هر روز دارم زور میزنم اندک نوری رو که توی وجودم مونده، روشن نگه دارم. به معنای واقعی کلمه، آگاهانه براش تلاش میکنم. همزمان سعی میکنم تمام زندگیم به آینده گره نخوره، با فکر کردن به گذشته به هم نریزم، از حال ناامید نشم و اضطرابم رو هم مدیریت کنم. قرار نبود اینقدر سخت باشه.