Marsz Niepodległości w obecnej formule narodził się w 2010 roku. Jego inicjatorami były Młodzież Wszechpolska i Obóz Narodowo-Radykalny — środowiska wyraźnie osadzone w nacjonalistycznej i radykalnej prawicy. Na początku nie było to wydarzenie ogólnonarodowe, lecz manifestacja konkretnego środowiska, które próbowało odzyskać 11 listopada jako swoją polityczną datę.
Przez kolejne lata marsz przeszedł istotną transformację. Z wydarzenia związanego z radykalnymi organizacjami stał się masowym przemarszem, w którym uczestniczą też ludzie nieidentyfikujący się z ONR, MW czy innymi skrajnymi środowiskami. To nie znaczy, że skrajna prawica zniknęła. Oznacza natomiast, że marsz przestał być wyłącznie jej wydarzeniem.
Zyskał logistykę, ochronę, media, polityków, sponsorów i szerszą publiczność. Stał się corocznym rytuałem, wokół którego toczą się spory o to, czym jest polski patriotyzm i gdzie kończy się legalna mobilizacja obywatelska, a zaczyna normalizacja skrajnych treści.
Przeczytaj mój najnowszy artykuł: Marsz Niepodległości i Azow: o radykalizmie, który uczy się funkcjonować w głównym nurcie https://t.co/cBoxO6KhJH via @LinkedIn
Oświadczenie
Odnosząc się do materiału wyemitowanego w TV Republika oraz w portalu https://t.co/iHeiU3R8Ef informujemy, że stwierdzenie, ż w dniu 7.11 br. służbę w całym Krakowie pełniło tylko 128 policjantów jest nieprawdziwe. Zapytanie dziennikarskie dotyczyło tylko i wyłącznie policjantów pionu prewencji i takiej też odpowiedzi udzielono. Aby uzyskać pełną liczbę policjantów dbających o bezpieczeństwo tego dnia w stolicy Małopolski należałoby dodać również funkcjonariuszy operacyjnych Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, poszczególnych komisariatów a także funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie. Ze względu jednak na charakter ich służby ich dokładna liczba jest informacją poufną. Zgodnie z analizą zagrożeń bezpieczeństwa na ten dzień, ilość policjantów skierowana do służby w Krakowie była wystarczająca, co przekładało się na sprawną, szybką i efektywną obsługę zdarzeń zgłaszanych przez mieszkańców.
Chcemy wierzyć, że całkowicie błędna analiza i idące za tym błędne wnioski dotyczące ilości policjantów wynikają tylko i wyłącznie z nieznajomości specyfiki naszej służby.
Czy ktoś może potwierdzić, kim jest osoba która prowadzi pierwszą pomoc na rynku w krawkowie, robi to dość profesjonalnie, a mnie wydaje się że to @PolskaPolicja ale nie jestem pewny
Są takie momenty, kiedy człowiek zaczyna się zastanawiać, czy przypadkiem nie pomylił Warszawy z Moskwą.
W rosyjskim modelu biznesowym przez lata funkcjonowała dość osobliwa zasada: przedsiębiorca jest mile widziany, dopóki pozostaje użyteczny i lojalny wobec odpowiedniego układu. Kiedy zaczyna mieć własne zdanie albo przestaje być potrzebny, jego sytuacja potrafi się diametralnie zmienić.
Tam nazywano to reiderstwem. Wykorzystywano wpływy, naciski, aparat państwa i odpowiednio dobrane instrumenty prawne, żeby podporządkować sobie przedsiębiorstwa.
U nas najwyraźniej można przetestować wersję medialną.
Dopóki firma kupuje reklamy u Sakiewicza, jest szanowanym partnerem i przyjacielem. Kiedy jednak postanawia zakończyć współpracę, nagle pojawia się zainteresowanie jej działalnością. Jakie to wygodne.
Wygląda na to, że umowa reklamowa ma w niektórych redakcjach znacznie szerszy zakres niż wynikałoby z dokumentów. Obejmuje nie tylko emisję reklam, ale chyba również pakiet lojalnościowy. Z rezygnacją z niego wiąże się najwyraźniej ryzyko medialnego postępowania wyjaśniającego.
W tej logice reklamodawca nie jest klientem. Jest sojusznikiem. A były reklamodawca? Cóż, najwyraźniej materiałem redakcyjnym.
Chodorkowski przynajmniej miał Jukos. Tutaj wystarczyło najwyraźniej przestać kupować reklamy.
Oczywiście nie twierdzę, że mamy do czynienia z rosyjskim reiderstwem w dosłownym znaczeniu. Byłoby to jednak pewne nadużycie wobec skali rosyjskich praktyk, w których do przejmowania przedsiębiorstw angażowano znacznie poważniejsze instrumenty.
Ale mentalność? Zadziwiająco znajoma.
Sakiewicz najwyraźniej odkrył nową odmianę wolnego rynku: możesz swobodnie zawrzeć umowę, możesz swobodnie płacić, ale zanim swobodnie z niej zrezygnujesz, dobrze się zastanów.
Kapitalizm po polsku. Wolność słowa, wolność mediów i wolność gospodarcza. Pod warunkiem, że nie próbujesz z tej wolności skorzystać.
Putin byłby dumny. A przynajmniej doceniłby model biznesowy.
#wolnyrynek #wolnemedia
Po tragedii na Rynku Głównym w Krakowie wracają rozmowy o bezpieczeństwie, schronach, monitoringu i ochronie miejsc publicznych. To ważne tematy. Ale warto też zadać sobie pytanie mniej wygodne: czy w bezpośrednim otoczeniu miejsca tragedii były łatwo dostępne AED i zestawy do tamowania masywnych krwotoków — i czy ludzie wiedzieli, gdzie ich szukać?
Nie piszę tego, by kogokolwiek oskarżać. W pierwszych minutach takiego zdarzenia liczy się nie tylko reakcja służb, ale też gotowość otoczenia: dostęp do automatycznego defibrylatora, opatrunki, stazy taktyczne, wiedza jak zatamować krwotok i odwaga, by działać do przyjazdu ratowników.
Apel: zacznijmy od podstaw
Budujemy schrony, bunkry, systemy alarmowe i „super miejsca odporne”. To wszystko ma sens. Ale odporność zaczyna się często od rzeczy prostszych: AED w zasięgu kilku minut, zestaw do kontroli krwotoków w widocznym miejscu, przeszkoleni pracownicy, mieszkańcy i przedsiębiorcy, a także jasne oznakowanie, gdzie szukać pomocy.
W sytuacji masowego zdarzenia z ranami postrzałowymi szybkie tamowanie krwotoku może mieć realne znaczenie dla przeżycia. Nie zastępuje służb ratowniczych — daje im czas i zwiększa szanse poszkodowanym, zanim dotrą profesjonaliści.
Co można zrobić już teraz
Sprawdź w swojej firmie, instytucji, szkole, galerii, hotelu czy na osiedlu: czy jest AED, gdzie dokładnie się znajduje i czy jest sprawny.
Zaopatrz punkty o dużym ruchu w zestawy do tamowania krwotoków, w tym stazy taktyczne i opatrunki hemostatyczne, oraz oznacz je wyraźnie.
Zorganizuj krótkie szkolenie z pierwszej pomocy i kontroli krwotoków dla pracowników, współpracowników, mieszkańców lub członków społeczności.
Wprowadź prostą zasadę: każdy wie, gdzie jest AED, gdzie jest zestaw i kogo powiadomić.
Zgłoś ten pomysł zarządowi firmy, administracji budynku, radzie osiedla, lokalnym władzom oraz politykom, których wybrałeś.
Nie chodzi o tworzenie klimatu strachu. Chodzi o odpowiedzialność. Nie możemy przewidzieć każdego zagrożenia, ale możemy zmniejszyć jego skutki — zanim będzie za późno.
Apel jest ważny. Zapytajmy siebie i swoich decydentów: gdzie w pobliżu miejsca tragedii znajdowały się AED i zestaw do tamowania krwotoków? I co zrobimy, żeby następnym razem odpowiedź była oczywista: „tuż obok, w zasięgu ręki, a ludzie wiedzieli, jak z nich korzystać”.
W Krakowie po sobotnim ataku zginęło sześć osób, a kilkanaście zostało rannych; miasto ogłosiło żałobę do 11 listopada. To nie jest moment na proste odpowiedzi, ale może być momentem na konkretne decyzje.
@RepublikaTV i @TomaszSakiewicz
TOMASZ SAKIEWICZ I HISTORIA RODZINY Skrócony raport OSINT Stan materiału: 10 listopada 2026 r. CEL I OGRANICZENIA To skrót raportu źródłowego. Oddziela informacje wynikające z dokumentów od relacji własnych i hipotez. Nie jest pełnym dossier archiwalnym. W zebranym materiale nie ma pełnych akt IPN, dokumentacji wojskowej i obozowej, kompletu akt sądowych ani pełnej dokumentacji finansowej spółek. 1. NAJWAŻNIEJSZE WNIOSKI - W reprodukcjach formularzy paszportowych ojca Tomasza Sakiewicza, Ryszarda Józefa Sakiewicza, widnieją wpisy dotyczące TPPR i wcześniejszej przynależności do ZMS. - Te wpisy nie dowodzą członkostwa w PZPR ani współpracy z aparatem bezpieczeństwa. Akta paszportowe same w sobie nie są dowodem agenturalności. - Działalność Tomasza Sakiewicza przed 1989 r. jest opisana głównie w jego własnych biogramach. Nie pozyskano niezależnej dokumentacji potwierdzającej każdy epizod. - Historia dziadka Ludwika jako żołnierza, konspiratora i więźnia Auschwitz pozostaje przede wszystkim relacją rodzinną. Brakuje dokumentacji wojskowej i obozowej. - Istnieje trop dotyczący opozycyjnego kolportażu Ryszarda Sakiewicza, ale nie potwierdzono, że osoba z odnalezionego wpisu to ojciec Tomasza. - Odpisy KRS pokazują powiązania Sakiewicza z podmiotami medialnymi. Kapitał spółki i nominalna wartość udziałów nie są jego osobistym dochodem. - Publikowane kwoty finansowania podmiotów związanych z tym środowiskiem są agregatami prasowymi. Nie pozwalają ustalić pełnej sumy ani przypisać środków osobiście Sakiewiczowi. - W sprawach sądowych należy odróżniać osobę cytowaną w publikacji od pozwanych, zabezpieczenie od wyroku końcowego oraz umorzenie z powodu przedawnienia od merytorycznego rozstrzygnięcia. 2. RODZINA Ojciec - Ryszard Józef Sakiewicz Według reprodukcji formularzy urodził się 25 sierpnia 1932 r. w Tarnopolu. W dokumentach przypisanych Ryszardowi widnieją wpisy o TPPR, związkach zawodowych i wcześniejszym ZMS. Nie ustalono dokładnych dat, funkcji ani zakresu aktywności. W raporcie nie ma dowodu członkostwa w PZPR ani współpracy ze służbami. Pojawia się również twierdzenie, że Ryszard był powstańcem warszawskim. W sierpniu 1944 r. miał 11 lat. Wiek sam w sobie nie rozstrzyga, czy mógł wykonywać zadania pomocnicze, ale nie potwierdza formalnego statusu powstańca. Brakuje pseudonimu, jednostki i dokumentacji uczestnictwa. W słowniku dotyczącym niezależnej kultury figuruje osoba o imieniu i nazwisku Ryszard Sakiewicz, której przypisano kolportaż podziemnych wydawnictw i udział w akcjach plakatowych. Nie wykazano jednak, że chodzi o ojca Tomasza. Matka - Zofia Sakiewicz z domu Sadowska W formularzu dotyczącym rodziny Ryszarda wskazano zatrudnienie Zofii w Centrali Handlu Zagranicznego Ars Polona. Nie pozyskano jej akt pracowniczych. Samo zatrudnienie nie dowodzi przynależności politycznej ani współpracy ze służbami. Dziadkowie ojczyści Ludwik Sakiewicz jest przedstawiany przez Tomasza jako obrońca Lwowa, żołnierz Wojska Polskiego, uczestnik kampanii 1939 r., jeniec sowiecki, członek ZWZ i ofiara Auschwitz. W zebranym materiale jest to przede wszystkim relacja rodzinna. Nie ustalono dat, jednostki wojskowej, pseudonimu konspiracyjnego ani dokumentacji obozowej. Leonia Sakiewicz z domu Raba występuje jako matka Ryszarda. Przy jej nazwisku pojawia się określenie związane z rentą ZBoWiD, ale nie ustalono podstawy świadczenia ani historii wojennej. Dziadkowie macierzyści Nie ustalono wiarygodnie pełnej tożsamości dziadków ze strony matki. W formularzu pojawia się imię Józef przy ojcu Zofii, ale to za mało do pewnej identyfikacji. 3. TOMASZ SAKIEWICZ - BIOGRAFIA I DZIAŁALNOŚĆ Sakiewicz podaje datę urodzenia 31 grudnia 1967 r. i deklaruje studia na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Nie pozyskano dokumentu potwierdzającego ukończenie studiów, uzyskanie dyplomu ani kwalifikacji psychologa klinicznego. Własny biogram opisuje jego zaangażowanie w środowiska katolickie, młodzieżową konspirację, kolportaż, pismo „Słowo Niepodległe”, działalność NZS na UW i udział w strajkach studenckich w 1988 r. Wspomina także wyjazd do Belgii w 1989 r. jako przedstawiciel tajnego NZS. W zebranym materiale nie ma dokumentów pozwalających niezależnie potwierdzić każdy epizod, jego datę i zakres odpowiedzialności. Po 1989 r. Sakiewicz deklaruje udział w tworzeniu ZChN, a następnie rozpoczęcie pracy dziennikarskiej. Był związany https://t.co/DBCTB1JwKP. z „Nowym Światem”, „Gazetą Polską”, „Gazetą Polską Codziennie” i Telewizją Republika. Nie odtworzono w pełni dat wszystkich zmian funkcji redakcyjnych i korporacyjnych. 4. SPÓŁKI I FINANSE Odpisy KRS z 10 listopada 2026 r. wskazują na związki Sakiewicza z następującymi podmiotami: - Telewizja Republika SA - prezes zarządu; kapitał zakładowy 6 498 001 zł. - Słowo Niezależne sp. z o.o. - prezes i udziałowiec; w odpisie wykazano również udziały spółki Srebrna. - Niezależne Wydawnictwo Polskie sp. z o.o. - prezes i wspólnik. - Poland Daily SA - prezes zarządu. - Fundatorres sp. z o.o. - udziałowiec i członek rady nadzorczej; nie prezes. Wartości kapitałów i udziałów są wartościami rejestrowymi, a nie przychodem, zyskiem, ceną rynkową udziałów ani osobistym dochodem Sakiewicza. Aktualne odpisy nie odtwarzają pełnej historii zmian. Raport przytacza za publikacją prasową dwie zbiorcze kwoty: co najmniej 10,1 mln zł darowizn i sponsoringu dla fundacji oraz spółek powiązanych ze środowiskiem oraz 15 104 551,26 zł zakupów mediów w latach 2022-2023. Nie pozyskano pierwotnego audytu, kompletu umów ani rozliczeń. Kwot nie należy sumować ani traktować jako osobistych pieniędzy Sakiewicza. 5. SPORY I POSTĘPOWANIA - Krzysztof Hejke: publikacje z 2015 r. opisywały wykonanie przeprosin wynikających z orzeczenia. Nie pozyskano pełnej sentencji i dalszej dokumentacji. - Milan Subotić: relacjonowano orzeczenie apelacyjne nakazujące przeprosiny. Brakuje pełnego kompletu orzeczeń i dokumentacji wykonania. - Naklejki „Strefa wolna od LGBT”: sądowe zabezpieczenie i zakaz rozpowszechniania naklejek dotyczyły wydawcy „Gazety Polskiej”. Nie jest to samo w sobie końcowy wyrok co do istoty sprawy. - Tomasz Grodzki: wcześniejsze uniewinnienie Sakiewicza zostało następnie uchylone, a postępowanie umorzono z powodu przedawnienia. Nie należy przedstawiać tego jako utrzymanego w mocy uniewinnienia ani jako merytorycznego potwierdzenia zarzutów. - TVN - https://t.co/hUNKkACQFZ: w opisywanej sprawie pozwanymi byli Słowo Niezależne i Grzegorz Wierzchołowski. Nie należy przedstawiać wyniku jako osobistej wygranej Sakiewicza. - Donald Tusk - „Gazeta Polska”: w materiale opisano nieprawomocny nakaz przeprosin w sprawie przedstawienia polityka. Nie ustalono wyniku apelacji. - Okładka „GPC” z literą „Z”: według materiału termin ogłoszenia wyroku wyznaczono na 7 grudnia 2026 r., a więc po dacie raportu. - Kara porządkowa świadka: Prokuratura Krajowa informowała o karze 3 000 zł za odmowę odpowiedzi podczas przesłuchania w charakterze świadka. Samo to nie oznacza przedstawienia zarzutów. - Republika - KPRM i spór koncesyjny: opisane postępowania dotyczą spółki lub nadawcy, a nie automatycznie osobistej odpowiedzialności Sakiewicza. Nie pozyskano kompletu orzeczeń końcowych. 6. CO POZOSTAJE NIEUSTALONE Najważniejsze braki materiałowe: - pełne akta paszportowe Ryszarda i dokumenty potwierdzające wpisy TPPR oraz ZMS; - ewentualne dokumenty potwierdzające udział Ryszarda w Powstaniu Warszawskim i jego działalność opozycyjną; - dokumentacja wojskowa, konspiracyjna i obozowa Ludwika; - akta pracownicze Zofii oraz dokumentacja kombatancka Leonii; - pełna identyfikacja dziadków macierzystych; - dokumenty UW, NZS i podziemnych publikacji potwierdzające przebieg działalności Tomasza; - pełne odpisy KRS, historia udziałów, rejestry akcjonariuszy i komplet sprawozdań finansowych; - umowy, faktury i audyty pozwalające zweryfikować finansowanie; - sentencje i uzasadnienia orzeczeń oraz aktualny status apelacji i zażaleń. 7. WNIOSKI KOŃCOWE Najmocniejszy dokumentarny trop dotyczący rodziny to wpisy o TPPR i ZMS w reprodukcjach formularzy przypisanych Ryszardowi Sakiewiczowi. Nie wolno rozszerzać ich na członkostwo w PZPR lub współpracę ze służbami bez odrębnych dowodów. Opowieść o wojennej i konspiracyjnej działalności Ludwika pozostaje relacją rodzinną wymagającą potwierdzenia archiwalnego. Podobnie nie zamknięto identyfikacji Ryszarda z wpisu o kolportażu podziemnych wydawnictw. Działalność opozycyjna Tomasza przed 1989 r. jest opisana przede wszystkim przez niego samego. Jego późniejsze role medialne i korporacyjne można częściowo odtworzyć z biogramów i rejestrów, ale nie uzyskano pełnej historii wszystkich funkcji. Nie ma wystarczających podstaw, by całą rodzinę opisywać jedną etykietą polityczną. Każdą osobę, okres i rodzaj działalności należy oceniać oddzielnie. KONIEC SKRÓCONEGO RAPORTU - pełen chętnie podeśle
„Kiedy rodzi się bajka? Nikt tego nie wie”.
@TomaszSakiewicz , po pańskiej relacji z Krakowa mamy już pewną wskazówkę: bajka rodzi się wtedy, kiedy reporter patrzy na rzeczywistość, ale widzi zapotrzebowanie redakcji.
Pisze pan, że całe życie otaczały pana księżniczki, krasnoludki i smoki. Pięknie. Tylko w dorosłym życiu warto czasem rozpoznać również policjanta. Zwłaszcza kiedy opowiada się widzom o nieobecności policji, stojąc obok funkcjonariusza. Krasnoludka można przeoczyć. Z mundurem jest jednak trudniej.
Z parowozami poszło panu łatwiej: pod przebraniem lokomotywy dostrzegł pan smoka. W Krakowie nastąpiła sytuacja odwrotna - rzeczywistość stała obok, a pan usiłował przebrać ją za dowód na z góry przygotowaną opowieść. Sugestię, że policji zabrakło, bo rezerwy wysłano do Warszawy, Rada Polskich Mediów oceniła jako wykorzystywanie tragedii do budowania politycznej narracji.
A potem bajka doczekała się ciągu dalszego. Na antenie pańskiej stacji usłyszeliśmy, że jedną z ofiar tragedii jest pan. Bo pana krytykują. Trzeba przyznać: niewielu autorów potrafi tak szybko dopisać sobie rolę najbardziej pokrzywdzonego bohatera.
Tyle że Kraków nie był scenografią. Ludzie, których dotknęła ta tragedia, nie byli postaciami drugoplanowymi w opowieści o tomaszu sakiewiczu.
Niech pan więc wydaje bajki. W twardej oprawie, ze złoceniami, z autografem. Niech smoki ciągną wagony, a krasnoludki pozdrawiają zza rogu.
Tylko proszę zostawić czytelnikowi szansę rozpoznania gatunku.
Na okładce wystarczy napisać „bajki”. Na ekranie sam napis „na żywo” nie zmienia ich jeszcze w wiadomości.