Geçen bir kadın: ‘nerdeyse 30 yıldır annemin travmalarını dinliyorum. Yıllarca babama öfke duydum çünkü annemi üzmüştü. O yüzden baba kız ilişkim de sağlıklı olmadı. Annem Yaşadıklarını aşamadı. Onun anlattığı herkese bende düşman oldum. Bu yükü artık kaldırmakta zorlanıyorum. Annemin dert ortağı olmaktan, babamla ya da diğerleriyle yaşadığı sorunları hep bana anlatmasından çok yoruldum…’ dedi. Bizim toplumda evlada çok fazla psikolojik sorumluluklar yüklenir. Evlat ömür boyu duygusal bir dayanak noktası olarak görülür. Beklentiler karşılanmadığında küsülür, küçük yaşlardan itibaren dert ortağı yapılır.Hayatlarında eksik kalmış şeyleri onların tamamlanması beklenilir. Travmalarınızı İyileşmek, mutluluğunuzu yaratmak sizin sorumluluğunuz bunu evlatlarınızdan beklemeyin.