evde misafir varken belirli aralıklarla bos odaya gidip kendi kendime 3-5 dakika oturup tekrar iceri geciyorum yalnız kalmayı bu kadar sevmeseydim keske
hiçbir duygunun sürdürülebilir olduğunu düşünmüyorum artık. öfke zamanla soğuyor, aşk zamanla bitiyor, sevdiğin şeyleri zamanla sevmiyorsun hatta sevmediklerini de sevmeye başlıyorsun.. her şey o kadar gelip geçici ki bazen hepsini kendim uydurmuşum gibi hissediyorum
“eger bir sey size aitse, tamamen sizin icinse, yonunu bir sekilde hep size cevirir. kimse kendine ait olanla vedalasamaz. kimse kendisinin olani arkasinda birakamaz. sizin icin olan hep sizinle kalacaktir.”