Eğer insan kendi derinliğinde içsel çağıltısını büyütmezse,
hiçbir yerin sessizliği ve dinginliği onu teselli edemez;
çünkü dışarısı, içinin yankısından başka bir şey değildir.
ve hakikatin sesi, ancak insan kendi iç gürültüsünü susturduğunda duyulur..
• Ruhatemas 🌀
Kişinin dissosiye olması adeta bedeninden çıkıp kendisine dışarıdan bakması, yabancılaşması, kendini koruma çabasından, acıdan.
Sezen Aksu o kadar güzel değinmişti bu konuya;
‘O kadar yandı ki canım sonunda karşıdan baktım. Ne göreyim kendime yıldızlardan daha uzaktım.’
jung, bir hastasından şöyle bir alıntı yapar:
şer hayır oldu.
sessiz kalarak, hiçbir şeyi bastırmayarak, dikkatimi koruyarak ve gerçekliği kabul ederek, her şeyi olmasını istediğim gibi değil, olduğu gibi kabul ederek, olağandışı bilgiler ve olağanüstü güçler elde ettim.
İlişkiyi yük sananların çağındayız.
Yakınlık kurma isteği, “darlamak” oldu,
Duyguların ifadesi, “drama.”
Sorun çözmek isteyene “bunaltma” deniyor.
Çoğu insan konfor alanından sevmeyi ve sevilmeyi tercih ediyor.
Sonuçta ise bağ değil mesafe kuruluyor.
Bir başkasının yaptığı ya da yapmadığı şeyler yüzünden değerlerimizin değişmemesi gerekir.
Kızdığımız kişi gibi davrandığımızda veya uğradığımız haksızlığa, haksızlıkla karşılık verdiğimizde, kızdığımıza dönüşmüş oluruz