تنگه هرمز؛ نقطهی ثقلِ توازن قدرت
از اخراج پرتغالیها در ۴۰۴ سال پیش تا امروز، یک حقیقت در خاورمیانه تغییر نکرده است: تنگه هرمز، گلوگاهِ سرنوشت است.
تصویر از @NASA
اسرائیل بزرگترین مانع هرگونه توافق و صلح و امنیت تو خاورمیانهاس!
دقیقا زمانیکه احتمال توافق جدی شد، نتانیاهو ضاحیه و بیروت رو بمباران کرد تا مانع توافق بشه! مقصر شکست تمام مذاکرات سالهای اخیر نتانیاهو بوده نه ج.ا.
لعنت به صهیونیست و تمام حامیانش.
دیشب دوتا قرص با هم خوردم و بابت یه موضوعی با استرس خوابیدم؛
یهو ساعت ۲ شب با چنان اضطراب شدیدی و حالت تهوع از خواب پا شدم که حتی توان اینکه بزنم تو AI که الان باید چه کنم یا کسی رو بیدار کنم؛ نداشتم.
الان که اومدم زیر نور خورشید گفتم وای چقد عجیب هنوز گرم میشم و حالم بهتره.
این پارک قرار بود فضای بازی کودکان، آرامش محلیها و ریهی شهری باشد، اما آقای سامان که خودش را روانشناس معرفی میکند نمونهای از مددکار هیجانی است که در واقع تهدیدی برای سلامت جامعه محسوب میشود.
جمع کردن صدها گربه در یک پارک نه مددکاری است و نه محبت بلکه تبدیل کردن فضای عمومی به یک بمب زیستی است. انباشت مدفوع این تعداد گربه پارک را به منبع انتقال انگلهای خطرناکی مثل توکسوپلاسموز تبدیل کرده که برای کودکان و زنان باردار جدی و خطرناک است. بهعنوان یک روانشناس حتما میدانید که انگیزهی خوب به تنهایی کافی نیست. شما با غذارسانی انبوه بدون عقیمسازی و ساماندهی گربههای آزادگرد، فقط در حال تولید رنج هستید.
این تراکم غیرطبیعی باعث انتشار بیماریهای واگیر بین خود حیوانات شده و فشار شکارچیان را بر حیاتوحش بومی پارک چندبرابر میکند. تولههایی که در این کلونی غیربهداشتی متولد میشوند سرنوشتی جز بیماری، تصادف و مرگ ندارند. این مدل مدیریت احساسی فقط وجدان خودتان را آرام میکند نه سلامت شهر را. اگر واقعاً به فکر حیوانات و جامعه هستید وقت آن است که از غذارسانی آسیبزا دست بردارید و روی عقیمسازی و ساماندهی علمی تمرکز کنید. کمک واقعی یعنی پایان دادن به چرخهی تکثیر رنج نه طولانیتر کردن آن.
مواجه شدن یک میلیارد و خوردهای آدم با کنار گذاشتن تفکر کمونیست، چون در آمریکا لیبرالیسم جواب داده؛ واقعا مضحکه نه؟
مسئولین آگاه، سیستم رو روی کمونیست بودن و کنترل جمعیت زیاد میبنده و روی اون اصلاحات انجام میده
چون مردم ذاتا در برابر تغییرات اینرسی دارن.
@f_sn12 من فکر میکنم در ایران هم اسلام فقط یک باور شخصی نیست؛ در طول تاریخ، بخشی از هویتجمعی و عامل وحدت در برابر فشارهای خارجی بوده.
این نوع ایدئولوژی یا باور مشترک میتونه باعث انسجام بشه و حتی انگیزه فداکاری و مقاومت در جامعه ایجاد کنه.
@f_sn12 هم اعتماد عمومی رو تضعیف کنه.
پس مسئله فقط «بودن یا نبودن یک باور» نیست؛ مهم اینه که چطور استفاده میشه و چقدر اجازه نقد و اصلاح وجود داره.
چون میتونیم بگیم نتیجهی لیبرالیسم که تفکر نسبتا نویی بوده نتایج ناجالب متعددی داشته در جهان اما کنار گذ��شتن کاملش، سولوشنشه؟
@f_sn12 از این زاویه، بعضی جریانهای فکری (چه دینی چه غیر دینی) میتونن نقش ملیگرایانه هم پیدا کنن، چون به حفظ یکپارچگی کشور کمک میکنن.
اما در مقابل، هر نوع افراطگرایی یا سوءاستفاده سیاسی از دین یا هر ایدئولوژی دیگه، میتونه هم باعث شکاف اجتماعی بشه
@mimsaadseen ملال برای همه در طول تاریخ پیش میاد.
مسائل حلنشده، پوچی، قسمت تاریک افکار.
من باشم این چیزا رو یا مینویسم برای جمع قابلاعتماد که جاج هم نشم و یا به با شخص شنونده و یا کسی که بتونه از من هوشمندتر فکر کنه و دیدگاه جدیدی ارائه بده میگم.
متجاوزین تا الان هم زیاد زیرساخت زدن.
الان هم تهدید به زیرساخت نفتی کردن.
واقعا درستترین تهدید متقابل، همینه که صادرات نفت و گاز یا برای همه یا برای هیچکس.
همچنین راجعبه امنیت هم تهدید هوشمندانهای بود.
اگر امکانش هست ۱۶ دقیقه وقت بذارید و جنایت جنگی متجاوزان آمریکایی_رژیم صهیونی رو در شهر #لامرد ببینید.
چهار موشک با ۷۲۰،۰۰۰ ترکش به یک شهر کوچک که در روز اول جنگ و ۶ ساعت پس از فاجعه #میناب
من یه سوالی برام پیش اومد
وقتی کارمند یه جایی هستیم، درستش اینه که ۸ ساعت رو ناناستاپ، کار کنیم؟ اگر صحبت کنیم، پاشیم چایی بذاریم، گاهی گوشی دست بگیریم؛ این درست نیست؟
در واقع ملاک چیه؟ رسوندن تسک؟ در چه مدت باشه درسته از نظر اخلاقی؟