زندگی سراسر پر از نشونست و نه در فرم توهم بلکه در جهت امید میشه از این نشونهها برداشتهای هوشمندانه کرد
به فال قهوه یا هر چیز مشابهی باور ندارم ولی آدمی که این کار رو کرد، زیبا ،موفق و امیدبخش بود
و یک چیز دیگه مجدد بهم یادآوری کرد که از هر آدم قدرنشناسی فرار کنم :))
پ.ن: 🫵🏻
من از وقتی یادمه غر نمیزدم، یا کمتر غر میزدم.
صبور بودن انتخابم بوده .
ولی این روزا به خودم میام و میبینم دارم با خودم حرف میزنم و غر میزنم و نمیتونم جلوشو بگیرم.
از این حجم غر زدن هم غر دارم .
اخیرا خیلی به این فکر میکنم که حداقل یک عذرخواهی از هممون باید بشه،بابت همه بلاهایی که سرمون میاد، بدون اینکه اصلا کوچکترین دخالتی توش داشته باشیم.
میدونم خیلی از چیزایی که از دست دادیم دیگه برنمیگرده ولی دیگه این همه تحت فشار بودن رو برنمیتابم.
سزاوار این نوع زندگی نیستیم.