El inminente estreno de la serie de Harry Potter ha desatado la campaña transactivista contra @jk_rowling por su apoyo a los derechos de las mujeres y la integridad de la infancia. Conviene recordar qué ha hecho Rowling a favor de las mujeres y qué ha hecho a su vez el transactivismo.
En el haber de Rowling, entre otros:
👧En 2005 creó Lumos, una fundación que en 20 años ha ayudado a más de 280.000 niñas, niños y jóvenes a crecer en familias de acogida, no en instituciones.
🏴En 2020 fundó el fondo Volant Trust que concede subvenciones para ayudar a menores, mujeres y jóvenes vulnerables en Escocia
✈️En 2021 financió con un millón de libras la operación para sacar de Afganistán a un centenar de juezas y a sus familias amenazadas por el odio talibán.
🚺En 2022 creó y financia el centro de ayuda para mujeres víctimas de violación Beira´s Place
👩⚖️En 2024 aportó 80.000 euros para que For Women Scotland llevara al Supremo el caso que finalizó con la histórica sentencia (abril 2025) en la que el alto tribunal determinó que mujer hace referencia al sexo
⚖️ En 2025, creó el J.K. Rowling Women's Fund, para ayudar a mujeres que tuvieran que ir a los tribunales para defenderse de los ataques a sus derechos basados en el sexo
🤱En 2025, Rowling hizo una donación “sustancial” a MoMa una nueva organización de apoyo a la lactancia materna formada por antiguas consultoras de La Leche League que abandonaron la organización por su política de admitir a varones que deseen «amamantar».
💷 En 2026, el Charities Aid Foundation y The Sunday Times revelaron que, en el último año, la escritora ha donado casi 20 millones de libras a organizaciones benéficas que apoyan a mujeres y niñas y niños desfavorecidos.
🕳️ Y, para ser ecuánimes, señalemos también lo que ha hecho el transactivismo por los derechos de las mujeres:
.
Oto dlaczego nie jesteśmy wam radzi w Gruzji. Ponieważ pewien rosyjski chłopak zapytał mnie: „Dlaczego wy nas, Rosjan, nie lubicie? Co złego wam zrobiliśmy oprócz wojny?”. Po prostu wczytajcie się w to pytanie: „Oprócz wojny”. A co może być gorszego od wojny? Kiedy zabijacie ludzi, gwałcicie, okupujecie cudze ziemie, co?
I oto postanowiłam was uświadomić, dlaczego nie jesteśmy wam radzi. A to wszystko, co wam teraz przeczytam, to tylko mała część udokumentowanych, strasznych faktów, których Rosjanie dopuścili się na Gruzinach.
Gdy przywieziono zgwałcone dziecko bez przytomności, dokładnie pamiętam tego Rosjanina, który wspiął się na okno i kiedy prosiliśmy go o wodę, oddał mocz z góry na to dziecko ze słowami: „Oto macie wodę, doprowadźcie je do przytomności”. Achaldaba, Oczamczira, rok 1993.
W wsi Achaldaba przez 3 tygodnie z rzędu torturowano i gwałcono 6-letnie dzieci i kobiety. Niekórym z nich odcinano głowy, na niektóre nakładano na głowę opony i podpalano. Rok 1993.
Małe dziecko zostało przybite do drzewa. Dziecko miało na sobie spódniczkę w niebieskie kwiatki. Dziecka nie było widać, ponieważ powyżej brzucha zdarto z niego skórę. Najwidoczniej dziecko udusiło się we własnej skórze. Do ciała przymocowano kawałek kartonu, na którym po rosyjsku napisano: „Na sprzedaż nowe gruzińskie mięso”. Opowiada naoczny świadek, Ira Kaduwa, Oczamczira.
Podczas wojny w Abchazji rosyjscy bojownicy odcinali głowy Gruzinom i grali nimi w piłkę nożną na stadionie.
Do szpitala przywieziono przecięte na pół zwłoki dziewczyny z Czykatu z listem po rosyjsku: „Jak to ciało się nie połączy, tak nie połączy się Gruzja i Abchazja”. Gagra, rok 1992.
Dzieciom połamano ręce i nogi, posadzono na pal. Jedno dziecko przejechano czołgiem, z drugiego zdarli skórę i na mięsie napisali: „Na sprzedaż gruziński pies na kupony”. Oczamczira, rok 1993.
Podczas upadku Suchumi do domu Nairy Kalandii wtargnęli rosyjscy najemnicy. Na oczach Nairy okrutnie torturowali jej jedynego syna. Bojownicy wyłupili mu oczy, po czym siłą zmusili samą matkę do połknięcia wyłupionych oczu jej dziecka. Następnie syna zabili na jej oczach.
To wszystko to nie są straszne bajki. To jest nasza z wami historia. I to nie są pojedyncze przypadki, takich okrutnych historii są nie dziesiątki i nawet nie setki.
Jak myślicie, Nairze Kalandii, która żyła z tym bólem przez 28 lat i zmarła 6 lat temu – czy ona byłaby rada Rosjanom w swoim kraju? I kiedy takich historii są tysiące, jak myślicie, czy te rodziny będą rade witać was w Gruzji?
Nie mam nadziei, że cokolwiek zrozumiecie, ponieważ w tamtych latach nie było nawet Putina. Rozumiecie, o co mi chodzi? Macie problemy w jakichkolwiek latach, z jakimkolwiek rządem. Macie w ogóle jako naród jakieś problemy z psychiką. I po tylu latach powtórzyliście to samo, z taką samą okrutnością w Ukrainie, w Buczy.
Jak myślicie, czy to jest do wybaczenia? Czy to jest do zapomnienia? Nie. I tych Gruzinów czy Gruzinki, którzy przed wami się przymilają, nadskakują – my ich też nie szanujemy. Tych, którzy zapomnieli ten ból, którzy się sprzedają. Żaden adekwatny człowiek, kochający swój kraj, nie będzie nadskakiwał okupantowi.
I tak, jesteśmy za Ukrainą, za jej zwycięstwem. Mamy wspólnego wroga i tym wrogiem jest Rosja, rosyjski faszyzm. I Ukraina bezwarunkowo wygra tę wojnę. Wiecie dlaczego? Bo ma rację. Nie wiem, co wy o sobie wyobrażacie, ale jeśli kogoś można nazwać wielkim narodem, to jest to naród ukraiński.
🙏 Прошу для наших воїнів по збору на РЕБ типу "Бульба"(просять її). Є трошки більше 35тис. Потрібно 65тис(( Дякую вам до участь!
Приватбанк : 5168745191467643
Ощад: 5167803276984270
РауРаl: [email protected]
A russian soldier called “Grom” raped Alisa Kovalenko for four days.
Before that, they beat her. They threatened to cut off her fingers and her teeth. They promised they would get to her parents, and to her boyfriend.
She was 27 – a documentary filmmaker who had come to Donetsk Oblast to film the beginning of Russia’s war.
A taxi driver turned her in.
Her partner, the French producer Stéphane Siohan, raised the alarm in the media. The public attention saved her. She was released. She carried what happened alone for more than a year before she could say it out loud – and then became one of the first women in Ukraine to say it anyway.
Russia expected that to break her.
In 2022, when they came back for the rest of the country, Kovalenko first got the heroes of her unfinished film to safety. Then she volunteered for the front – a mother of a small son, serving as an assault infantry soldier.
She put it as simply as it can be put:
“When you see even one form of Russian evil, you understand that it must be stopped at any cost.”
They wanted a victim. They got a soldier.
Source: Ukrainska Pravda
Гражданский пилот Игорь Покусин умер 11 июня 2024 года. Он отбывал восьмилетний срок по делу о «госизмене», которую не совершал
В прошлом Покусин был пилотом гражданской авиации, но из-за тяжелых заболеваний — стентированного сердца и протезов в суставах — давно не летал и подрабатывал в Абакане таксистом. В марте 2022 года Покусин, уроженец Одессы, облил краской баннер с буквой Z и написал «Слава Украине» на стене местного музея. Сначала его судили по статье о вандализме и назначили мягкое наказание — полгода ограничения свободы. Однако параллельно ФСБ уже собирала материалы для более тяжелого обвинения.
Основой дела о «госизмене» стала прослушка телефона. В разговорах с близкими Покусин просто осуждал войну и рассуждал о том, что хотел бы вернуться на родину и помогать людям — «хоть вывозить раненых, хоть доставлять провизию». Следствие интерпретировало это как подготовку к переходу на сторону противника. При этом у Покусина не было даже загранпаспорта, он никогда не говорил о намерении воевать, а по состоянию здоровья физически не мог бы этого сделать.
Летом 2022 года Покусина задержали и вывезли в лес с пакетом на голове. Ему угрожали электрошокером и стреляли над головой, зная о проблемах с сердцем. Силовики добились от него «видеопризнания». Позже Покусин подал заявление о пытках, но ход ему не дали.
Суд прошел в закрытом режиме. В январе 2024 года Верховный суд Хакасии приговорил 61-летнего Покусина к 8 годам и 1 месяцу колонии строгого режима.
⬛ Спустя пять месяцев после приговора и полтора года после задержания сердце Игоря Покусина остановилось.
Russian artillery shelling of Kherson killed a man. His wife and two daughters, aged six and three, were injured - they suffered blast injuries and shrapnel wounds.
The family was at a children's playground at the moment of the attack.
Horrible.
Убитой и запытанной в плену журналистке Виктории Рощиной россияне сломали затылочную кость, когда ее удерживали в СИЗО в Таганроге.
Я напомню что при передаче тела у девушки оказалось что отсутствовали внутренние органы, головной мозг, глазные яблоки, часть трахеи.
Очередное напоминание всему миру с кем воюет Украина. Это не люди.
I confronted the russian ambassador at Venice Biennale because no one else did.
In the last 24 hours russia bombed city centres & a kindergarten. Dozens murdered in the streets.
The russian pavilion here is filled with free champagne & art to whitewash their war crimes.
El clip colaborativo del rapero sueco Yung Lean y GENER8ION supera los límites de un simple videoclip musical y ya es un festín visual extraordinario. 🔥
La coreografía, a cargo del gran coreógrafo francés Damien Jalet. 💥
Hoy, 29 de abril, Día internacional de la danza.
Все. Донатов больше нет. Они не просто рухнули - их нет. Новый рекорд. За сутки на Большой сбор в 112 000 евро на 20 автомобилей 5 подразделений собрано пять тысяч гривень. По штукарю на бригаду. Такими темпами весь сбор займет 1200 дней. Примерно столько, сколько длится вся война.
На медицину за ночь собрано - та-дам! - полторы тысячи. Это абсолютный рекорд. Меньше еще не было.
Обычно ночные сборы были эффективными, средня цифра варьировалась в районе 20-30, нередко 40 тысяч гривень. Иногда даже пятьдесят.
Сейчас - полторы.
Я не знаю, чем это объяснить. Обычно падение донатов всегда было связано с заявлениями Владимира Зеленского. Как он ни скажет о том, что скоро мир и мы продвинулись в переговорах - так ручеек поступлений тает. Не пересыхает полностью, но сильно уменьшается по объему.
Но через недельку-другую, как правило, поступления восстанавливались.
В этот раз падение тоже было связано с крайним заявлением Владимир Александровича о скором мире - но больше уже объем донатов на прежний уровень не вернулся. Все. Ручеек иссяк и так и остался пересохшим.
Собственно говоря, это парализует нашу работу. Я думаю, это последний мой такой большой сбор. Дальше будут только точечные разовые акции. Времена, когда мы собирали за раз по сто тысяч евро и отправляли огромные конвои - определенно прошли.
А на фото - наш с вами "Унимог", братцы.
В крайнем посте батальона "Айдар".
С благодарностями вам.
"Коли ми говоримо про допомогу армії, ми згадуємо не лише державні транші, а й феномен українського волонтерства. Це унікальна система, де звичайні люди збирають кошти, знаходять дефіцитну техніку за тисячі кілометрів і власноруч доправляють її на передову.
Ми висловлюємо вдячність кожному волонтеру та кожній організації! Закликаємо усіх долучатися до підтримки Сил оборони України, адже кожна гривня, яку українець віддає у вигляді донату, стає валютою, що забезпечує безпеку для вільного світу"
24-й окремий штурмовий полк "Айдар"
Монобанка. Посилання на банку:
https://t.co/MK00OxBqxs
Номер картки банки
5375 4112 0491 8994
Для удобства копирования.
5375411204918994
PayPal
https://t.co/HwAv9zALJz
Банковский перевод: Кому: MTÜ SAB UA
Reg.№: 80610178
Адрес получателя: Estonia, Tallinn, 13620, Punane 15
Наименование Банка: Coop Pank AS
Номер счета: EE584204278623498908
SWIFT kood/BIC: EKRDEE22
IBAN: EE584204278623498908
Пояснение платежа: Abi SAB UA
Расшар крайне категорически приветствуется
Спасибо.
In Mariupol, a 17-year-old boy, Dmytro Shuvalov, who had cerebral palsy, was left alone in a locked house after his parents were shot by a sniper while going out to get humanitarian aid. He couldn’t walk. He couldn’t speak. He was found dead on a couch months later. No one knows how long he survived alone. This what Russia did “liberating” Mariupol in its genocidal war. https://t.co/yXT2pNJhmS
😢Буча. Територія дитячого табору. Підвал.
Всі загиблі зі зв'язаними руками. Всіх катували, у когось прострелені ноги, у когось 5 куль у серці.
Архівне відео 🥺
Тысячи украинцев, как военнопленных, так и гражданских заложников, продолжают находиться в российских застенках. Это тот случай, когда “застенки”, к сожалению, вовсе не фигура речи – условия содержания в российских местах лишения свободы трудно назвать человеческими.
В подавляющем большинстве своем российский плен – это одна большая пытка, длиною в месяцы и годы. Речь не просто о системных нарушениях норм международного права, а о сознательном унижении и убийстве. Что-что, а уничтожать людей государство-ГУЛАГ умело во все времена.
Украинцы в российских тюрьмах сталкиваются с постоянным психологическим и физическим давлением. Они находятся там в изоляции от внешнего мира. Им ограничивают доступ к банальным базовым потребностям, не оказывают надлежащей медицинской помощи. Все это не просто слова – существует масса задокументированных свидетельств, которые подтверждают факты жестокого обращения, унижения и пыток.
☝️Журналистка Светлана Осипова сняла один из самых содержательных документальный фильмов о том, через что проходят украинцы в российском плену. Сразу предупредим, что показанное и рассказанное в нем не для слабонервных. Но к просмотру обязательно: https://t.co/bKsAHi1rPM
Этих видео не должно было существовать. Но они есть, и на них успешно зарабатывают. Речь о жестоких видео с издевательствами, пытками и казнями украинцев — cн@ффе.
Как устроен рынок российского военного cн@ффа — расследование @istories_media 🔽
https://t.co/rUsdKf5iQ1
https://t.co/BUOT1T6XMM
Тред
Сергій Запорожець, позивний «ЗЕП».
Воював із 2014-го. Пройшов Іловайський котел, пережив полон, бився за Авдіївку, де був відзначений нагородою. Одинадцять років чесної війни.
Загинув біля Новоіванівки на Запоріжжі. Позиції просто стерли КАБами.
A Russian woman from Surgut has admitted to repeatedly beating a Ukrainian girl she 'adopted'.
"I have been beating her throughout the war and will continue to do so," she says in a video obtained by Ukrainian public human rights organization ZMINA.