داشتم فکر میکردم که آدمهایی وجود دارن که از راه دور باهم، فیلم میبینن، باهم سریال میبینن، باهم کتاب مشترک میگیرن و میخونن، باهم میرن بیرون قدم بزنن و تنها نقطهاتصالشون بههم، هدفون و ایرپادشونه.
اونوقت من و آدمهای نزدیک به من…
متاسفم براشون.🌝
نیم ساعت بیمعطلی، زیرِ بارون راه رفتم و فقط صدای برخورد قطرههای ریز و درشت رو که روی برگِ درختهای خشکشده میافتادند، گوش کردم. چهلذتی بالاتر از اینکه قطرههای بارون روی صورتم با اشکهام یکی شده بودند؟ چه لذتی بالاتر از اینکه بارون غصههامو شست و شیتانشون کرد؟