ʙᴀʙᴇ 🐻‍❄️❄️

Babe

[ʙᴀʙᴇ 🐻‍❄️❄️ @lostinmayonsat]

ของขวัญที่สำคัญที่สุดตั้งแต่ที่เคยได้รับมาเลย

[Vorachat @vorachatMD]

บุคลิกภาพ คือ ทุกอย่างที่เราแสดงออกมาเป็นภาพให้คนอื่นเห็น
สมองจะรับข้อมูลหลายชั้นพร้อมกัน ทั้ง
การแต่งกาย สีหน้า eye contact วิธี/จังหวะการยิ้ม posture การวางมือ การใช้พื้นที่ น้ำเสียง ความดัง ความเร็ว การเว้นจังหวะการพูด การเลือกคำ และวิธีตอบสนองต่อคนอื่น

สามารถฝึกให้ดีขึ้นได้

[Mimemimemimeme @Mimemimesan]

จากประสบการณ์ตอนเป็น first job ขอยืนยันเลยว่า ทำงานหนักมากแค่ไหน เก่งแค่ไหน แต่เก็บไว้คนเดียวมันไม่พอ เพราะถ้าไม่กล้าพูดหรือ present มันก็ไม่มีใครรู้ว่าเราทำได้

พอเปลี่ยน mindset แล้วเริ่มเสนอไอเดียพร้อม present ผลงานอย่างสม่ำเสมอ มันทำให้เกิด visibility จนการงานก้าวกระโดด

โลกการทำงานจริงมันเป็นแบบนี้ คนที่มีดีแต่ไม่เสนอตัวมักถูกมองข้าม ในขณะที่คนที่ทำให้ผลงานของตัวเองถูกเห็นจะได้โอกาสมากกว่า แม้จะดูน่าหมั่นไส้จริงๆ ก็เหอะ

[Perth Woratana 🇦🇺🇹🇭 @woraperth]

ในยุค AI นี่เป็น Superpower ที่ควรเรียนมากครับ ลองเอาใช้กับชีวิตตัวเองดู ดีจริง https://t.co/RBvcLygGXe

[Perth Woratana 🇦🇺🇹🇭 @woraperth]

หลาย ๆ คน (ผมเองก็ด้วยช่วงแรก) ดาวน์โหลด Obsidian มาแล้วเจอหน้าเปล่า ๆ ไปต่อไม่เป็น

บทความนี้จะเล่าถึงฟีเจอร์ที่มีประโยชน์มาก และมันมากับโปรแกรมฟรี 100% อยู่แล้ว แต่คนไม่ค่อยรู้ 🥰

[W @sxicex]

ภาพนี้ดี Work Life Balance ไม่ใช่ผลลัพธ์
ถ้าตามหา Work Life Balance เรามักจะไม่เจอ เพราะมันคือกระบวนการ มันคือการที่เราจัดสรรและออกแบบชีวิตระหว่างทำงานและใช้ชีวิต

[chéd @worachet]

เอาจริงเรื่องบริษัทให้ต่างชาติถือหุ้น 100% น่ะ ถ้าไม่ใช่ป้าที่ไหนก็ไม่รู้พูดปาวๆ มันก็น่าคิดน่าศึกษาอยู่นะ

เมื่อวานในวุฒิสภาเสนอให้ยกเลิกเพดาน 49% เหตุผลคือมันบีบให้ต่างชาติต้องใช้นอมินี ใครลงเงิน 70% ก็ให้ถือ 70% ถ้าคนไทยไม่ได้ลงสักบาท ก็ให้ต่างชาติ 100% ไปเลย แล้วยกตัวอย่างตัวเองที่เคยไปลงทุนในรัสเซียแบบไม่มีหุ้นท้องถิ่นเลย

ตรงวินิจฉัยเห็นด้วยนะ เพดาน 49% คือเครื่องผลิตนอมินีจริงๆ แต่ที่เหลือมันหลวมไปเยอะ

หนึ่ง ไทยให้ถือ 100% มานานแล้ว ภาคการผลิตไม่ติดบัญชีต้องห้ามเลย BOI ก็ถือ 100% ได้ ที่ล็อกจริงคือธุรกิจบริการในบัญชี 3 ควรพูดให้ตรงว่าจะแก้ตรงไหน

สอง ยกรัสเซียมาเป็นตัวอย่างเรื่องคุ้มครองการลงทุน มันแปลกอยู่ ก็เห็นอยู่ว่ายับหมายังไง

สาม และอันนี้สำคัญสุด แกพูดถึงแค่ช่องกรอกชื่อผู้ถือหุ้น แล้วไม่พูดเลยว่าจะเอาอะไรมาแทน

ผมจดบริษัทที่ญี่ปุ่น 2 ตัว ถือเองทั้งคู่ ญี่ปุ่นไม่มีเพดานถือหุ้นต่างชาติเลย ทุนขั้นต่ำตามกฎหมาย 1 เยน ไม่ต้องมีหุ้นส่วนคนญี่ปุ่น

อย่างนี้จะเรียกญี่ปุ่นว่าขายชาติไหม? ไอ้เราก็รู้ๆกันว่าชาตินิยมแค่ไหนใช่มะ

เพราะประตูจริงเขาไม่ได้อยู่ที่หุ้น มันอยู่ที่วีซ่า ตั้งแต่ ต.ค. 2025 วีซ่าผู้บริหารขึ้นจากทุน 5 ล้านเยนเป็น 30 ล้านเยน บวกต้องจ้างพนักงานประจำ 1 คน บวก N2 ผลคือใบสมัครใหม่ร่วงจาก 1,700 เหลือ 70 ใบต่อเดือน ญี่ปุ่นไม่ห้ามคุณถือ 100% เขาแค่คัดหนักมากว่าใครมีสิทธิเข้ามานั่งบริหารมัน

นี่คือสิ่งที่หายไปจากข้อเสนอ ปลดล็อกหุ้นได้ แต่ต้องขันประตูอื่นพร้อมกัน

และประเด็นที่คนกลัวกันมากที่สุด คือธุรกิจ 0 เหรียญ คิดว่ามันกลับด้าน บริษัทที่ถือ 100% อย่างถูกกฎหมายมันอยู่ในระบบทั้งหมด จดนิติบุคคล อยู่ในระบบ VAT ยื่นงบทุกปี เสียภาษี 20% และถ้าจะเอาคนต่างชาติเข้ามาทำงานสักคน ต้องมีทุน 2 ล้านบาทกับลูกจ้างคนไทย 4 คน จดประกันสังคมครบ

ส่วนทุนเทาที่เราด่ากันทุกวัน มันไม่ได้เดินเข้าประตูหน้าตั้งแต่แรก มันหลบอยู่หลังนอมินี ไม่จ้างคนไทย ไม่เสียภาษี เดือนที่แล้วกรมพัฒน์ฯ เพิ่งแถลงว่าเจอนิติบุคคลที่มีต่างชาติถือหุ้น 36,277 รายถือครองโฉนดที่ดิน ต้องไล่ตรวจทั้งหมด นั่นคือต้นทุนที่รัฐจ่ายอยู่ทุกวันเพื่อรักษาเพดานที่กันคนผิดไม่ได้อยู่ดี

เพดานหุ้นเลยไปลงกับคนที่ทำถูก แล้วปล่อยคนที่ทำผิดลอยนวล

ปลดล็อกหุ้นได้ แต่ปลดแล้วต้องขันที่การจ้างงาน ที่ภาษี ที่ที่ดิน และไล่จับนอมินีให้จริงจัง ไม่ใช่ปลดเฉยๆ แล้วหวังว่ามันจะดีเอง

[Nathalie S. @imagination_nat]

จริง..นี่เป็นคนคิดแพลนในหัว 5 แบบ

1. แบบทำแล้วมันเวิร์ค = แน่นอนไม่มีทำซ้ำ
2. แบบทำแล้วมันไม่เวิร์ค = ผลเสีย 100%
3. แบบปรับได้ = ลองไปก่อนค่อยปรับตามสถานการณ์
4. แบบเร็วสุด = เสร็จก่อนค่อยว่ากันให้จบก่อนเพราะไม่มีเวลา
5. แบบรอได้ = รอดูท่าทาง

เวลาคุยกับคนมีปัญหามาปรึกษา ส่วนใหญ่จะให้ choice เขาไปคิดแบบ what if เพราะมันจะมีส่วนที่เรายังไม่ได้ลองแล้วไม่มีทางรู้ผล ให้ลองจำลองสถานการณ์ดูแบบ 2 ขั้ว ตัวเราและตัวเขา จะได้เห็นภาพกว้างๆ

ทักษะพวกนี้มาจากการแก้ปัญหาเดิมซ้ำๆ บ่อยๆ เลยพอจะคาดคะเนผลได้ 70% เลยเกิดความยับยั้งชั่งใจ รู้ผลที่ตามมาจะเป็นในเชิงไหน แต่ถ้าไปเจอสถานการณ์ไรที่ไม่คุ้นเลย จะปล่อยให้ตัวเองสังเกตการณ์เงียบๆ หรือถ้าทำพลาดไปก็ให้ถือว่ายังไม่ชินค่อยเอาใหม่ แก้ไรไม่ได้แล้วต้องปล่อย ครั้งหน้าทำได้ดีกว่าเดิม

ยังไม่รวมเรื่องการจับเท่าทันอารมณ์และการระบายอารมณ์ไม่ยึดติดนานอีก

[Hyper Shark! @HyperSharkk]

รู้มั้ยว่า การตัดสินใจระดับ “Macro” ไม่กี่ครั้ง อาจจะกำหนดชีวิตคุณไปอีก 10-20 ปี

คนส่วนใหญ่ใช้พลังไปกับการตัดสินใจเรื่องเล็กๆ (Micro) เยอะมากต่อวัน

- วันนี้กินไร
- ซื้ออะไรดี
- จะดูหนังเรื่องไหน
- จะซื้อของชิ้นนี้มั้ย
- จะประหยัดเพิ่มอีก 500 บาทยังไง

แต่จริงๆ แล้ว results ของชีวิตเรามันไม่ได้ถูกกำหนดจากการตัดสินใจเล็กๆ พวกนี้มากเท่าไหร่นะครับ

มันถูกกำหนดจาก “การตัดสินใจครั้งใหญ่ๆ แค่ไม่กี่ครั้ง”

อย่าง
- เลือกว่าจะเรียนอะไร
- เลือกทำอาชีพอะไร
- เลือกอยู่กับคนแบบไหน
- เลือกแต่งงานกับใคร
- เลือกอยู่ในสังคมแบบไหน
- เลือกใช้เงินที่หามาแบบไหน
- เลือกว่าจะลงทุนหรือไม่ลงทุน
- เลือกว่าจะดูแลสุขภาพตั้งแต่อายุ 25 หรือรอถึง 45
- เลือกว่าจะใช้เวลาว่างเพื่อ “โตขึ้น” หรือแค่ “ฆ่าเวลา”

ผมเรียกสิ่งพวกนี้ว่า Macro Decision เพราะมันไม่ได้เปลี่ยนแค่ “วันนี้” แต่มันเปลี่ยน เส้นทางชีวิตหลังจากวันนี้ได้หมดเลย

สมมติว่า...

-> ถ้าเลือกอาชีพผิด มันไม่ใช่แค่เรื่องเงินเดือนนะครับ มันรวมถึง...
- Skill ที่คุณจะได้
- Connection ที่คุณจะไม่ได้เจอ
- โอกาสที่คุณจะมองไม่เห็น
- รายได้ที่จะทบต้นต่างกันไปอีก 10 ปี

-> หรือการเลือกคู่ชีวิต
คุณไม่ได้เลือกแค่ว่า “จะอยู่กับใคร” คุณกำลังเลือกคนที่จะมีผลต่ออารมณ์ สุขภาพ การเงิน ลูก ครอบครัว และการตัดสินใจแทบทุกเรื่องของคุณไปอีกหลายสิบปี

นี่แหละคือพลังของ Macro Decision!

การตัดสินใจบางอย่างมีผลแค่ 1 วัน แต่บางอย่าง เปลี่ยนทิศทางของอีก 10,000 วันที่เหลือ

เพราะงั้นผมคิดว่า ชีวิตที่ดีไม่ได้มาจากการ “ตัดสินใจถูกทุกครั้ง”

แต่มาจากการรู้ว่า เรื่องไหนผิดได้ และเรื่องไหน… เราควรใช้เวลาคิดกับมันให้มากที่สุด

อย่าใช้เวลา 3 ชั่วโมงไถมือถือ แต่ใช้เวลา 3 นาทีเลือกอาชีพ

อย่าใช้เวลาเป็นเดือนหาว่าจะซื้อของที่ไหนถูกกว่า 500 บาท แต่ไม่เคยใช้เวลาแม้แต่วันเดียวคิดว่า เงินที่หาได้ทั้งชีวิตจะเอาไปทำอะไร?

ชีวิตไม่จำเป็นต้องชนะทุกในการตัดสินใจ แต่คุณแค่ต้องชนะ “การตัดสินใจครั้งใหญ่ๆ” ให้ได้แค่ไม่กี่ครั้ง แล้วปล่อยให้ได้เวลา ทำหน้าที่ทบต้นผลลัพธ์ให้คุณเอง

และใดๆ แล้วล้วนทุกอย่างล้วนมี Trade off ผมเลยบอกว่า ใช้เวลาคิดก่อนตัดสินใจ ให้นานหน่อย Delay decision อาจจะช่วยให้เราตัดสินใจได้ดีขึ้น

[D.M. @dmnbchs]

@LittleBirbMame ใช่ฮะ หมุนเงิน

คือเวลาไปดีลคอนตปท. มันต้องมัดจำหนึ่งก้อน (มักจะภายใน xx วันหลังจากเซ็นสัญญา) ซึ่งที่เปิดขายบัตรเร็วก็น่าจะเพราะจะเอาเงินไปมัดจำ

แล้วที่เหลือก็แล้วแต่ตกลงว่าจะจ่ายกี่ขยัก แต่ต้องจ่ายก่อนคอน ถ้าขายบัตรต่อได้น้อย/สปอนฯไม่เข้า หมุนไม่เก่ง ไม่มีเงินจ่ายเขาก็มาไม่ได้

[_17.𝑗𝑢𝑛𝑒 ◡̈ @naphapon]

เจอมาประโยคนี้ดีมาก

“ไพ่ตาย 3 ใบที่ต้องถือไว้ให้แน่น
Backup ที่ใหญ่ที่สุดคือ เงินตัวเอง
Connection ที่เจ๋งที่สุดคือ ความสามารถ
Game Changer ที่เหนือกว่าคือ สุขภาพที่แข็งแรง ”

[Cebigreen @CebiGreen]

ว่าด้วย Writing Skills ยิ่งมี Ai เข้ามา ก็ยิ่งต้องฝึก พูดง่ายๆ เหมือนปิดทองหลังพระ ทำอะไรที่ไม่มีคนเห็น แต่ระยะยาว benefits จะเข้าหาตัวเองเสมอ

ทำไม writing skills so critical? ทำไมมันถึงสำคัญมาก?
1. ถ้าไม่อยาก Brain 🧠 rot ให้เขียน การเขียน ช่วยในเรื่อง thinking การคิด & clarity ความชัดเจน ถ้าเขียนไม่เป็น = คิดไม่เป็น

[MiddleFinger 💎 @Psolemn]

ย้ำ ทุกคนที่ใช้ google authenticator อีกรอบ ให้ unlink google account/cloud ของตัวเองซะ และให้ใช้ local อย่างเดียว กันอีเมล์ถูกแฮ็ก

และหาที่เก็บ recovery/backup code ของแต่ละอันให้ดี กันกรณีเครื่องหาย/เปลี่ยนเครื่อง/ลบแอป บลาบลา

บอกเพื่อนๆ ครอบครัวที่ใช้ 2FA กันนะครับ

[มังกรน้ำทะเล @Mangkon_namtale]

"ชีวิตมีไว้ให้ใช้ หรือมีไว้ให้ตามหา?"

นักประสาทวิทยา Andrew Huberman บอกว่า คนส่วนใหญ่มักตกหลุมพรางของการ "พยายามหาสิ่งยิ่งใหญ่" จนลืมไปว่าระบบประสาทและสมองของเราตอบสนองต่อ "สิ่งที่อยู่ตรงหน้า" เท่านั้น

Huberman เลยสรุปมุมมองของชีวิตผ่านกลไกสมองไว้ 2 แบบ:

• ถ้ามองจากมุม "ความหมายระยะยาว"...

สมองคนเราไม่สามารถประมวลผลอนาคตไปไกลหลายสิบปีแล้วสร้างพลังงานในวันนี้ได้

การเอาแต่นั่งคิดว่า "อนาคตฉันคือใคร" หรือ "เป้าหมายชีวิตคืออะไร" มักจบลงด้วยความกังวล หมดพลัง และหมดไฟไปก่อนเสมอ

• ถ้ามองจากมุม "กลไกสมอง ณ ปัจจุบัน"...

ความหมายของชีวิตเกิดจากเคมีในสมอง (Dopamine) ที่หลั่งเมื่อเราตั้งใจทำเรื่องตรงหน้าให้ดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการเรียนรู้ การออกกำลังกาย หรือการนั่งคุยกับคนสำคัญ

สิ่งที่คุณเลือกโฟกัสและทุ่มเทในอีก 5 นาทีข้างหน้านี้แหละ คือสิ่งที่เปลี่ยนโครงสร้างสมองและสร้างความหมายให้ชีวิตคุณจริงๆ

• การเอาแต่พยายามหา "ความหมายที่สมบูรณ์แบบ" ในอนาคต อาจเป็นแค่ข้ออ้างที่ทำให้เราลืมลงมือทำและขโมยความสุขจากปัจจุบันไป

From: https://t.co/vbINykWxSz

[malimali @malimali]

มีคนทำซาวโดว์ส่งลูกค้า แล้วลูกค้าคอมเพลนว่ามันเปรี้ยว ของเซเว่นยังไม่เปรี้ยวเลย

คุณพี่คะ sour แปลว่า "เปรี้ยว" ค่ะ ไม่ได้แปลว่ายี่สิบ

[カピバラボーイ, น้องคาปิบาร่า 🌿♎ @bankorado]

สมองชอบความง่าย ถ้าหาอะไรยากๆ ทำพอทำไปเรื่อยๆ มันจะสำเร็จเอง

สมองชอบขี้เกียจ ถ้าอะไรที่ไม่สำคัญมันตัดทิ้งหมด การทบทวนเลยสำคัญเพราะมันจะทำให้สมองคิดว่าสิ่งนี้สำคัญแล้วจะจำได้เอง

[Galadriel @Galadriel_TX]

สถานการณ์น่าเป็นห่วงนะคะ เพราะรมต.คลังอินโดนีเซียประกาศชัดขอให้โตโยต้าย้ายออกจากไทย ทางอินโดยินดีที่จะทำตามเงือนไขข้อเรียกร้องของโตโยต้า

อินโดนีเซียได้เปรียบตรงที่จำนวนประชากรมากกว่าเรา แล้วตอนนี้คือสนับสนุนอุตสาหกรรมรถยนต์อย่างชัดเจน ไทยเราได้เปรียบตรงทักษะแรงงานและความที่เป็นฐานการผลิตมานานจริง .. แต่เราจะรักษาฐานนี้ไว้ได้นานอีกแค่ไหน

[baeblue 💜⁷ 🐻 @EANGGYY]

ไม่ได้ทำงานกับโตโยต้ามาสักพักละ ตอนนี้ทำส่งให้ bmw benz porsche มาตรฐานคนละอย่าง ยุโรปมี quality system ที่เขียนแยกเอง แต่รถญี่ปุ่นมาตรฐานเขาเป็นระบบแบบน่านับถืออะ OEM ญี่ปุ่นเน้นทุ่มเทกับความรู้ การส่งต่อความรู้ให้กับ supply chain ไม่ใช่เร่งแค่งานที่ผลิต แต่รวมถึงคุณภาพคน

[Satoshi Xu @SatoshiBangkok]

แชร์ use case น่าสนใจจากคุณยอด CEO ของ LINE MAN Wongnai ที่ให้พนักงาน non-tech ราว 15 คนทดลองใช้ Claude Cowork ต่อเนื่อง 3 เดือน

ผลที่ได้มีทั้ง "เวิร์กมาก" และ "ต้องหยุดใช้"

ทีม Legal ใช้ Cowork จัดการไฟล์เอกสาร เช่น เรียงลำดับ เปลี่ยนชื่อไฟล์ และใส่ watermark อัตโนมัติ งานที่เคยทำมือก็เร็วขึ้นจนคุ้มกับค่า license

แต่ฝั่ง Data Analysis กลับเจอปัญหา เพราะไฟล์ HTML ที่ Claude สร้างอาจฝังข้อมูลดิบไว้ภายใน ถ้าเผลอแชร์ไฟล์ออกไป ข้อมูลภายในก็อาจหลุดได้ สุดท้ายทีมเปลี่ยนไปใช้ Gemini Canvas บน Google Sheets แทน เพราะยังอาศัยระบบสิทธิ์การเข้าถึงของ Google Workspace

อีกเคสที่น่าสนใจคือทีม Merchant Ops ใช้ Computer Use ให้ AI เปิดเว็บและตรวจสอบข้อมูลร้านแทนคน ซึ่งทำได้จริง แต่ช้าและกิน token เพราะทุกครั้ง AI ต้องคิดใหม่ว่าจะคลิกตรงไหน

สุดท้ายทีมเปลี่ยนวิธี ให้ AI ช่วยเขียน browser extension แทน พอ workflow ถูกแปลงเป็นโค้ด ก็ทำงานเร็วกว่า ไม่ต้องเสีย token ซ้ำๆ และดูแลง่ายกว่า

สิ่งที่ผมชอบคือ เขาไม่ได้ถามว่า "Claude ดีไหม"

แต่ถามว่า "งานแบบไหนควรใช้ AI"

ลองกับงานจริง วัดผลจริง เจอความเสี่ยงก็หยุด เจอ use case ที่คุ้มก็ขยายผล

ผมว่าการทดลองแบบนี้มีค่ากว่าการเถียงกันว่า Claude, Gemini หรือ GPT ตัวไหนเก่งที่สุด เพราะสุดท้าย AI ที่ดีที่สุด คือ AI ที่ทำให้งานเร็วขึ้น ปลอดภัยขึ้น และคุ้มค่าที่จะใช้จริงในองค์กร

[D.M. @dmnbchs]

เอิ่ม อีโครม อัพเดทไหนไม่รู้แต่มันเอาเอไอมาฝังในเครื่องเป็น on device AI แล้ว ต้องไปกดออกถึงยอมบอกว่าจะฝังทุกเครื่องที่สปีดถึง+มีพื้นที่เกิน 20 mb ก็ว่าทำไมช่วงนี้โครมมันช้าลงแบบมากๆๆๆ

แล้วไม่ได้อยู่ใน tab AI innovations นะ โน่นนน ไปซ่อนไว้ใน Settings > System ฮ่วยยยยย ปิดด่วน

[khajochi @khajochi]

🩶 เราจะก้าวผ่าน “ความรู้สึกผิด” ที่ติดตัวมาทั้งชีวิตได้อย่างไร ?

ไม่บ่อยที่จะได้เห็นการพูดบน TED Talk ที่คนพูดมีเสียงสะอื้นตลอดเวลา 10 กว่านาที

ผู้ชายคนนี้คือ Gregg Ward เล่าว่าเขาเคยทำให้คนอื่นตายโดยไม่ตั้งใจ (accidental killer)

สมัยเป็นวัยรุ่น เขาขับรถไปกับมิเชล แฟนที่เขารักสุดหัวใจช่วงกลางดึก

ปรากฏว่าเขาดันสนใจเธอมากกว่าการขับ จนรถเกิดอุบัติเหตุไถลออกข้างทางชนตู้โทรศัพท์ และมิเชลเสียชีวิต

.

ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา เขาทนทุกข์อยู่กับความเสียใจ ความรู้สึกผิด ความละอาย เกลียดตัวเอง และต่อให้ทำยังไง ก็ไม่สามารถชดเชยความผิดนี้ลงได้

หลายคนแนะนำให้เขาให้อภัยตัวเอง

แต่ในสามัญสำนึกของเขา รู้ว่ามันไม่ใช่ เขาฆ่าคนที่รักตาย แม้จะไม่ตั้งใจ แต่มันเป็นความผิดของเขา

การจมอยู่กับความรู้สึกผิดมันหนักหนามาก และไม่มีทางหลุดพ้นออกจากมันได้ไปตลอดชีวิต

เขาพยายามค้นหาวิธี ว่ามีทางไหมที่เราจะจมอยู่กับความรู้สึกผิด แต่เป็นไปในทางบวก (positive way)

.

ต่อมาเขาพบว่ามีคนจำนวนมากที่อยู่ในสถานการณ์คล้ายกัน (ฆ่าหรือทำให้คนอื่นบาดเจ็บ/พิการโดยไม่ตั้งใจ)

และมีกลุ่มสนับสนุนชื่อ Hyacinth Fellowship ที่ช่วยให้คนเหล่านี้รับมือและก้าวต่อไปได้

ซึ่งในแต่ละปี คนเหล่านี้จะมีการมารวมตัวกัน เพื่อพูดคุย และแสวงหาสิ่งเดียวกัน คือทำยังไงที่จะอยู่กับความรู้สึกผิด ที่ติดตัวไปตลอดชีวิตนี้ได้

.

สิ่งที่เขาได้เรียนรู้จากการคุยกับคนที่มีประสบการณ์เดียวกัน น่าสนใจดีฮะ

- เขาพบว่าอย่าทำดีเพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นหรือเพื่อให้คนอื่นเห็นว่าเป็นคนดี
- แต่สิ่งที่ดีกว่า คือการเรียนรู้จากความเสียใจ แล้วเปลี่ยนมันให้เป็นสิ่งดี
- คือไม่ลบสิ่งเก่า เพราะลบไม่ได้
- แต่การสร้างสิ่งใหม่ ในทิศทางบวก ช่วยได้

เขาเลยกลับมาถามตัวเองว่า แล้วมิเชลเธอต้องการอะไร หรือเธออยากสร้างอะไร

.

พอคิดดีๆ เขาพบว่ามิเชลรักในงานศิลปะ และอยากเติบโตขึ้นมาเป็นศิลปิน

เขาเลยตั้งทุนการศึกษาศิลปะขึ้น ในชื่อ Michelle ที่โรงเรียนมัธยมของเธอเอง และใช้ทุนนี้สร้างศิลปินรุ่นใหม่ ตามความตั้งใจของเธอ

เขาไม่ได้ทำเพื่อไถ่บาป
แต่ทำเพื่อให้ความฝันของมิเชล ยังมีชีวิตอยู่ต่อ

และเขาพบว่าเขาได้สร้างสิ่งดีๆ ขึ้นมาได้จริง ในความตั้งใจของมิเชลที่มีต่อโลกใบนี้

.

สมาชิกคนอื่นในกลุ่ม Hyacinth ก็ทำสิ่งคล้ายกัน เช่น วิจัยวิธีทำให้ถนนปลอดภัยสำหรับมอเตอร์ไซค์ หรือเป็นที่ปรึกษาให้คนที่ประสบเหตุแบบเดียวกัน

เขารู้สึกเสียใจที่คิดถึงเรื่องนี้ช้าเกินไป และก็สรุปในช่วงท้ายว่า

“You can’t change your past. But you can use it to correct the future.”

(คุณเปลี่ยนอดีตไม่ได้ แต่คุณสามารถใช้อดีตนั้นเพื่อแก้ไขอนาคตได้)

หลังจบการพูดลง คนดูต่างลุกขึ้นปรบมือเสียงดังกึกก้อง

แล้วคุณล่ะ มีวิธีก้าวผ่านความรู้สึกผิดในอดีตได้อย่างไร ?