مَت هستم

‏از طرف‌داران پَت

[Majid Ghohroodi @Majidxfuture]

تایم لپس مقارنه سایه دماوند و ماه

[sArA @I_am_sara____]

عاشق اسم فارسیِ درختام؛ سپیدار، سَرو، بلوط، بید مجنون، چنار، صنوبر، افرا، کاج.
انگار که شعر سبزن.

[Dr. Χοδαδαδίος Ρεζαχανίδης @SasanianShah]

اجازه بدید یک درس سریع فونتیک بهتون بدم.

در زبان‌هایی که به خط لاتین نوشته می‌شوند، حرف‌های صدادار/مصوت به دو دسته «قوی» و «ضعیف» تقسیم می‌شوند.

این لیست رو یاد بگیرید براتون هم تلفظ زبان‌ها راحت می‌شه، هم نوشتنشون:

حروف قوی: a, u, o
حروف ضعیف: i, e و بیشتر وقت‌ها y

حالا…

[MK @ Huralya @huralya]

"هوشواره" چه پیشنهاد خوبی.
حتما که نباید دولت کلمات جایگزین رو برامون دیکته کنه. هوشواره کاملا جایگزین بهتری برای هوش مصنوعی هست و من از این به بعد استفاده میکنم.

[ebrahim @mosbatboy]

#زکات_علم
این همچنان بی آزارترین و بهترین نرم افزار تبدیل pdf به ورد و فرمتهای دیگه است(حتی pdf که صفحاتش به شکل عکس هستند). توی این چند روز بیش از دو هزار صفحه باهاش تبدیل کردم. یه نرم افزار رایگان به اسم instareader هست.

[مَحجور @Mr_alireza03]

مردم واقعی ایران کشورشون رو اینجوری میسازن؛
نه اونایی که اونور دنیا با آبجو خوردن و قر دادن، نسخه‌ی نجات کشور میپیچن!

[ Ali Hz @AliHzSec]

جدا از بحث AI، گوگل حجم زیادی از داده‌های کاربرانش رو جمع‌آوری میکنه در حالی که DuckDuckGo این کار رو نمیکنه به همین دلیل شخصا DDG رو ترجیح میدم.

وقتی یه سرچ ساده توی گوگل میزنید، پارامترهای زیادی توی URL وجود داره که فراتر از کوئری اصلی هستن. مثلاً پارامتر ei یه تایم‌استمپ دقیقه که لحظه سرچ رو تا سطح میلی‌ثانیه ثبت میکنه. پارامتر ved عجیب تره که موقعیت لینک روی صفحه، نوع لینک، و حتی نحوه کلیک شما رو ردیابی میکنه. پارامتر gs_lcp هم یه داده انکد شده‌ست که گوگل هیچ توضیحی درموردش نداده.
بجز URL و درخواست GET که محدودیت 8 کیلوبایت رو داره که برای سرچ زده میشه گوگل اطلاعات سنگین‌تر رو از طریق درخواست‌های POST می‌فرسته. در کل توی یه سرچ ساده کلی درخواست رد و بدل میشه. حتی وقتی روی یه ریزالت کلیک میکنید، مستقیم نمیرید و اول از سرور گوگل رد می‌شید تا رفتارتون لاگ بشه.
در مقابل، DuckDuckGo همون سرچ رو با ۳ پارامتر ساده و فقط چندتا درخواست انجام میده. لینک‌ها هم مستقیم به مقصد میرن بدون هیچ ریدایرکت لاگ داری.

چرا داک‌داک‌گو ضعیف‌تره؟به این مسئله Cold Start میگن.
توی علم Information Retrieval وقتی داده‌ای از کاربر ندارید ، نمیتونید نتایج شخصی سازی شده بدید که بهش میگن Cold Start Problem

گوگل چون همه چیز رو میدونه (سرعت تایپ، موس، تاریخچه، لوکیشن) نتایجش دقیق تره. داک‌داک‌گو برای جبران، از یه راه‌حل هوشمند استفاده میکنه: سرچ‌انجین‌های دیگه رو پراکسی می‌کنه که یعنی خودش وسط میشینه از اون سرچ‌انجین‌ها نتیجه می‌گیره ولی هویت شمارو بهشون نمیده :)

و علت این تفاوت و اینکه گوگل اینقدر خدماتش خوبه اینه که گوگل شمارو از خودتون هم بهتر میشناسه :))

[Mrs Shin @mrsshin27]

یه شب با صدای موشک از خواب بیدار شدیم. خونه چنان می‌لرزید که نمی‌تونستیم تا راهرو خودمون رو برسونیم. شاید ده تا موشک پشت سر هم و خیلی نزدیک شلیک شد. صدای سوت موشک‌ها رو می‌شنیدیم و نمی‌دونستیم قراره به ما بخوره یا نه. با آخرین موشک برق هم قطع شد. وحشتناکترین شب بود برای من

[Amir Mahdi Moslehi @AMMoslehi]

این دماوند و دشت شقایقش را، میانهٔ جنگ، قدری بعد از عید کشیدم. قصدم بازنماییِ نامیراییِ ایران بود.

[hanaasemani @shamse_man]

این یک و نیم دقیقه = خلاصه ای از دیدگاه بنده
اگر با این مشکلی دارید منو انفالو حتی بلاک کنین نبینمتون.
دیدن خود تحقیری تون مقابل اجنبی تهوع آوره🤮

[مَت هستم @matt__curious]

@colbinab به قول فریدون مشیری:
هیچ حیوانی به حیوانی نمی‌دارد روا
آنچه این نامردمان با جانِ انسان می‌کنند

[کنجکاو کم‌حوصله @colbinab]

بزرگ‌ترین فریب تاریخ بشر، تعریف "انسانیت" به عنوان بالاترین سطح اخلاق و فضیلت است؛ در حالی که انسانیت، در واقعیت، خاکستری‌ترین و خودخواه‌ترین ویژگی ممکن است.
ما تمام صفت‌های خوب (مثل فداکاری، همدلی و عشق) را مصادره کرده‌ایم و نامش را انسانیت گذاشته‌ایم. در حالی که همین صفت‌ها در حیوانات دیگر هم دیده می‌شود. هرگاه بشر دست به جنایت، جنگ، یا نابودی طبیعت می‌زند، می‌گوییم این‌ها رفتارهای غیرانسانی یا حیوانی است. به نظرم، این یک فرار روانی بزرگ است! جنگ، شکنجه، حسادت و تخریب سیستماتیک محیط زیست، کاملاً و انحصاراً رفتارهای انسانی هستند. هیچ حیوانی به خاطر ایدئولوژی، حیوان دیگری را شکنجه نمی‌کند!
​تعریف سنتی ما از «آدم بودن» به شدت خودخواهانه است؛ گویی جهان خلق شده تا ما متر و معیار خوب و بد آن باشیم.
خلاصه اینکه، «آدم بودن» یک مدال افتخار نیست که طبیعت به ما داده باشد! بلکه صرفاً نام یک گونه زیستی است که مجهز به تخیل و ابزارسازی است!

[Zahra @havayepaeez]

اگر ترامپ زیر برجام نمیزد اصلا مردم ایران احتمالا اینجور تو فلاکت فرو نمیرفتند. با برجام اونقدر نظارت روی ایران بالا بود که شاید ج ا هیچ وقت نمیتونست اورانیوم با غنای 60% تولید کنه.
حالا با این دسته گل های ترامپ مردم ایران موند و یک ج ا مغرورتر و جانی تر و یک سرزمین سوخته.

[Aliasghar Honarmand | علی اصغر هنرمند @aahonarmand]

تا ‌به‌حال فکر کرده‌اید که فوت کردن غذای بچه یا بوسیدنش چطور می‌تواند باعث خرابی دندان‌هایش شود؟

در ویدیوی جدید، به «فرمول طلایی پیشگیری از پوسیدگی دندان کودک» پرداخته‌ایم، تا هم فرزند‌تان درد نکشد و هم جیب‌تان خالی نشود!

۱/۳

[Aliasghar Honarmand | علی اصغر هنرمند @aahonarmand]

راهنمای عملی: چگونه از «ورزش» برای مبارزه با «افسردگی» کمک بگیریم؟

سال‌ها است که می‌دانیم «ورزش» به کاهش افسردگی کمک قابل توجهی می‌کند و حتی اهمیت آن با داروهای ضدافسردگی قابل مقایسه است. این روزها هم که ابتلا به افسردگی متأسفانه کم نیست… پس اجازه دهید به برخی نکات کلیدی در ورزش اشاره کنیم تا اثرگذار‌ی‌اش را روی افسردگی به حداکثر ممکن برسانیم.

هشدار: پیش از شروع بگوییم که اگر برای شما توسط پزشک تشخیص افسردگی گذاشته شده و تحت درمان دارویی هستید، به هیچ عنوان بدون اجازه‌ی پزشک نباید در مصرف داروهایتان تغییری ایجاد کنید. ورزش به کاهش علائم کمک زیادی می‌کند اما جایگزین دارو نیست. هرچند در برخی افراد (و بسته به شدت افسردگی) ممکن است با همراهی پزشک سبب کاهش نیاز به مصرف و حتی قطع دارو شود.

ضمناً اگر مبتلا به افسردگی نیستید، باز هم از این مطلب سود می‌برید. چون این نکته هم اثبات شده که ورزش در «پیشگیری» از ابتلا به افسردگی هم تأثیر قابل توجهی دارد.

در این مطلب می‌خواهیم به شش نکته‌ی مبتنی بر پژوهش‌های پزشکی در حوزه‌ی افسردگی و ورزش اشاره کنیم:

فعالیت بدنی می‌تواند تأثیر عمیقی بر خلق‌وخو داشته باشد. ورزش می‌تواند التهابی را که با افسردگی مرتبط است کاهش دهد، ریتم شبانه‌روزی بدن را تنظیم کند و کیفیت خواب را بهبود بخشد. همچنین می‌تواند باعث ترشح ماده‌ای به نام فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) شود؛ پروتئینی که از رشد سلول‌های عصبی حمایت کرده و با بهبود تنظیم خلق‌وخو ارتباط مستقیمی دارد.

اما در این میان یک تله‌ی مهم وجود دارد: ورزش و اختلالات خلقی رابطه‌ای دوطرفه و سرسختانه دارند. افسردگی انرژی و انگیزه برای ورزش کردن را از بین می‌برد، در حالی که کمبود فعالیت بدنی نیز می‌تواند افسردگی را تشدید کند!

خوشبختانه، نتایج پژوهش‌ها راه نجاتی را به ما نشان می‌دهند که افراد می‌توانند با درک چند نکته‌ی کلیدی، از این چرخه‌ی معیوب فرار کرده و از تحرک به‌عنوان ابزاری کاربردی در برنامه درمانی خود استفاده کنند.

درس اول: شما نباید فقط یک درمان را انتخاب کنید

افسردگی یکی از ناتوان‌کننده‌ترین بیماری‌هایی است که یک فرد می‌تواند به آن مبتلا شود. این بیماری، رضایت از زندگی را حتی بیشتر از بدهی، طلاق یا دیابت کاهش می‌دهد.

مدیریت چنین بیماری جدی و مخربی ممکن است به بیش از یک روش درمانی نیاز داشته باشد.

به همین خاطر پژوهشگران برجسته‌ی این بیماری توصیه می‌کنند که «فرد مبتلا به افسردگی باید یک روان‌شناس همراه با یک برنامه‌ی ورزشی داشته باشد؛ چه داروهای ضدافسردگی مصرف کند و چه نکند.»

در واقع روان‌شناس یا روان‌پزشک فقط یک بخش درمان هستند و باید به ورزش به عنوان قسمت مکمل و مهم درمان نگاه کنید.

درس دوم: ورزش، درست مانند روان‌درمانی، نباید آسان باشد!

پیش از تجزیه و تحلیل داده‌ها پژوهشگران تصور می‌کردند بهترین نتایج زمانی حاصل می‌شود که بیمارانِ مبتلا به افسردگی، به آرامی و با ملایمت وارد یک برنامه‌ی ورزشی شوند. اما شواهد چیز دیگری می‌گفت.

آنچه اهمیت دارد این است که چقدر به خودتان فشار می‌آورید. ورزش شدید و پرفشار بهتر از ورزش ملایم عمل می‌کند؛ حتی اگر تمرینات فقط ۱۰ تا ۲۰ دقیقه به طول بینجامد.

به طور کلی، ورزش «شدید» به این معناست که در حین انجام آن دیگر نتوانید به راحتی با کسی صحبت کنید. البته این آستانه، بسته به سطح آمادگی جسمانی هر شخص متفاوت است.

درس سوم: هیچ نوع ورزشی به وضوح برتر از بقیه نیست

این یکی دیگر از یافته‌های کلیدی در یکی از پژوهش‌های بزرگ بوده است.

شواهد محکمی وجود دارد که نشان می‌دهد پیاده‌روی، دویدن، یوگا و تمرینات قدرتی همگی در درمان افسردگی مؤثرند و حتی رقصیدن هم فواید شگفت‌انگیز و قدرتمندی از خود نشان داده است.

با این حال، تحقیقات سرنخ‌هایی به ما می‌دهند:
در یک بررسی، تمرینات قدرتی و دوچرخه‌سواری نتایج بهتری برای زنان به همراه داشت، در حالی که یوگا و تای‌چی برای مردان مؤثرتر بودند.

علاوه بر این، شرکت‌کنندگان مسن‌تر مزایای بیشتری از یوگا دریافت کردند و افراد جوان‌تر با تمرینات قدرتی عملکرد بهتری داشتند.

یک یافته‌ی بسیار قابل توجه این بود که نرخ انصراف در بیشتر مطالعات به طرز شگفت‌آوری پایین بود، به ویژه برای تمرینات قدرتی و یوگا.

یکی از پژوهشگران ارشد می‌گوید: «افسردگی ممکن است ثبت‌نام در چنین برنامه‌هایی را سخت‌تر کند، اما به نظر نمی‌رسد دلیلی برای متوقف کردن افراد در میانه‌ی مسیر باشد! با حمایت و حس پاسخگویی، اغلب افراد به کار خود ادامه دادند.»

درس چهارم: این مسیر را به تنهایی طی نکنید

تبدیل کردن ورزش به یک تلاش گروهی در واقع یک تیر و دو نشان است.

اول اینکه، انزوای اجتماعی را که یکی از مخرب‌ترین علائم افسردگی است، کاهش می‌دهد. دوم اینکه، شما را در محیطی قرار می‌دهد که احتمالاً کمی بیشتر از زمانی که به تنهایی ورزش می‌کنید، به خودتان فشار می‌آورید.

به همین دلیل توصیه می‌شود که در صورت امکان، با یک مربی کار کنید، در کلاس‌های تناسب اندام گروهی شرکت کنید یا حداقل کسی را پیدا کنید که با شما به پیاده‌روی بیاید. داشتن دغدغه‌ی «پاسخگویی» کلید کار است؛ اینکه شخصی منتظر حضور شما باشد و روی آن حساب کند.

اگر این گزینه‌ها را در اختیار ندارید، باز هم می‌توانید با برنامه‌ریزی دقیق، در قبال خودتان مسئولیت‌پذیر باشید. تمرینات ورزشی‌تان را مانند هر قرار ملاقات یا جلسه‌ی کاریِ مهم دیگری در تقویم شخصی‌تان ثبت کنید.

همچنین می‌توانید کارهایی را که در هر جلسه‌ی تمرینی انجام می‌دهید، پیگیری و یادداشت کنید. از هر ابزاری که راحت‌ترید استفاده کنید: یک اپلیکیشن در موبایل، یک جدول اکسل یا همان دفترچه و خودکار قدیمی.

درس پنجم: به دنبال خلق مهارت و حس تسلط باشید

تحقیقات نشان می‌دهد که «خودکارآمدی» (Self-efficacy)، یا همان حس تسلط بر مهارت‌ها، یکی از اصلی‌ترین محرک‌های ورزش برای ایجاد تأثیرات ضدافسردگی است.

وقتی وزنه‌های سنگین‌تری بلند می‌کنید یا مسافت بیشتری را نسبت به آنچه قبلاً فکر می‌کردید در توان دارید می‌دوید، احساس تسلط و قدرت به شما دست می‌دهد.

افسردگی مدام درِ گوشتان می‌خواند که از پسِ کارهای ارزشمند برنمی‌آیید و در جای خود گیر افتاده‌اید؛ اما ورزش به مغزتان ثابت می‌کند که اشتباه می‌کند. شما یاد می‌گیرید که می‌توانید تغییر کنید، عادت‌های جدید بسازید و در کارها بهتر شوید. این همان داروی قدرتمند شماست.

تمرینات مقاومتی و دویدن، هر دو مستعد پیشرفت مداوم هستند و به شما پاداش می‌دهند که محدودیت‌های فیزیکی خود را به چالش بکشید. تمرینات متمرکز بر ذهن و بدن مانند یوگا و تای‌چی نیز از طریق تمرکز و پشتکار، این حس شگرفِ تسلط را به شما هدیه می‌دهند.

درس ششم: نتیجه گرفتن زمان‌بر است

این واقعیت در مورد هر درمانی، از جمله روان‌درمانی و مصرف داروهای ضدافسردگی، صدق می‌کند. پزشکان و بیماران معمولاً مسیر آزمون و خطایی را طی می‌کنند تا دوز مناسبِ داروی درست را پیدا کنند؛ دارویی که با کمترین عوارض جانبی، بیشترین تسکین را به همراه داشته باشد.

در مورد ورزش نیز داستان همین است. محدودیت‌های جسمی، مالی، اجتماعی یا انگیزشی مختلفی وجود دارد که می‌تواند بر توانایی فرد برای یافتن فعالیتی مداوم که از آن لذت ببرد و علائم افسردگی‌اش را کاهش دهد، تأثیر بگذارد.

فهمیدن اینکه کدام درمان برای شما بهترین است، بیش از هر چیز نیازمند کمی صبر و البته راهنمایی‌های یک فرد حرفه‌ای است.

امیدوارم این مسیر را با موفقیت طی کنید.

پی‌نوشت: اگر این مطلب را مفید یافتید، لطفاً با لایک و ریتوییت کمک کنید تا به دست افراد بیشتری برسد.

[مَت هستم @matt__curious]

@mikaeeldev @optimopium یکم انتخاب سخت شد. بین چیپ بهتر یا رم بیشتر. دربارهٔ کاربریت بیشتر توضیح می‌دی؟ مدل زبانی لوکال هم می‌خوای اجرا کنی؟ مک حداقل ۵ سال عمر مفید داره. هزینه/کاربری رو تو بارهٔ ۵ ساله ببین.
ضمناً اگر برات مهمه، پرو زمستون امسال نسل جدیدش میاد که سبکتره و صفحه بهتری داره.

[مَت هستم @matt__curious]

@mikaeeldev @optimopium پرو‌ با کدوم چیپ؟
M5, M5 Pro or M5 Max?
اگر M5 که در عمل فرق چندانی با ایر نمی‌کنه. فقط پورت بیشتر داره و صفحه نمایشش بهتره.
ایر رو هم توصیه می‌کنم ۱۵ اینچ بگیری. پرو رو ۱۴

[Agnes ☘️ #168 @ciao8eIIa]

جان مرشایمر:
با تحریم‌های آمریکا (از ۱۹۷۱ تا ۲۰۲۱) ما ۳۸ میلیون نفر را کشتیم، ۳۸ میلیون نفر!!!
میزان ویرانی‌ای که در خاورمیانه به بار آورده‌ایم، حیرت‌انگیز است.
ما مردم را گرسنه نگه می‌داریم تا رنج بکشند؛ تا مجازات سنگینی بر آنها تحمیل کنیم به این امید که علیه دولتشان قیام کنند.

[کنجکاو کم‌حوصله @colbinab]

در اکثر جوامع مهاجر موفق (مثل چینی‌ها، یهودی‌ها یا هندی‌ها)، «شبکه» حرف اول را می‌زند. آن‌ها خوشه‌های اقتصادی و حمایتی ایجاد می‌کنند. اما در دیاسپورای ایرانی، به دلیل بی‌اعتمادی نهادینه شده، پیوندهای اجتماعی اغلب ضعیف است. ایرانیان تمایل دارند به صورت اتمیزه و جدا از هم در جامعه میزبان حل شوند، نه به عنوان یک بلوک قدرت واحد. ​بسیاری از ایرانیان در مشاغل تخصصی (پزشکی، مهندسی، آکادمیک) در بالاترین سطوح هستند، اما برخلاف هندی‌ها، به ندرت در سطوح C-Suite (مدیریتی کلان) یا لابی‌های سیاسی قدرتمند دیده می‌شوند. دلیل اصلی؟ فقدان منتورشیپ و هم‌افزایی. در حالی که مهاجران دیگر گروه‌ها راه را برای هم‌وطنان خود باز می‌کنند، در بین ایرانیان نوعی رقابت پنهان یا احتیاط برای همکاری با خودی وجود دارد. دیاسپورای ایرانی بیش از آنکه بر آینده و ساختن جایگاه در کشور مقصد تمرکز کند، درگیر «سیاستِ گذشته‌محور» است. بخشی از انرژی عظیمی که باید صرف لابی‌گری برای بهبود وضعیت مهاجران یا تاثیرگذاری بر سیاست‌های جهانی شود، صرف دعواهای نمادین و تاریخی در فضای مجازی می‌شود که عملا هیچ دستاورد ملموسی برای زندگی روزمره مهاجر ایرانی ندارد.
​موفقیت‌های درخشان ایرانیان در خارج از کشور، عمدتا موفقیت‌های فردی است، نه موفقیت‌های سیستمی. ما تک‌ستاره‌های زیادی داریم، اما هنوز به یک تیم یا جامعه منسجم تبدیل نشده‌ایم.