İlginç bir pasaj okudum, diyor ki: “düşük statülü çevrelerde baskınlık işareti öfke, kavga ve saldırganlık iken; yüksek statülü çevrelerde başarı, prestij ve üretimdir.” Müthiş. Biri sürekli başkalarını aşağılıyorsa, aslında kendisi düşük kültürel koşullardan geliyor demektir.
neyse amk sevilmezsem sevilmem herkes de sevilcek diye bir sey yok ben de isime gucume bakarim naptık adam mı oldurduk sanki kendimizce calisiyoruz cabaliyoruz onurumuzla yasiyoruz elimiz yuzumuz duzgun iyi bir insaniz yani kime napmisiz yani uzuluyoruz da icimze atiyoruz neyse
Eu percebi que ninguém, nem mesmo minha mãe ou amigos mais próximos, sabe como eu sou de verdade dentro da minha cabeça, e a única pessoa que realmente sabe quem eu sou sou eu
Bir eğitimci olarak 32 yaşımdan bir tavsiye bırakayım.
Etrafınızdaki insanlarla mutlaka ters düşün. Bir kere fikir ayrılığına düşüp, sorun yaşayıp oradan sağlam çıkmayan hiçbir iletişim henüz sağlam ve güvenilir değildir. Sorunla sınanmamış güvene yaslanmak çat diye yere düşürür.
Anyone else stuck in this weird cycle where work is so exhausting that your hobbies feel like too much work, so you don’t do them, and then you go back to work upset that you didn’t take time to do the things you enjoy?
Eu realmente queria saber o limite do quanto eu gosto de ficar sozinha, se é depressão, se é independência, se é autismo, se é ser anti social.. queria saber onde tudo se divide
Working five days a week is wrecking my life. I hate squeezing my entire life into a two-day weekend because I’m too exhausted to do anything after work. I can’t believe this is considered “normal.”