İlber Ortaylı'nın şubat ayında kaleme aldığı yazısından bir kesit:
"Pazar gecesi fenalaştım. Hasta bakıcı Sevim Hanım, Dr. Şevval Kanlı, hemşirelerden Tuğba ve Çağla hepsi birden seferber oldular. Zaman makinesine binebilsem Gazi Paşa’ya telgraf çekeceğim: Paşam, dört Türk kadını, ihtiyar moruk profesörü kurtardılar. İnkılaplar hedefine varmıştır."
Depremin ilk yıl dönümünde çok üzgündüm, ikinci yıl dönümünde çok kızgındım. Bu yıl içimde büyük bir boşluk ve hayal kırıklığı var. Adaletin gelmeyişinin, problemlerin ve suçların halı altına süpürülmesinin üçüncü yılı.