کشتار میناب: مدرسهای که به گورستان بدل شد
این گزارش مفصل و پر از جزییات هولناک و تلخ، کاملترین روایت حملهٔ آمریکا به مدرسهٔ میناب هست.
پیشنهاد میکنم بخوانید.
@behradrezazade واقعا فکر میکنی من وقت میذارم برنامههای(….) اینارو می���بینم
حتی امشب تصمین ندارم بازی ایرانم ببینم. گذظت اون دوران.
تنها برنامهای که چندبار دیدم مال پرشیانا اسپورت و به خاطر والایزدانی بوده @mefistovala
نوشته بود:
اگه ۴۲ سالته، بهجای اینکه حسرت ۱۸ سالگی رو بخوری، تصور کن که ۹۲ سالته و یهویی دوباره تو ۴۲ سالگی بیدار شدی و ۵۰ سال زندگی دوباره بهت داده شده.
اونوقت میفهمی چقدر این سن در واقع یه فرصت دوبارهست، نه یه نقطهی از دسترفته.
برد پیت توی فیلم Troy وقتی ۴۲ ساله بود!
بیایید یک نگاهی به مصرف آب شهرستان تفت و استان یزد بیندازیم! ببینیم چطور میتوان رد شهرک موشکی تفت و ساخت آن و صنایع وابسته به آن را در مصرف آب دید!
در سال ۱۳۹۴، گزارشی از قدس آنلاین منتشر شد که سرانه مصرف آب در تفت را حدود ۴۶۰ لیتر به ازای هر نفر در روز اعلام کرد. عددی بسیار غیرعادی! عددی که نه تنها با جمعیت و صنایع تفت همخوانی نداشت بلکه با هیچکجای ای��ان هم همخوانی نداشت!
برای درک بزرگی این عدد کا��ی است بدانیم که سرانه مصرف آب در تهران حدود ۲۵۰ لیتر در روز و در کلانشهری مانند لسآنجلس حدود ۳۵۰ لیتر در روز است. با این مقایسه، عدد اعلامشده برای تفت بهوضوح خارج از الگوی متعارف است.
شهرستان تفت منطقهای کوچک با جمعیتی حدود ۴۵ هزار نفر (بر اساس سرشماری ۱۳۹۵) است و خود شهر تفت حدود ۱۶ هزار نفر جمعیت دارد. این منطقه بیشتر بهعنوان ییلاق مردم یزد شناخته میشود و دارای باغها و استخرهای شخصی است، اما روند جمعیتی این شهرستان کاهشی بوده!!
در همان گزارش سال ۱۳۹۴، سرانه مصرف آب در کل استان یزد حدود ۲۷۰ لیتر در روز ذکر شده و گفته شده که شهروندان تفتی حدود ۲۰۰ لیتر بیش از حد استاندارد مصرف میکنند. این اختلاف فاحش پرسش ایجاد میکند که این میزان آب دقیقا کجا مصرف میشود؟
برای پاسخ، ببایید داستان را از گذشته مرور کنیم:
در سال ۱۳۸۸، پروژه انتقال آب از زایندهرود به تفت با ظرفیت حدود ۶۸ لیتر بر ثانی�� اجرا شد که گفته شد حدود ۳۰ درصد آن برای صنعت در نظر گرفته شده. این در حالی است که تفت بهطور سنتی یک منطقه صنعتی بزرگ محسوب نمیشود و صنایع آن عمدتا سنگبری، معادن کوچک و کارگاههای محلی است.
در سال ۱۳۹۰، تابناک گزارشی از کمبود شدید آب در تفت منتشر میکند که دلیل آن کاهش بارندگی و خشکسالی عنوان شده. این تناقض که بعد از انتقال آب بلافاصله بحران کمآبی مطرح میشود قابل توجه است.
در سال ۱۳۹۳، تسنیم در گزارشی از خشک شدن گسترده قناتها و چشمهقناتها میدهد. از میان ۲۸۶ رشته قنات، حدود ۶۰ رشته کاملا خشک شده و بیش از ۱۰۰ رشته با کاهش شدید آبدهی مواجه شده بودند. ��مزمان، تولیدات کشاورزی نیز تا ۳۰ درصد کاهش یافت.
خوب برسیم به خبر قدس آنلاین در سال ۱۳۹۴. با این شرایط، اعلام سرانه مصرف ۴۶۰ لیتری در سال ۱۳۹۴ حتی عجیبتر به نظر میرسد! زیرا منطقهای که با خشکسالی، افت منابع آب زیرزمینی و کاهش تولید کشاورزی مواجه است، چگونه میتواند چنین سطح بالایی از مصرف را ثبت کند؟ در حالیکه مجددا در ۱۳۹۵ ایرنا نوشت یزد طی دو دهه با خشکسالی دستوپنجه نرم کرده.
در سال ۱۳۹۶ ایرنا گزارش داد که مصرف سرانه آب در استان یزد به حدود ۷۵۰ لیتر در روز رسیده برای هر نفر رسیده!! عددی بسیار بسیار غیرعادی. چرا باید یک استان کویری چنین سرانه مصرف آبی را ثبت کند؟!
در سال ۱۳۹۷، گزارشهایی از تخریب خط انتقال آب یزد منتشر شد و مقامات یزد گفتند که آب انتقالی صرفا برای شرب است و به کشاورزی اختصاص نمییابد.
در سال ۱۴۰۰، ایرنا به نقل از مدیرعامل آبفای یزد گفت که حدود ۱۰ تا ۱۲ درصد آب شرب تفت به دلیل فرسودگی شبکه هدر میرود. همچنین تاکید کر�� که جمعیت شناور تاثیر قابل توجهی در مصرف ندارد. در همین سالها، کشاورزی منطقه نیز تحت فشار شدید قرار گرفت و حتی آفات غیر بومی موجب آسیب به باغات، بهویژه باغهای انار، شد.
اما در سال ۱۴۰۳، تصویر متفاوتی ارائه شد. فرماندار تفت گفت اعلام شد که آب انتقالی حدود ۶۳ لیتر بر ثانیه است. با توجه به برداشت از منابع زیرزمینی حدود ۶۰ لیتر بر ثانیه در مجموع این مقدار حدود ۱۲۳ لیتر بر ثانیه میشود که برای جمعیتی حدود ۵۰ هزار نفر، سرانهای در حدود ۲۱۳ لیتر در روز ایجاد میکند! عددی که فاصله زیادی با رقم ۴۶۰ لیتری سال ۱۳۹۴ دارد. فارس هم میگوید عمده مشکلات تنش کمآبی در روستاهای یزد، بهویژه در تابستان، ناشی از سفر مردم به ییلاقات و استفاده بیرویه از آب است.
در سال ۱۴۰۴ مهر گزارش میدهد که نیاز آبی تفت در تابستان حدود ۱۸۰ لیتر بر ثانیه است که معادل حدود ۳۱۲ لیتر در روز به ازای هر نفر است که باز هم کمتر از عدد غیرعادی سال ۱۳۹۴ است!
اخبار و آمارها حاکی از کاهش جمعیت این شهرستان، محیطزیست رو به تخریب، کشاورزی زیر فشار خشکسالی، اقتصاد محلی نهچندان آببر دارد اما این شهرستان مدام به آب بیشتر نیاز دارد و از سال ۹۴ تا ۹۷ مصرف آب بهشکل غیرعادی بالا بوده! و در این بازه قناتها و جادهها هم خشک شدهاند.
میزان آب موجود برای ساخت شهرک موشکی تفت چیزی درحدود ۱.۵ سال مصرف آب شهرستان تفت است که احتمالا عمدتا بین سالهای ۹۴ تا ۹۷ حفاری شده! نیاز بالای آبی هم برای همین زیرساخت است!
صنایع پشتیبان فولادی این شهرک موشکی هم احتمالا در اردکان است که بعدا به آن میپردازم!
سهشنبه شب #تهران
برف روی زمین نشسته و شهری که انگار خستهتر از همیشه زیر این سفیدی سرد نفس میکشد.
از حدود ساعت هشت شب سعی کردم نرمال باشم.
صداها تمام شده بود. جنگندهها رفته بودند.
اما سکوت خیابانها آنقدر سنگین بود که صدای شعارهای «مرگ بر منافق» مسجد مثل زخمی که حتی بعد از تمام شدن ضربه هم درد میکند در گوشم زنگ میزد
خودشان هم میدانند.این فقط آلودگی صوتی است در هوای از قبل مسموم تهران.
امروز روز مزخرفی بود.
از آن روزهایی که دلت میخواهد تمام ساعتهایی را که گذشته بالا بیاوری.عوق بزنی و برگردی به اول دیماه.
اما هر روزی که عقب ��یروم، به خاطره تلخ دیگری میرسم یعنی باید همه جانم را بالا بیاورم.
برگردم کجا؟صدبار هم متولد شوم، پرنده بال شکسته خاور میانه ای هستم..
حال من حال اسیری است که هنگام فرار
یادش آمد که کسی منتظرش نیست، نرفت
امشب با وسواس اخبار را چک میکردم.
هر چند دقیقه یکبار گوشی را نگاه میکردم.
وقتی برای ساعتهایی نامعلوم منتظر تمام شدن صدای جنگندهها میمانی،زمان کش میآید.
آنقدر کش میآید که از نفس کشیدن خسته میشوی.
بیش از بیست بار بیدلیل در یخچال را باز کردم. نمیدانستم دنبال چه میگردم.
شاید فقط یک وسواس.شاید یک امید کوچک که چیزی پیدا شود که این سنگینی را از سینهام بردارد.
دلم یک خوراکی میخواست.اما نمیدانستم چه.
یادم افتاد وقتی بچه بودم، مامان در چنین شبهایی ماکارونی دَمی درست میکرد.با تهدیگ سیبزمینی.
ریحان تازه و سالاد شیرازی.
به خودم آمدم دیدم دارم ماکارونی درست میکنم.
مثل مامانم.ساد��ِ ساده.
امشب بعد از سخنرانی ترامپ تصمیم گرفتم تاریکی را تمرین کنم.چراغ را خاموش کردم.
با نور یک شمع پشت پنجرهای که تا هفته پیش تهران را میدیدم و حالا تاریک شده بود غذایم را خوردم.
ویدیوی گوشی را روشن کردم و از خودم هنگام غذا خوردن فیلم گرفتم.
وقتی تمام شد،نشستم و فیلم را نگاه کردم.
یک آدم در تاریکی.مضطرب.مستأصل.که با هر لقمه
یک بغض بزرگ را فرو میدهد.
گفتهاند شاید مجبور شوند نیروی زمینی وارد ایران کنند.
خدای من…
خدای من…
دلم میخواهد باز هم بنویسم.
چون انگار تنها راه نفس کشیدن است.
اما توییتر لعنتی
جایی برای این همه بغض ندارد
#جنگ
"ایران وقت میخواد چون وقت از فشار کم میکنه. اسرائیل فوریت میخواد چون فوریت فضای دیپلماتیک رو محدود میکنه. آمریکا بین این دو در نوسانه چون سیاست ورزی در آمریکا به نمایش بها میده تا به دیسیپلین»
به نظرم دو حالت داره:
۱. یا میخواد رژیم رو علیالحساب خیلی خیلی محدود کنه که هم یه مدت شاهد تضعیف رژیم باشه (خصوصاً به لحاظ اقتصادی و انزوای جهانی)، هم به اعراب هواپیما و گنبد و اینا بفروشه، هم تدارکات آلترناتیو جایگزین رژیم ایران رو قشنگ و باحوصله ببینه.
۲. یا میخواد یه حمله تمامعیار بکنه، و میخواد مدرک و سند داشته باشه (مخصوصاً برای مصارف داخلی جلوی دموکراتها) که ببینید ما رفتیم با دیپلماسی همیشگی و صلحآمیز فیصله بدیم ها، اما رژیم ایران موافقت نکرد و چارهای جز حماه نظامی جدی برای محدود کردن هستهای و موشکی نداشتیم.
متأسفانه حدس دقیق اینکه کدومه سخته. اما در هر دو حال، چیز خیلی زیادی (حداکثر ۳ سال) به عمر رژیم جمهوری اسلامی نمونده.
Read @ilangoldenberg and Nate Swanson on how Washington can help bring about “a managed transition from the current regime in Tehran to new leadership that benefits the Iranian people, the United States, and the Middle East”:
https://t.co/2RRxY41b0u
Honoured that my forthcoming book with @yjtorbati has received such kind reviews from David Ignatius, David Hoffman, and Kirkus Reviews.
The book is published by @doubledaybooks and @VikingBooks, both imprints of Penguin Random House. It tries to explain how the Islamic Republic mafia state was formed and evolved.
Out in the US and UK on June 2 and 4. (Available for pre-order on Amazon). Links in comments. #Iran
TIME’s new cover: After thousands of protestors were killed in the streets of Tehran, five leading Iranian writers reflect on the state of the country they long to return to https://t.co/PCes5wYbQr
دورهای رو طراحی کردهام برای مدرسه کسب و کار «کارابیز» به نام «از حکمرانی کلمات تا رهبری دلها». سعی کردهام بازاریابی، کوچینگ و کامیونیکیشن را ساده و کاربردی کنم. خوشحال میشم ببینمتون.
https://t.co/63MWucstO3
۲۸ سال پیش من پوستر خاتمی رو توی خیابون از یکی گرفتم و بردم خونه و تا سالها داشتمش
سال ۸۴ توی روزنامه ایران کار میکردم و وقتی که میخواست بره از دولت باهاش دست دادم و کلی افتخار کردم
دوران ژورنالیستیام سنگ اصلاحطلب به سینه زدم
و امروز بعد از ۲۸ سال از همه چی پشیمونم