امروز سر کلاس یه قسمت از سقوط (la chute) رو میخوندیم که خیلی جالب بود.
راوی کلا خودش رو از همه برتر میدونه ولی اینجا دیگه خودش رو با پیامبرا مقایسه میکنه و یه چیز جالب میگه:
تمام معجزهها، موعظهها و سخنرانیهای پیامبران در بلندی (ارتفاع/hauteurs) اتفاق افتاده و…
من البته دلم می خواهد میهنم را تخیل کنم. خوب هم تخیل کنم. دلم می خواهد رؤیاهای مردم را بفهمم. اما این تناقض و تلخکامی جلو همه چیز را می گیرد. هم تخیل آدم ها را له می کند، هم رؤیاهای آدم ها را در چنبره ی این بی خوابی ها
فرو میشکند. عرصه ها تنگ می شود.
[محمد مختاری]