vücudun travma tepkisi olarak sürekli uyumaya çalışması çok garip… diyo ki sen hayatta tutmayı beceremiyorsun en azından bayılalım bu hisler geçene kadar
o kadar çok duygularımı bastırdığımı fark ettim ki artık bilgi tutamıyorum, hafızam bana ihanet ediyor, konsantre olmakta zorlanıyorum ve konuşurken kelimeleri unutuyorum
hoşlandığım tüm kızlar çok zeki, erkekler de bir o kadar maldı. biri hariç.
mal olanlardan çok utanıyorum kardeşimi sinir ettiğimde onları hatırlatıyor bana😔