Gittim diye beni suçlama, gitmemek için verdiğim çabayı hatırla. Yalvarışlarımı, ağlayışlarımı, çırpınışlarımı, haykırışlarımı hatırla. Duymadın beni. İnsan hiç durduk yere evini terk eder mi?
@Maliyasar9@bosunatiklama biri rüveyda biri zeynep farklı kişilerden bahsediyosun. kendi insanımızın bir şeyler başarması neden bu kadar batıyor size? biz de senin fotoğraflarına sallayalım o zaman vergilerimiz oxforda gezmeye gitmiş diye ?
yas zamanla şekil değiştirse de bitmez. ve bence zamanla öldürür bedenini olmasa bile heveslerini ruhunu öldürür hayalete dönüştürür. öncesi ve sonrası o kadar farklıdır ki seni yasa boğanla ölmüşsündür o toprak altında sen üstünde o nefes almaz sen alırsın ama bi anlamı olmadan
bu hayat hep böyle kör düğüm olmuş yumak gibi mi hissettirecek yoksa biz de yaz esintisi eşliğinde balkonda denizi izliyo gibi hissedebilecek miyiz yani anda kalmayı başarabilecek miyiz yani ruhumuzun yarası kabuk tutacak mı ve bu boşluk hissi hep bu denli mi acıtacak
hayatım dünyadaki en acıklı şarkının fon müziği gibi. ait hissedemediğim bi düzen, hakkım olanı alamamak, istediklerimi gerçekleştirecek enerjimin olmayışı, gelmeyecek olanı beklemek. dedublüman abinin dediği ‘donmuş bi mezar’ hissettiğim şey tam olarak bu. içine canlı konmuşum.