕΤΥΧΕΙ ΠΟΤΕ αν δεν τον είχε στηρίξει ο Πολάκης (και μετά ο Παππάς). Μιλάμε για 1 ανεκδιήγητη απόφαση, που ο κάθε τυχαίος Αντώνης από το Birmingham που δεν είχε την παραμικρή σχέση με το κόμμα είχε προβλέψει με μαθηματική ακρίβεια το τι έρχεται... αλλά οι σοφοί έδωσαν μάχη υπέρ πίστεως και πατρίδος για να τον κάνουν αρχηγό, μάλλον για γινάτι στην Αχτσιόγλου. Πραγματικά η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά ΑΚΡΙΒΩΣ σε αυτό το σημείο. Απλά ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να πιστεύεις ότι το "αριστερό" σου κόμμα θα πάει καλύτερα με "1 Αμερικανάκι" παντελώς άσχετο με την ελληνική πολιτική σκηνή και τον προτιμάς από την κάθε Αχτσιόγλου, Τεμπονέρα, Γαβριηλίδη, Κοτζιά και οποιονδήποτε θα μπορούσαν πχ να κάνουν αρχηγό με σοβαρή συζήτηση και συλλογικότητα. Και νεότεροι υπήρχαν και γηραιότεροι και πρόθυμοι και λιγότερο πρόθυμοι... που στην τελική ήξερες ότι είναι ΣΥΡΙΖΑ κι όχι κάτι άλλο...
Η μόνη λογική εξήγηση ήταν ότι ήθελαν να αποδείξουν ότι "να φέραμε τον νέο άφθαρτο και δεν κάνει, άρα είμαστε αναγκασμένοι 3-4 μήνες μετά να βγούμε μπροστά για το καλό της παράταξης". Όπως κι έγινε δηλαδή κι από τότε ο Πολάκης δεν προσπάθησε καν να το κρύψει ξανά...
Αυτό είναι το ΠΡΩΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ σημείο για τον ιστορικό του μέλλοντος και δλδ ο ρόλος του Πολάκη στην εκλογή Κασσελάκη από το πουθενά. Άρα να το πούμε ωμά, υπάρχουν λάθη και λάθη στη ζωή και στην πολιτική... Η ιστορία θα γράψει τον Πολάκη ως τον άνθρωπο που κατέστρεψε το ΣΥΡΙΖΑ. ΟΣΕΣ ΜΑΧΕΣ κι αν έδωσε ΜΕΤΑ για να αλλάξει την ιστορία, όσο καλός υπουργός/βουλευτής κι αν ήταν ΠΡΙΝ, στην ιστορία θα μείνει ως το πρόσωπο που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου που τον κρατούσαν με νύχια και με δόντια στην Κουμουνδούρου κλειστό.
Προσωπικά θεωρώ την Αχτσιόγλου πολύ ικανή πολιτικό. Αλλά πολύ απλά σε εκείνη τη φάση ήταν παντελώς ανέτοιμη για να αναλάβει το κόμμα. Βέβαια πιστεύω ότι αν είχε εκλεγεί τότε, ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνέχιζε μέχρι σήμερα σε εκείνα τα κυβικά, πιθανότατα χωρίς καμία διάσπαση, και θα ήταν 1 κόμμα του 10-15% και πιθανότατα με Κασσελάκη Ευρωβουλευτή και σημαιοφόρο ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ (όσοι θέλετε γελάστε όσοι θέλετε κλάψτε ελεύθερα, δεν παρεξηγώ).
Προσωπικά πιστεύω ότι ΤΟΤΕ πχ ο Φάμελλος ή ο Αρβανίτης (με back up Χαρίτση και ιδανικά Σακελλαρίδη) θα ήταν πολύ πιο αξιόλογες επιλογές και ίσως με σκληρή αντιπολίτευση να είχαν φτάσει τον ΣΥΡΙΖΑ στο 20%+. Μάλλον με φυσική εξέλιξη αργά ή γρήγορα να τον αναλάμβανε ο Τεμπονέρας, που νομίζω ότι μάλλον δεν το επιδίωξε ποτέ, ενώ λογικά είχε δεχτεί αλλεπάλληλες κρούσεις σε διάφορες στιγμές.
Κι έρχεται η διάσπαση και η ΝΕΑΡ. Βάσει αποτελέσματος εκείνοι που έφυγαν και κράτησαν τις έδρες ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΝ 1000%. Ναι προφανώς και δεν έπρεπε να δώσουν τις έδρες, εφόσον το κόμμα τους πήγε στα χέρια "ενός ΔΑΠίτη" μόνο και μόνο επειδή ο Πολάκης ήθελε να κάνει το κομμάτι του, και με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στο τέλος θα έδιωχνε όποιον δεν γούσταρε και θα μετέτρεπε το κόμμα από ΣΥΡΙΖΑ σε Δημοκράτες, επειδή μπορούσε. Οπότε καλώς ή κακώς οι έδρες έμειναν σε αυτούς που έπρεπε... (υπάρχει συνέχεια γι αυτό το σχόλιο παρακάτω)
Ως επακόλουθο λοιπόν ήρθε το μπουζουξίδικο κι όλα τα υπόλοιπα. Μία μαύρη νύχτα για τη δημοκρατία γενικότερα. Αλλά να το πούμε ωμά, ο Κασσελάκης δεν θα έχανε ΠΟΤΕ σε καμία εκλογή εκεί μέσα, ή για την ακρίβεια θα έχανε μόνο αν ΟΛΟΙ τους ενώνονταν απέναντί του... ούτε τότε λοιπόν δεν μπορούσαν να κάνουν αυτό το πολύ απλό πράγμα κι επέλεξαν το σκοτεινό δρόμο. Βέβαια να το πούμε απλά, ο Κασσελάκης εκείνο το χρόνο έκανε αδιανόητα πράγματα και ήταν εκτός τόπου και χρόνου...
Απο εκεί και πέρα για μένα το μέγα λάθος που έκανε ο Φάμελλος με την εκλογή του (και οι 2 πλευρές) είναι ότι ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ δεν ξαναενώθηκαν με τη Νέα Αριστερά ώστε να ξαναγίνουν αξιωματική αντιπολίτευση.
Αυτό είναι το ΔΕΥΤΕΡΟ σημείο. ΑΝ ΤΟΤΕ είχαν ενωθεί ξανά υπό το ΣΥΡΙΖΑ, και με μπροστάρη Φάμελλο κοιτούσαν μόνο μπροστά (και όχι λοξά ή πίσω) τότε θα είχαν ελπίδα αναγέννησης. Αλλά καταλαβαίνω απόλυτα τα 2 δεδομένα - ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήθελε να φανεί ότι γυρίζουν πίσω οι αποστάτες που "έκλεψαν τις έδρες" και της ΝΕΑΡ δεν ήθελαν να βάλουν πάνω τους και τη στάμπα "των μπουζουκόβιων". Κοινώς κοιτούσαν το δέντρο και δεν είχαν πάρει χαμπάρι ότι το δάσος είχε πάρει φωτιά και από τις 2 μεριές. ΤΕΡΑΣΤΙΑ ευκαιρία να γυρίσεις το παιχνίδι... πραγματικά αδιανόητο ότι την έχασαν...
Ακόμη κι έτσι εγώ θα πω ότι από εκείνο το βράδυ, τραβώντας μιας κόκκινη/μαύρη γραμμή, η λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν απροσδόκητα υποδειγματική. Πραγματικά ένα κόμμα που άρχισε να μαζεύει τα κομμάτια του ένα-ένα κι έκανε πολύ ουσιαστική αντιπολίτευση και ο Φάμελλος, ασχέτως πως κέρδισε την αρχηγία, ήταν υποδειγματικός αρχηγός για περίπου 1 χρόνο...
Και τότε έρχεται το ΤΡΙΤΟ σημείο δηλαδή το βράδυ στον εξώστη... για μένα εκείνο το βράδυ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ο Φάμελλος σαν αρχηγός. Δεν συνειδητοποίησε 1 πράγμα, ότι ή ΦΕΥΓΕΙΣ ή ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ η πολιτική σου καριέρα σε 1 ΒΡΑΔΥ...
Πες απλά ότι ένιωσες μία αδιαθεσία και κόβεις κάθε καλημέρα με τον Τσίπρα. Τον ξεκόβεις, κάνεις πρόγραμμα σκληρής αντιπολίτευσης με δόγμα ΜΟΝΟ ΣΥΡΙΖΑ και κοιτάς μπροστά.
Κι αφού δεν έγινε αυτό που θεωρητικά θα έπρεπε να κάνει κάθε αρχηγός που πατάει στα πόδια του, και όλα τα προηγούμενα ακούγονται "νορμάλ", από εκεί ξεκινάει το θέατρο του παραλόγου...
Από εκείνο το βράδυ στην ουσία βλέπαμε 1 αρχηγό που δεν ήξερε που πατάει και που βρίσκεται. Αδιανόητη ανασφάλεια που έφερε και πχ τις τραγελαφικές διαγραφές Φαραντούρη και Πολάκη, που στο σημείο που έγιναν ήταν τέρμα άτοπες και άκαιρες...
Μετά ήρθαν οι ακόμη πιο ανεκδιήγητες αποφάσεις... Πάμε με τον Αλέξη... ΡΕ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΔΕΝ ΣΕ ΘΕΛΕΙ... Όχι θα πάμε... ΡΕ ΔΕΝ ΣΕ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΕ... Όχι θα πάμε και να το ψηφίσουμε κιόλας από τώρα. Και αφού τα βλέπουν αυτά, ξεκινάν και οι παραιτήσεις...
Αρχικά να πω ότι οι παραιτήσεις βουλευτών λίγους μήνες πριν τις εκλογές απλά ως δήλωση υποταγής στον οποιονδήποτε Αλέξη είναι θλιβερές για δεκάδες λόγους. Ας πω τα βασικά...
Ν1 Καταρχήν κρεμάς τους ψηφοφόρους που σε ψήφισαν. Δηλαδή γιατί να σε ξαναψηφίσουν? Για να ξαναπαραιτηθείς μετά από κάνα 3μηνο? Και πχ για κάποιους έχεις κάνει επίκαιρες ερωτήσεις και προσπαθούσες να τους βοηθήσεις... τα παρατάμε όλα στη μέση και πάμε διακοπές για κάνα 6μηνο? Απλά αδιανόητο και μόνο γι αυτό.
Ν2 είναι θέμα αξιοπρέπειας. Όταν δίνεις συνέντευξη για την οποιαδήποτε δουλειά, κάνεις διαπραγμάτευση και δεν πας τυφλά πουθενά. Λες θέλω αυτά και ο άλλους σου δίνει εκείνα κι αν τα βρείτε, τα βρήκατε. Δεν πας με λευκό συμβόλαιο να του πεις γράψε ότι νομίζεις. Και σίγουρα δεν φεύγεις, απλά ελπίζοντας ότι θα σε πάρει κάποιος να σου δώσει δουλειά σε κάνα 6μηνο, που εσύ θεωρητικά δεν του έχεις μιλήσει καν εδώ και κάνα χρόνο.
Ν3 προσωπικά επεχθάνομαι τη σπατάλη πόρων. Ξέρετε τι κόστος έχει να αλλάξει 1 βουλευτής? Άλλαξε μετακλητούς, άλλαξε αστυνομικούς, δώσε προνόμια και στον καινούριο, άσε λίγα προνόμια και στον παλιό και πάει λέγοντας.
Ν4 Και άντε το να αλλάξεις 1 κινητό κι 1 λάπτοπ το θεωρούμε αμελητέο... αλλά πχ να παραιτείσαι ενώ ξέρεις ότι πχ το ν2 του Κασσελάκη ή ο ίδιος θα πάρει τη θέση σου, είναι τραγικό. Δηλαδή δεν είναι και όλες οι παραιτήσεις το ίδιο σωστές/λάθος (στρατηγικά).
Να πούμε κάτι εδώ. Είμαι σίγουρος ότι κάποιοι βουλευτές παραιτήθηκαν επειδή όντως κουράστηκαν με αυτή την άρρωστη κατάσταση. Αυτό είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ σεβαστό και θα έπρεπε να το πουν ξεκάθαρα και λογικά θα τους καταλάβουμε επειδή θα γυρίσουν σύντομα στις δουλειές τους (όσοι είχαν) και μάλλον θα τελειώσουν εδώ την πολιτική τους καριέρα.
Από την πλευρά του ο Τσίπρας έχει κάνει τις επιλογές του και προχωράει με αυτές. Ακόμη κι αν κάποιος πει ότι έχει παράλογες απαιτήσεις, έκανε κάτι καινούριο από το 0, άρα μπορεί να κάνει ότι γουστάρει και να μη δίνει λογαριασμό σε κανέναν (γι αυτό το έκανε εκτός ΣΥΡΙΖΑ). Όμως πλέον πιστεύω ότι καταλαβαίνει ότι αν πάρει πχ πάνω από 10-15 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ/ΝΕΑΡ τότε μέσα σε 1 βράδυ το ποσοστό του θα πέσει στο μισό. Άρα η πρόβλεψή μου είναι ότι θα δούμε ελάχιστους, ίσως max 7-8 πρώην βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ/ΝΕΑΡ στο νέο φορέα (με σίγουρη ίσως μόνο τη Γεροβασίλη).
Αλλά εκεί είναι και η παγίδα... ότι και ο Τσίπρας και η Καρρυστιανού και καμιά 10αρια κόμματα ακόμα ψάχνουν μονόκερους... νέους, άφθαρτους, με πτυχία, με ένσημα, να μην έχουν μπλέξει πριν με πολιτική, να θέλουν να μπλέξουν με πολιτική, και και και... αυτοί παίζει να είναι 10-15, και ποιος να τους πρωτοπάρει... Άρα αργά ή γρήγορα, θα πρέπει να σηκώσουν άτομα από τον πάγκο. Και το θέμα είναι τι θα έχει ξεμείνει στον πάγκο εκείνο τον καιρό...
Όπως και να έχει πιστεύω ότι στους επόμενους μήνες θα δούμε το ακόμη πιο αδιανόητο, δηλαδή άτομα χαμηλοτάτου επιπέδου (όχι ότι δεν υπάρχουν ήδη στη Βουλή καμιά 50αρια τουλάχιστον) να παρουσιάζονται ως νέοι και άφθαρτοι και πρώην υπουργοί/βουλευτές να θεωρούνται ανεπιθύμητοι από ΚΑΘΕ ΚΟΜΜΑ.
Για να το κλείνουμε σιγά σιγά, ο Τσίπρας ρίχνει την τελευταία του ζαριά με τους δικούς του όρους. Θα πω ότι μέχρι στιγμής έχει μάλλον εκπλήξει ευχάριστα ακόμη και τους χειρότερους επικριτές του. Και σε όποιον αρέσει.
Προσωπικά θα έλεγα ότι όταν κάποιος σε κατηγορεί για μαύρα ταμεία τότε ΚΑΝΕΙΣ ΜΗΝΥΣΗ εκείνο το δευτερόλεπτο. Το ότι δεν έκανε δείχνει ότι μάλλον φοβάτε κάτι (λογικά ότι κάτι ξέρει ο Κασσελάκης κι ότι θα πήγαινε ως μάρτυρας στο δικαστήριο). Αδιανόητο μελανό σημείο που δεν ξεπλένεται με τίποτα και πλέον αφού υπάρχει "δεδικασμένο" όσο ανεβαίνει, τόσο θα το ακούμε σε ΚΑΘΕ συζήτηση, ακόμη και τα "νέα άφθαρτα" άτομά του, που δεν είχαν καμία επαφή με το παρελθόν. Καταλαβαίνω το δόγμα "επικεντρωνόμαστε στην πολιτική και κοιτάμε μπροστά" αλλά κανείς δεν πολέμησε με τη μαφία μέσα στο βούρκο και βγήκε ατσαλάκωτος.
Ο Πολάκης άποψή μου θα έπρεπε να έχει αποσυρθεί από την πολιτική το βράδυ που ανακάλυψε "την αλήθεια" για Κασσελάκη. Ως μάγκας Κρητίκαρος που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του, εκείνο το βράδυ θα έπρεπε να γυρίσει στα χειρουργεία του (ανεξαρτήτως του πόσο καλός/κακός βουλευτής είναι), και το πολύ να κατέβαινε πχ δήμαρχος/περιφερειάρχης στις επόμενες εκλογές για να προσφέρει στο νησί του.
Από δω και πέρα άποψή μου ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να συνεχίσει να το παλεύει. Η Δούρου σε αυτή τη φάση ήταν η καλύτερη επιλογή και αν έχει από δίπλα Ακρίτα, Αρβανίτη, μόνο καλύτερα μπορεί να γίνουν τα πράγματα. Γκολ από τα αποδυτήρια η απόφαση να μην πάνε στο προεδρικό μέγαρο και το μόνο που σκεφτόμαστε είναι ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ΚΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ και ΦΕΤΟΣ και ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ χρόνια (μόνη σωστή κίνηση που θυμάμαι πέρσι του Χαρίτση που πήγε με τον Παλαιστίνιο Kamel Kotkot)...
Τέλος η ταπεινή μου άποψη είναι ότι πλέον δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να μην υπάρξει κάποιου είδους σύμπραξη Πλεύσης, ΣΥΡΙΖΑ, ΜΕΡΑ25, ΝΕΑΡ (και Π.Κόκκαλη αν και ήδη πήγε στην ΕΛΑΣ). Και με σοβαρούς υποψήφιους θα ήταν minimum κόμμα του 10-15%, ιδίως όσο ο Τσίπρας λέει το παραμικρό μη-αριστερό πχ. υπέρ ιδιωτικών πανεπιστημίων.
Υ.Γ.1 Είπα ότι οι ΝΕΑΡιτες καλώς έφυγαν από το ΣΥΡΙΖΑ και καλώς κράτησαν τις έδρες (εκ του αποτελέσματος) ΤΟΤΕ. Σήμερα θα πω ότι όσοι παραιτήθηκαν τώρα και δεν είχαν παραιτηθεί τότε μιλάμε για ΤΕΡΑΣΤΙΟ καραγκιοζιλίκι.
Υ.Γ.2 Φυσικά τεράστιο κρίμα γιατί σε όλη την αντιπολίτευση ζήτημα να είχεις 30-40 βουλευτές που άξιζαν κι έχασες καμιά 20αρια, έτσι... μόλις είχαν αρχίσει να ρολάρουν και να μην κυνηγάν φαντάσματα, να ζητούν έδρες και οι άλλοι να μην τις δίνουν...
Υ.Γ.3 Χαβαλές να γίνεται, θεωρώ ότι Φάμελλος και Τζάκρη δεν γίνεται να τους δεχτεί κανένα κόμμα από δω και στο εξής. Κι έτσι χάνεις 2 από τους πιο ικανούς βουλευτές που είχε το κοινοβούλιο γιατί έμπλεξαν στα games of thrones, αντί να επικεντρωθούν στη δουλειά τους...
Υ.Γ.4 Και μία τυχαία αρχαιοελληνική φωτογραφία από κάπου στο Ελλαδιστάν 3000 χρόνια πριν.
52 και αποκαμωμένη
Δεν γνωρίζω ούτε έναν στο περιβάλλον μου που να ανήκει στη Γενιά Χ (γεν. 1965-1980) και να μην έχει σκεφτεί έστω και μία φορά να τα κάνει όλα «μπουρλότο» στην προσωπική και επαγγελματική του ζωή.
«Κρίση μέσης ηλικίας», θα πει κάποιος. Προφανώς ναι.
Όμως, αν πιστέψω όσα διαβάζω στο διεθνή Τύπο, ειδικά σε Μέσα όπως οι New York Times, το Atlantic, η Wall Street Journal, που απευθύνονται στην μορφωμένη μεσαία και ανώτερη τάξη στη Δύση, οι Gen Xers, βασικώς θέλουν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους για να αναζητήσουν «μια ήσυχη ζωή κάπου αλλού» κι έχει ένα ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς πως απαντούν οι πάσης φύσεως ειδικοί εντός και εκτός εισαγωγικών: τους ενθαρρύνουν να κάνουν μικρές αλλαγές στην καθημερινότητά τους. Αστεία πράγματα, δηλαδή.
Δεν έχει βρεθεί ούτε ένας να συνδέσει τη δυσφορία που αισθανόμαστε, με την πολιτική κατάσταση που επικρατεί στις δυτικές χώρες.
Ακόμα θυμάμαι όσα είχε πει στη δημοσιογράφο Μαρία Κατσουνάκη, στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ο μεγάλος Εμμανουήλ Κριαράς, το 2009, όταν συμπλήρωσε τα 104 του χρόνια, τότε: «Αν πηγαίνει άσχημα η πολιτική, άσχημα πάει και η ζωή σου».
Ας δούμε την Ελλάδα, ανθολογώ λίγες από τις ειδήσεις που διαβάσαμε την εβδομάδα που τελειώνει σήμερα:
- Πληροφορηθήκαμε την πολυετή δράση κανονικής μαφίας στη Μεσσηνία που κατέστρεφε τις περιουσίες και απειλούσε όσους δεν υποτάσσονταν στους εκβιασμούς της, τα ίδια πριν από λίγο καιρό στην Κρήτη.
-Ο καθ. Νίκος Μπελαβίλας αποκάλυψε την εκχώρηση της ελληνικής Γης, στο real estate, με προνομιακούς πολεοδομικούς όρους με πρόσχημα την αναβίωση των εγκαταλελειμμένων χωρίς, γράψαμε, σχετικά, την Τρίτη.
-Ζήσαμε την αφόρητη ζωή στις πόλεις με την πρώτη ζέστη.
- Ακούσαμε την προκλητική αξίωση του πρωθυπουργού να ζητήσουμε συγγνώμη όσοι είχαμε την αυτονόητη απαίτηση να προχωρήσει ο έλεγχος των βουλευτών που εντόπισε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να σχετίζονται με το θηριώδες σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και γίναμε μάρτυρες μιας ξετσίπωτης και οργανωμένης επίθεσης στον ευρωπαϊκό αυτό θεσμό.
-Καθημερινά, βλέπουμε υπουργούς να ανεβάζουν σκετσάκια στα σόσιαλ μίντια αντί να κάτσουν να κάνουν τη δουλειά τους ή τα γνωστά, κορυφαία, στελέχη της κυβέρνησης που με αδιανόητα προκλητικό ύφος επιτίθενται στην Κοινωνία, όταν τους γίνεται κριτική.
Πως να μην νιώθεις ασφυξία σε μια τέτοια χώρα, ειδικά αν το 2019 πίστεψες στην υπόσχεση ότι θα γινόταν μια προσπάθεια να αλλάξουν όλα;
Gen Xer και η Γ Ελληνική Δημοκρατία που συμπληρώνει σήμερα τα 52 της χρόνια και οι συνθήκες στη χώρα μοιάζουν με τις πιο σκοτεινές ημέρες της κρίσης.
Μόνο που αυτό που δεν τολμάει να πει κανείς είναι ότι η λύση δεν βρίσκεται στη φυγή και στην αποστασιοποίηση αλλά στο ακριβώς αντίθετό της: στην επανασύνδεση μας με την Κοινωνία, αρχικά στο επίπεδο της γειτονιάς μας.
Οι περισσότεροι από εμάς αναλύουμε με επάρκεια τις αιτίες της σημερινής κατάστασης αλλά όταν φτάνουμε στο «δια ταύτα» ψελιζουμε ελάχιστα πειστικές δικαιολογίες για δήθεν έλλειψη εναλλακτικής.
Δηλαδή, σε τι δεν υπάρχει εναλλακτική; Στα ουρλιαχτά του Άδωνι Γεωργιάδη και τα ακροδεξιά παραληρήματα του Θάνου Πλεύρη; Στην ανικανότητα του Τάκη Θεοδωρικάκου να ελέγξει την αισχροκέρδεια στην αγορά; Στα σκετς που ανεβάζει στο Instagram η Δόμνα Μιχαηλίδου ή μήπως στις ύβρεις με τις οποίες μας λούζει, σε κάθε ευκαιρία, ο Γιώργος Φλωρίδης, ακόμα κι όταν το θέμα αφορά πολύνεκρες τραγωδίες; Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν χρειάζεται να είναι πρωθυπουργός για να εμφανίζεται κάθε μέρα ως ομιλητής σε πάνελ με διάφορα θέματα, όπως κάνει σήμερα.
Οι έρευνες κοινής γνώμης μετρούν τη δυσφορία αλλά η Κοινωνία δεν δείχνει να ενστερνίζεται το αίτημα για μια μεγάλη πολιτική αλλαγή.
Προφανώς και ο ρόλος της πολιτικής ηγεσίας είναι καθοριστικός στις εξελίξεις αλλά οι πολιτικές ηγεσίες ξεπετάγονται μέσα από κοινωνίες που προκρίνουν την ανάγκη για σαρωτικές αλλαγές, αντί να πορεύονται με σκυμμένο το κεφάλι.
Το αίτημα η Ελλάδα να διευρύνει τα κεκτημένα της Μεταπολίτευσης είναι ακόμα ζωντανό μόνο που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι περνάει μέσα από εμάς τους ίδιους.
Δεν θα βαρεθώ να το επαναλαμβάνω ως επωδό και το κάνω και σήμερα, επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας: Η Ελλάδα είναι και δική μας χώρα.
Ο μέσος Έλληνας έχει μείνει ακόμα στο ασκώ δικηγορία,ανοίγοντας γραφείο.
Η Νομική (χωρις να την έχω σπουδάσει αλλά έχοντας πολλούς δικηγόρους φίλους) είναι ένας κλάδος με πάρα πολλές διεξόδους.
Όλες οι σχολές της Θεωρητικής κατεύθυνσης δεν πιάνουν μια μπροστά στην Νομική.
Όσοι λένε πως η πανεπιστημιακή εκπαίδευση-εξειδίκευση είναι κάτι δευτερεύον σε σχέση με την παιδεία -γιατί τέτοιες μλκιες διαβάζουμε εδώ μέσα- να ξέρουν πως αν δεν υπήρχε, θα έπλεναν τα ρούχα τους στο ποτάμι με κόπανο κι όχι σε ένα πλυντήριο, θα έτρωγαν από το τσουκάλι κουκιά που θα έβραζαν τρεις ώρες κι όχι από τη χύτρα σε 20 λεπτά, για τον πονοκέφαλο θα τους μπούκωναν φύλλα καπνού κι όχι όπως τώρα κάποια σύγχρονη αποτελεσματική φαρμακευτική ουσία, κάθε δόντι που θα χαλούσε θα στο έβγαζαν με τανάλια καθώς δε θα υπήρχε η δυνατότητα να το σφραγίσουν και στα 25 θα ήθελες ήδη μασέλα, θα πήγαινες κάθε πρωί στα άνω γαμηδια να πιεις καθαρό νερό γιατί η παιδεία κουκλάκι μου δε σου μαθαίνει το θεμελιώδες θεώρημα της υδροδυναμικής που είναι η αρχή για το σύστημα ύδρευσης και γενικά μπορώ να γράφω μέχρι μεθαύριο γι αυτά, συνεπώς πριν πείτε τις δυσθεώρητες παπαριες σας, που προσβάλλουν γιατρούς, μηχανικούς (ειδικά αυτούς), χημικούς, φυσικούς, μαθηματικούς, επιστήμονες υλικών, μεταλλειολόγους, τεχνίτες κλπκλπ μπορείτε απλά να την επόμενη φορά που θα πονάει το δοντάκι να πας σε έναν παπά ή στη γιαγιά σου γιατί έχει παιδεία.
Καθε εποχή ηθικολογίας,γεννούσε ενα αντεργκράουντ με αντιήρωες που δεν ήταν τελειοι και ηθικοί και παραδείγματα,διδακτικοί ιδεολογοί αλλα ατελείς χαρακτηρες και αντιηρωες που εξερευνούσαν αλλοκοτους κόσμους και μαθαίνοντας διαμορφωναν το χαρακτήρα και τις αντιλήψεις τους.
Αυτή ακριβώς την κουβέντα είχαμε απόψε. Έγινε - φιλικός- καυγάς. Είναι βαθιά ριζωμένη η πεποίθηση ότι όλα οφείλονται στην κομμουνιστική αριστερά.
Καλό μάρκετινγκ εκ μέρους τους.
Τα λοατ δικαιωματα,τα γυναικεια δικαιώματα,τα δικαιωματα των αμεα,τα εργατικά δικαιώματα ,τα civil rights, δεν τα χρωστάμε στην ριζοσπαστικη αριστερά,κερδηθηκαν απο τους ίδιους τους ανθρώπους,και θα ειχαν κερδηθεί χωρίς αυτη,στη πραγματικοτητα οι περισσοτερες εφαρμοσμενες εκδοχες
Αλίκη Κωνσταντοπούλου-Περρωτή
(1925–2026)
΄Εφυγε στις 10 Ιουλίου.
Μία πολύ σημαντική γυναίκα.
Μια γυναίκα διακριτική, γενναιόδωρη, όμορφη, δυνατή, αφήνοντας πίσω της μια σπάνια κληρονομιά: χιλιάδες νέους που σπουδάζουν και χιλιάδες ασθενείς που θεραπεύτηκαν και θεραπεύονται.