rastgele bir Ağustos akşamında
bir yılda değişen hayatının farkına varıyorsun
eski endişelerin yok
kendini daha çok seviyorsun
yolun sonunu bilmesende artık kaybolmaktan korkmuyorsun
demin şöyle bir cümleye denk geldim “yalnızca zamanın öğretebileceği bazı şeyleri zamanı gelmeden bilmiyor oluşun için kendini suçlayamazsın.” içim rahatladı ya valla sarıldı bu cümle bana.
ılık bir yaz akşamı. duru bir gökyüzü, yaprakların arasına karışmış tanıdık kokular, hafifçe esen rüzgâr. hayat, bütün karmaşasına kısa bir ara veriyor. o an hiçbir yere yetişme telaşı kalmıyor. ve insan hayattan daha fazlasını istemeyecek kadar tamamlanmış hissediyor insan.
zamanla anlayacaksın ki hayatında karşılaşacağın en büyük sınav devam edebilmektir.iyilik yapmaya devam edebilmek,sevmeye devam edebilmek
kalbini temiz tutmaya devam edebilmektir
canım şu an çok seveceğimi henüz bilmediğim bir şeyin ilk gününde olmak çekti. bir evin, bir arkadaşlığın, bir aşkın, bir tatilin, bir yolculuğun ilk günü. kulağımda da hep o günü hatırlatacak bir şarkı.