Kimseye demeden,
kimseye değmeden,
kimseden olmadan,
kimseden ummadan,
kimsenin saçına ak olmadan,
sırtına yük olmadan,
kalbine iz bırakmadan,
sıyrılıp gitmek lazım şu hayattan.
İnsanın dinlenmek istediği yerde nefessiz kalması, kaçacak hiçbir yerinin kalmadığını anlaması ne acı. Şimdi ne o eve sığabiliyorsun, ne de o evden çıkabiliyorsun….