بخش هایی از مصاحبه ی صدیقه وسمقی:
مجری:
الان آقای پهلوی به عنوان چهره آلترناتیو در خارج از ایران مطرح شده و در داخل ایران هم پایگاه اجتماعی داره؛ حالا کم یا زیاد اندازهاش، درصدش رو نمیدونیم، ولی به هر حال صحبتهای خود ایشونم اینه که منو در خیابانهای ایران صدا کردن و خب به هر حال شعارهایی هم بود که در حمایت از ایشون بود. این چقدر این همبستگی میتونه در بین داخل و آقای پهلوی اصلاً اتفاق بیفته؟
وسمقی:
ببینید مشکلی که وجود داره این هست که جریان طرفدار آقای پهلوی، جریان پادشاهیخواهه. ببینید نظام پادشاهی، ما ازش سال ۵۷ عبور کردیم. نهاد پادشاهی و نهاد روحانیت، دو نهاد سنتی هستند که همیشه در طول قرنها و هزارهها با همدیگه رقابت داشتن. دو تا قدرت بودن که همیشه با همدیگه رقابت کردن، گاهی با هم سازش کردن، قدرتو تقسیم کردن، گاهی یکی قدرتو به دست آورده. خب ما به نظرم دیگه الان بعد از جمهوری اسلامی باید از این دو نهاد سنتی که هر دو هم در واقع نهادهای استبدادی هستن، باید بتونیم عبور بکنیم.ما سال ۵۷ از نهاد سلطنت عبور کردیم، گذاشتیمش کنار؛ هرچند از استبداد عبور نکردیم. خب نهاد روحانیت که در کمین بود و رقیب نهاد پادشاهی بود، قدرتو به دست گرفت و مردم ایران در اون زمان هنوز اون توانمندی رو برای اینکه نهاد روحانیت رو هم مثل نهاد سلطنت کنار بذارن و پس بزنن، نداشتن. این توانمندی به تدریج به وجود اومده و الان مردم میخوان که این نهاد سنتی استبدادی رو هم کنار بذارن.
حالا طرفداران آقای پهلوی پادشاهیخواهند. نهاد پادشاهی یک نهاد سنتیست؛ هیچوقت انتخابی نبوده، هیچوقت دموکراتیک نبوده. یک نهادیست که خب میدونین، شما در تاریخ نگاه کنین در ایران و همه نقاط جهان، پادشاهان با زور اومدن. هر سلسلهای اومده، سلسله دیگری رو با زور کنار گذاشته و خودش نشسته و هیچوقت مردم دخالتی نداشتن که مثلاً بیان و پادشاهان رو انتخاب بکنن.
من تعجب میکنم که بعد از این تجربههای فراوان و رنجهای فراوان، خونهای زیادی که ما دادیم، ما میخوایم دوباره به جای پیدا کردن یک راه سوم و بنیان گذاشتن یک نهاد سوم، باز بیاییم برگردیم به نهاد پادشاهی که یک نهاد به هر حال کهنه و قدیمیست و ذاتشم استبداد داره. چرا؟ چون متمرکز بر فرده. ما مردم در دورهای الان داریم زندگی میکنیم که خواهان حقوق بشریم، خواهان به رسمیت شناختن حقوق فردی هستیم، برای خودمون حق انتخاب قائلیم.
چرا باید با اعطای یک قدرت مادامالعمر به یک فرد، به یک خانواده و به یک خاندان، حق انتخاب رو برای همیشه از خودمون و از آیندگانمون سلب بکنیم؟ اگه نسل بعدی اومدن و گفتن که چرا شما این کارو کردید؟ ما نمیخوایم مثلاً این حکومت رو، حکومت فردی رو، چه بهش خواهیم گفت؟ اگر که سال ۵۷ مردم نهاد سلطنت رو کنار گذاشتن و از اون چاه افتادن تو چاه بعدی یعنی باز هم نهاد روحانیت، و حالا میخوان اونو کنار بذارن، آیا ما نباید از این تجربهها درس بگیریم؟
به نظر من مردم به خاطر اینکه به استیصال رسیدن، مردم به خاطر عملکرد بسیار ناگوار و ناهنجار جمهوری اسلامی، دنبال یک مفری میگردن، دنبال یک راه نجات میگردن و خب سرمایهگذاری زیادی شده روی آقای پهلوی از لحاظ تبلیغاتی و غیره که ایشون به یک آلترناتیو و بدیل تبدیل بشه. حالا خیلیها هم تصورشون اینه که میشه به این ترتیب از جمهوری اسلامی گذر کرد.
اما کسانی که نظام پادشاهی رو نظام مناسبی برای آینده ایران نمیدونن، نمیتونن کنار این جریان بایستن. کسانی که خواهان استقلال ایرانن و نمیخوان که یک حکومت به وسیله قدرتهای خارجی بر مردم ایران تحمیل بشه، نمیتونن کنار این جریان بایستن. این جریان متأسفانه این مشکلات رو داره. من میدونم ممکنه از این حرفای من هم این افراد ناراحت بشن، اما ما به فکر ایران و نجات ایران هستیم. به نظر من ما همهمون سرمایههامون رو باید صرف ایران بکنیم نه اشخاص.
خب اگر اشخاصی به آقای پهلوی علاقه دارن، در آینده وقتی که نظامی برای ایران، به قد و قواره ایران برای دموکراسی و آزادی در ایران به وسیله اندیشمندان و نخبگان این کشور ترسیم شد، تعیین شد، هر کسی بیاد انتخاب بشه توسط مردم برای یک مدت موقتی اداره کشور رو به دست بگیره، ولو آقای پهلوی باشه، دیگران باشن، به انتخاب ملت. خب این اشکالی نداره. ولی اینکه به خاطر علاقه به یک شخص یا به یک خانواده ما بیاییم یک نظام سیاسی برای ایران تعریف بکنیم که ممکنه آیندگان باز هم مخالفت بکنن و ایراد بگیرن و اونا به دردسر بیفتن، من این رو مناسب نمیدونم.
من همیشه این جمله رو میگم که ما باید ساختار سیاسی آینده ایران رو به قد و قواره این کشور ببریم و بدوزیم، نه به قد و قواره یک شخص و فرد.
#از_دموکراسی_بگو
بوقلمون هشت الهفت: نوعی فعال و روزنامهنگار اصلاحطلب، که مدافع هاشمی و موسوی میشود و بعد برای روحانی تبلیغ میکند و ... امروز شاهاللهی است و مرگ منتقدان پهلوی را میخواهد... اگر بتواند از روی جنازه کسانی که پهلوی را زیر سوال میبرند عبور خواهد کرد.
باور کنید صادقانه میگویم. روزنامه رستاخیز، ارگان رسمی حزب رستاخیز یعنی تنها حزب مجاز در سالهای آخر شاه، باندازه اینترنشنال امروزی، مشمئزکننده نبود.
اینترنشنال، ارگان رسمی دربار در مکتب قلم به مزدی.
« الان بعد از چند کشتار بزرگ به نقطه بیبازگشت رسیدهایم. در حیات جمهوری اسلامی، تاریخ معاصر ایران و حتی در تاریخ ایران چنین کشتاری را توسط یک حکومت نسبت به مردم خودش، نمیتوانیم پیدا کنیم. نقطهای است که تمام رابطههای ممکن میان ملت و حکومت از هم گسسته شده است.»
بخشی از گفتوگوی آیدا قجر با صدیقه وسمقی
https://t.co/B8Rc4OBI6h
آقای #رضا_پهلوی
من سجاد خداکرمی، روزنامهنگار و زندانی سیاسی پیشین، با صدای بلند میگویم که با افتخار ملیگرا و آزادیخواه هستم.
نه تنها اصلاحطلب نیستم، بلکه سالیان دراز است که با تمام وجود و از سر تا ذیل از رژیم جمهوری اسلامی متنفرم.
همچنین، نه طرفدار مجاهدین خلق هستم و نه تجزیطلبان. با مشی هر دو و مشابهانشان هم به جد مخالفم.
با همه اینها، آقای پهلوی، من نه تنها شما را برای رهبری گذار از جمهوری اسلامی قبول ندارم، بلکه «مخالف» شما هستم، نه دشمنتان.
آقای پهلوی، کسانی که شما را قبول ندارند یا مخالف شما هستند، آنگونه که شما میگویید، الزاماً نه دشمنتاناند، نه وابسته به رژیم، نه مجاهد و نه تجزیهطلب.
شما در حاشیه نشست امنیتی مونیخ، عدم صداقت، عدم پذیرش آراء مختلف و مخالف، و عدم التزام به دموکراسی را فریاد زدید.
#پاينده_ایران
#زن_زندگی_آزادی
#از_دموکراسی_بگو
@Fahimehkhezr شما فکر میکنید آقای ویسی اینها را نمیداند؟! چرا شاید بهتر از من و شما! اما اینک منفعت ایجاب میکند که چشم بر این واقعیتها ببندد و مسائل را آنگونه که کارفرما میخواهد به خورد مخاطب دهد غافل از اینکه این چاهی که بر سرش نشسته اند شاید چند سطلی آب بدهد اما ته اش خاک و کلوخ است!
⬅︎هزینه کاخ سلطنتی در کشور های پادشاهی
⬅︎بریتانیا:سالانه 170 میلیون دلار
⬅︎ژاپن:سالانه 76 میلیون دلار
⬅︎هلند:سالانه 50 میلیون دلار
⬅︎سوئد:سالانه 12.5 میلیون دلار
⬅︎دانمارک:سالانه 11.5 میلیون دلار
⬅︎اسپانیا:سالانه 8 میلیون دلار
⬅︎بلژیک:سالانه33 میلیون دلار
⬅︎قطر:سالانه 1.5 میلیارد دلار!
⬅︎امارات:سالانه3.5 میلیارد دلار!
⬅︎عربستان:سالانه 8 میلیارد دلار!(غیر شفاف)
⬅︎اردن:سالانه 60 میلیون دلار
توجه داشته باشید اینها فقط هزینه نگهداری و تشریفات کاخ سلطنتی می باشد، از هزینه های فردی و فساد مالی اطلاعات شفافی در دست نیست، محاسبه کنید چند درصد بودجه سالانه یک کشور خرج قر و فر یک خانواده کج و کوله میشود؟ و اصولا چرا باید بشود؟