Bi ben mi umutsuzum anlamıyorum.İki tane dükkan açıldı diye umutlu olamıyorum daha hiç dokunulmamış enkazlar ,yıkılmayı bekleyen binlerce bina ,hala çadırlarda yaşayan insanlar. Hijyen ,su ,sinek sıkıntısı onlarca çözülmeyen şeyler varken pek umutlu olamıyorum unutulduk !
Eşini en son ne zaman dışarda yemeğe çıkardığını unutan , çocuğuna en son yeni ayakkabı kıyafet aldığını unutan insanlar havai fişek almış kutlama yapıyor .
Önceden her gece telefonu şarja takar öyle uyurdum. Sabah kalkınca dolu olsun diye . Şu an gece telefonu yanımdan ayıramıyorum bi şey olursa birilerine ulaşabilmek için bu felakete ne alışabiliriz ne unutabiliriz .