پارسال همین موقعها، همین روزها، من و صادق توی بهترین روزهای زندگیمون بودیم. داشتیم به آرزویی میرسیدیم که سالها براش تلاش کرده بودیم، بالا و پایین شده بودیم، با هم بزرگ شده بودیم، درد کشیده بودیم، پا به پای هم اومده بودیم جلو و با همه چی جنگیده بودیم تا بالاخره به آرزوی وصال برسیم
وصالی که سالها تصورش کرده بودیم و حالا دیگه داشتیم بهش میرسیدیم. همین روزها با چه ذوق و خوشحالیای دنبال کارهای عقد و زندگیمون بودیم. هر وسیلهای که میخریدیم ذوق میکردیم و از خوشحالی قلبمون تند تند میزد. فکر میکردیم بالاخره بعد از این همه سختی، نوبت خوشبختی ما رسیده
ولی خوشبختیمون فقط چهار ماه عمر داشت
صادق فقط چهار ماه تازهداماد بود و من از یه تازهعروس تبدیل شدم به چیزهایی که آدمها با بیرحمی تمام توی چشمهام نگاه میکردن و بهم میگفتن
حسرت اون زندگی، اون عشق، اون وصال، اون خوشبختی و اون خانوادهای که قرار بود با هزار تا امید بسازیم، تا ابد روی دلم میمونه
زندگیای که به ناحق و به نامردی ازم گرفته شد
هر لحظه که دارم به سالگردمون نزدیکتر میشم، بیشتر جونم درمیاد. ما پارسال همین روزها انقدر از جشنمون خوشحال بودیم که همون موقع گفتیم سال بعد سالگردمون رو جشن میگیریم و برای اون روز کلی نقشه کشیدیم
حالا من موندم و یه عالمه خاطره و یه عالمه حسرت و تو نیستی
منِ تنها، بدون تو، با این همه دلتنگی چیکار کنم عزیزترینم
با سنگت جشن بگیرم؟
#جاویدنام_صادق_قربانی
#صادق_قربانی
۸ ماه شکنجه شد
حکم اعدام گرفت
تا پای چوبهی دار رفت
از ترس سکته کرد
خواهرش دعا کرد از بیمارستان برنگرده
تا به هوش اومد انتقالش دادن زندان
حالا حتما آنقدر خوب شده که دوباره آمادهی طناب دار باشه
پروندهی #علیرضا_سپاهی به اجرای احکام ارسال شد
به هر زبونی بلدی بنویس چه بر سر این بچه اومد
ظرف یک ماه، برای بار دوم یک خانواده رو فراخوندن که یکی دیگه از فرزندانش رو اعدام کنن. علیرضا دفعه قبل پای چوبه دار دچار سکته شد.
علیرضا سپاهی
ابوالفضل سپاهی
نوازش محل طناب دار بر گردن عرفان اسفندیاری، معترض اعدامشده، توسط خانواده
تصویری جانکاه و غمانگیز، تصویری که آه از نهاد آدمی برمیآورد، دستانی که جای طناب دار را بر گردن عرفان اسفندیاری نوازش میکنند، مادری که فریاد میزند و مینوازد، گویی میخواهد درد طنابی را که بر گردن جوان اعدامشدهاش نشسته، به جان بخرد.
عرفان اسفندیاری فقط ۱۸ سال داشت، او نیز مانند تمام کسانی که ناعادلانه اعدام شدهاند یا زیر حکم اعدام هستند، جوان بود، پر از آرزو، امید و شوق زندگی.
او در ۲۸ تیر ۱۴۰۵، همراه گلمحمد محمدی و در جریان پرونده پرابهام میدان شهید علیخانی اصفهان اعدام شد.
دادبان تأکید میکند که اگرچه جزئیات پرونده متهمان پرونده میدان شهید علیخانی اصفهان همچنان نامعلوم است، اما شواهد منتشرشده درباره پروندههای مرتبط با معترضان دیماه ۱۴۰۴ نشان میدهد احکام اعدام صادرشده تاکنون با ابهامات جدی حقوقی و قانونی همراه بودهاند و در قریب به اتفاق موارد، اصول بنیادین دادرسی عادلانه، از جمله حق دسترسی مؤثر به وکیل، رسیدگی علنی، بررسی مستقل ادله و رعایت کامل تضمینهای مقرر در قانون آیین دادرسی کیفری، رعایت نشده است.
همچنین در اغلب این پروندهها، اتهاماتی سنگین مانند محاربه و افساد فیالارض، بر مبنای گزارشهای نهادهای امنیتی مطرح شدهاند، بدون آنکه شواهد و مدارک کافی دال بر ارتکاب این جرایم در احکام صادرشده ارائه شده باشد. چنین روندی با استانداردهای دادرسی منصفانه و حتی الزامات مقرر در قوانین داخلی ایران فاصلهای جدی دارد.
صدور و اجرای احکام اعدام علیه معترضان، بیش از آنکه نشانه یک روند قضایی مستقل و بیطرفانه باشد، نشان میدهد که مجازات اعدام به ابزاری برای ایجاد رعب و وحشت در جامعه و جلوگیری از تکرار اعتراضات تبدیل شده است.
#عرفان_اسفندیاری #دادبان
در شهر بوکان(آذربایجان غربی) ، مردی به نام نورالدین بخشید (یا بخشیده)، وکیل و ورزشکار، تلاش کرده به برادرزاده ۱۸ سالهاش تجاوز کند.
#نِسا_بخشیده دختر ۱۸ سالهای از بوکان است که پس از فوت پدرش، با مادری بیمار، خواهر و برادرش زندگی میکند. پس از اینکه او این بیشرمی و تجاوز را افشا کرد، عموها و عمههایش به خانهشان رفته، تهدیدش کردند و ویدیوها به زور حذف کردند . دیشب ، او به همراه خواهر و برادرش توسط عموهایش ربوده شدند.
در حال حاضر مطمئن نیستیم که در امنیت باشند و جای امنی داشته باشند.
لطفاً صدای نِسا باشید و در هر جایی که میتوانید دربارهاش بنویسید و این خبر را پخش کنید.
به یک وکیل خوب هم نیاز است.
چون واضح است که عموی متجاوز و پدوفیل، خودش وکیل است و دستش باز است.
من کل ویدیو رو براتون ترجمه کردم
دنیا پشششششششششششششماش ریخته!
ترند کشورهای آلمان و انگلیس و کانادا و آمریکا و استرالیا و... الان اینه که چطور ممکنه صدهاهزار تن خیابان بیان و نه فقط دعوا و بینظمی نشه، که پلیس و کشور میزبان را گلباران کنند؟!
#KingRezaPahlavi#JavidShah
جمهوری اسلامی برای #شروین_باقریان ۱۸ ساله حکم اعدام صادر کرده.
اعتراف اجباری تلویزیونی از او پخش شده است.
خانواده تحت فشار شدید امنیتی قرار دارند.
حال مادر شروین وخیم است.
خطر اجرای حکم در سکوت جدی است.
#R2PforIran
The Iran Human Rights Documentation Center has reported, based on a first-hand account, that a wounded protester remained motionless for three consecutive days inside a plastic body bag, fearing that security forces would return to deliver a “final shot” and kill him.
According to the account, the protester’s family searched desperately for three days, moving between hospitals, detention centres and morgues. Their search eventually led them to Kahrizak, where they were forced to look for their son among piles of bodies. Contrary to their worst fears, they found him alive suffering from severe gunshot wounds, placed inside a body bag, and in critical physical condition.
The report states that the injured protester survived for three days without food or water, remaining completely still out of fear of being executed if detected alive. His family ultimately managed to remove him from Kahrizak and transfer him to hospital for urgent medical treatment.
The Iran Human Rights Documentation Center stresses that this account alongside a rare rescue offers a deeply disturbing picture of the violent suppression of protests, the treatment of the wounded, and the agonising uncertainty endured by families forced to search for their loved ones among hospitals, morgues, and security facilities.
رها (زهرا) بهلولیپور، متولد ۳۰ آذر ۱۳۸۱، دانشجوی زبان ایتالیایی دانشگاه تهران و ساکن
خوابگاه بود. اما از شرایط خوابگاه ناراضی بود، چندی پیش در کانال تلگرامش نوشته بود:
«دلم میخواد تا صبح توی خیابون باشم اما به این خوابگاه لعنتی برنگردم.»
به گفته نزدیکانش رها فرزند دوم خانوادهای ۴ نفره از ایل قشقایی است.
رها ۱۹ دی ۱۴۰۴ به دلیل شلیک گلوله از سوی نیروهای جمهوری اسلامی و اصابت آن به ریهاش جان سپرد.
پیکرش در شهر فیروزآباد به خاک سپرده شد.
رها در کانال تلگرامش نوشته بود «من خیلی طرفدار زندگی ام»
او در آخرین پیغام کانال تلگرامش چند ساعت پیش از کشتهشدنش نوشت:«یک لحظه وصل شدهم و فقط میخوام بنویسم زن، زندگی، آزادی
برای همیشه.»
رها بهلولیپور، در کانال تلگرامش از روزمرگیهایش مینوشت، ولی این اواخر بیشتر اخبار اعتراضات و بازداشتها را نشر میداد.
رها در متنی انتقادی در مورد شرایط دانشگاه نوشته بود:
«من متوجه نمیشم این دانشگاه لعنتی با این بودجه چیکار میکنه که بهانهش برای رسیدگینکردن به مشکلات و ایجاد ایمنی —که البته غلط میکنه چنین بهانهای میاره— کمبودشه! اصلا چرا میگم متوجه نمیشم؟! معلومه که دیگه صرف چی میشه! حجاببان، همایشهای مذهبی مزخرف و حراستهایی که کارشون فقط گیردادن به ظاهره و هزاران کار بیهودهی دیگه.»
#رها_بهلولی #دادبان