mikeymike

The power of the People is stronger than the people in power!

[卄𝐎ù𝔰ε 𝐨𝔣 ℙｏє𝐌 _ @P0eMPieDinges]

Ik laat dit even hier.

[Russian Embassy in NL🇷🇺🇳🇱 @rusembassynl]

We have a better idea: instead of banning Russian fish products (and yes, get ready for prices to rise), Eurocrats could just ban Europeans from breathing air carried in by the wind from Russia 👌
#genius #effectiveness

[Jan Jansen @JohnJanJohnson]

De beste investering van vandaag is om 15 minuten te besteden aan dit filmpje. En daarna een one way ticket te boeken naar Dubai.

#belastingen

[mikeymike @michaelwoonboot]

@NorthstarCharts Yeah you can make it I told you so. I just went in to the garden and dig some up! It’s still there!

[K.A.F.K.A (Official) @KAFKA_Dev]

Meet the Dutch Henry Nowak...
His name was Bas van Wijk, a young man in the prime of his life, 24 years old.
Bas had a strong sense of justice. When he realized that a (fake) Rolex was being stolen by a group of migrants, he stepped in to intervene.
That act, driven by his desire to do the right thing, ultimately cost him his life.
In broad daylight, he was shot and killed by Samir el Y.
Let the world know about Bas van Wijk. He deserved better. 💔

[Joost Jansen @JoostJansen6]

Ik heb ook een hekel aan de meeste kamerleden maar dit gaat wel erg ver.

[Eindhoven-in-verzet @anticovidiano74]

De #corona schandalen die tijdens de plandemie zijn opgestapeld, komen steeds meer aan het licht — en wat naar boven komt, is ronduit verontrustend.

Journalist en auteur Thijs Broer deed uitgebreid onderzoek naar de politieke besluitvorming achter het Nederlandse coronabeleid en schreef zijn bevindingen neer in het boek Code Rood. Zijn conclusie is hard: wat er is gebeurd, grenst aan regelrecht machtsmisbruik.

https://t.co/MuGaZbQWLr

Een minister die zichzelf vergeleek met God

Wie Broers bevindingen leest, schrikt zich een ongeluk. Toenmalig sinister van Volksgezondheid Hugo de Jonge gedroeg zich tijdens de coronacrisis alsof hij onaantastbaar was — met een zelfoverschatting die zijn medewerkers en politieke omgeving met stomheid sloeg.

Broer beschrijft hoe De Jonge zich positioneerde als de centrale beslisser, terwijl tegenstemmen systematisch werden genegeerd of weggewerkt. De vergelijking met God is daarbij geen grap, maar een weerspiegeling van de bestuurscultuur die binnen het ministerie heerste.

Jaap van Dissel en de aangepaste OMT-notulen

Misschien nog explosievers is wat Broer onthult over Jaap van Dissel, oud-directeur van het Centrum Infectieziektebestrijding bij het RIVM. De notulen van het Outbreak Management Team — het wetenschappelijke adviescollege dat de overheid stuurde tijdens de pandemie — zijn achteraf aangepast. Broer is er duidelijk over: dit is geen administratieve slordigheid, maar een schending van fundamentele beginselen van transparantie en democratische verantwoording.

“Wat mij betreft had Jaap van Dissel meteen in de bak gemogen toen dat bekend werd,” stelt Broer onomwonden. Een uitspraak die in een eerlijker medialandschap allang voor een parlementair schandaal had gezorgd.

Het ontslag van Mona Keijzer: weggewerkt omdat ze durfde te twijfelen

Eén van de meest in het oog springende episodes die Broer bespreekt, is het ontslag van staatssecretaris Mona Keijzer. Zij werd de laan uitgestuurd nadat ze publiekelijk vraagtekens plaatste bij de invoering van de coronapas. Waar critici zagen dat zij slechts hardop uitsprak wat velen dachten, werd ze door het kabinet behandeld als een dissonant element dat moest worden uitgeschakeld.

Big Pharma, roverheidsbeleid en wie er werkelijk aan het stuur zat

Een kritische lezer van Code Rood kan niet om de vraag heen: wie bepaalde eigenlijk het beleid? Broers onderzoek legt bloot hoe de besluitvorming rondom vaccins, lockdowns en coronapassen verliep in een omgeving waar wetenschappelijk advies, politieke belangen en commerciële druk door elkaar liepen.

De coronaschandalen zijn dan ook niet los te zien van de invloed van farmaceutische giganten en de gebrekkige controle die parlement en pers daarop uitoefenden. Kritische stemmen werden weggezet als complotdenkers, terwijl de werkelijke beslisprocessen angstvallig werden afgeschermd van publiek toezicht.

Parlementaire enquête: vijf jaar te laat
Nederland heeft inmiddels een parlementaire enquête naar het coronabeleid lopen, maar Broer is er weinig enthousiast over. Zijn kritiek is simpel en vernietigend: deze enquête had vijf jaar eerder moeten plaatsvinden.

Terwijl burgers werden beboet voor het overtreden van avondklokregels en ondernemers failliet gingen door overheidsbesluiten, konden bestuurders jaren lang zonder verantwoording opereren. De enquête dreigt daardoor meer een ritueel te worden dan een echte afrekening.

Wat Code Rood werkelijk blootlegt
Broers boek is meer dan een reconstructie van politieke fouten. Het is een aanklacht tegen een systeem waarin bestuurders zichzelf boven de wet stelden, wetenschappelijk advies werd gemanipuleerd en kritische geluiden — van journalisten tot politici — werden gesmoord.

De coronaschandalen zijn niet het gevolg van domme beslissingen in een crisissituatie. Ze zijn het gevolg van een elite die geloofde dat zij het recht had om te bepalen wat goed was voor de rest van het land, zonder democratische controle en zonder eerlijke verantwoording.

Of de parlementaire enquête uiteindelijk tot echte consequenties leidt, valt te bezien. Maar dankzij werk zoals dat van Thijs Broer is het in ieder geval steeds moeilijker om de waarheid te blijven begraven.

https://t.co/FAEFdMRdDm

https://t.co/6kUVypbe8c

[Sabrina F. @itsmeback_]

Il ricercatore italiano Giovanni Trambusti ha analizzato i dati sulla mortalità in eccesso nel centro e nel sud Italia, e ciò che ha scoperto nei numeri mina direttamente una delle affermazioni centrali del racconto pandemico.

Le morti in eccesso in quelle regioni sono state più alte nel 2022 rispetto al 2021, e più alte che nel 2020, in un periodo in cui i decessi per COVID erano in calo. Quando gli è stato chiesto se i dati supportino l'affermazione che i vaccini COVID abbiano salvato milioni di vite, la sua risposta è stata inequivocabile:
Non può essere vero.
I numeri dicono il contrario.

Ma la scoperta più significativa riguarda il modo in cui i decessi sono stati classificati. In Italia, chiunque morisse entro 14 giorni dal ricevimento di un vaccino veniva contato come non vaccinato. Ogni morte in quella finestra temporale è stata collocata nella categoria sbagliata. Quella singola decisione contabile, sostiene il ricercatore, è ciò che ha creato la base statistica per il racconto di una "pandemia dei non vaccinati".

Mentre l'Italia distribuiva i vaccini a specifici gruppi di età in sequenza, i decessi in quegli stessi gruppi di età schizzavano tra le persone classificate come non vaccinate, in coincidenza diretta con la distribuzione dei vaccini per quella coorte. Lo stesso schema si è ripetuto attraverso ogni gruppo di età man mano che la distribuzione li raggiungeva. Quelle morti non stavano avvenendo tra persone non vaccinate. Stavano avvenendo tra i neo-vaccinati, e la regola di classificazione dei 14 giorni le stava spostando nella colonna sbagliata.

Sub. Ita 🇮🇹

👇🏻👇🏻👇🏻

[mikeymike @michaelwoonboot]

@KapiteinTanja Pffffffff❤️sterkte.

[mikeymike @michaelwoonboot]

@vangenen22878 Bij deze, jij ook goedenavond. Je werkt toch niet voor de belastingdienst hé?

[mikeymike @michaelwoonboot]

Goed stukkie!👇🏻

[Roaldcs 🚲 📣 @roaldcs]

Veel Nederlanders kennen Javier Milei vooral als die razend gekke Argentijn met de kettingzaag.

Wat hier zelden of nooit wordt uitgelegd, is waar die kettingzaag eigenlijk voor bedoeld is.

Neem het Garrahan ziekenhuis in Buenos Aires.

Stel dat iemand het Prinses Máxima Centrum, het Sophia Kinderziekenhuis en een nationaal transplantatiecentrum zou samenvoegen tot één instelling. Dat is ongeveer de positie die het Garrahan in Argentinië inneemt. De moeilijkste kinderkankers, transplantaties en operaties van het land komen daar terecht. Jaarlijks behandelt het ziekenhuis honderdduizenden patiënten en verricht het duizenden complexe ingrepen. Voor veel Argentijnen is het een nationale trots.

Toen Milei audits en hervormingen aankondigde, verschenen onmiddellijk verhalen over een president die zou bezuinigen op zieke kinderen met kanker.

Veel normale Argentijnen stelden een andere vraag.

Hoe kan een topkinderarts in het belangrijkste kinderziekenhuis van Argentinië slechts €1.300 tot €1.500 per maand verdienen?

Hoe kan een arts-assistent die werkt in een van de beste kinderziekenhuizen van Latijns-Amerika rond de €600 per maand verdienen?

Hoe kan een instelling met meer dan 4.500 werknemers voortdurend geld tekortkomen?

En waarom bestaat bijna een derde van het personeel uit administratieve functies terwijl artsen en verpleegkundigen blijven klagen over salarissen, personeelstekorten en werkdruk?

Om die vragen te begrijpen moet je een paar Argentijnse woorden kennen.

- Een “ñoqui” is iemand die op de loonlijst van de overheid staat zonder een duidelijke productieve functie te vervullen.

- Een “empleo militante” is een baan die wordt verkregen dankzij politieke loyaliteit, vakbondsactiviteiten of partijactivisme.

- Een “kiosco” is een publieke instelling die door politieke groepen wordt gebruikt als bron van banen, contracten, invloed en inkomsten.

Vrijwel iedere Argentijn begrijpt onmiddellijk waarover je het hebt.

Gedurende tientallen jaren bouwden opeenvolgende regeringen, vooral peronistische regeringen, een systeem op waarin publieke instellingen niet alleen een publieke functie hadden, maar ook een politieke functie. Ministeries, staatsbedrijven, universiteiten, ziekenhuizen en agentschappen werden plekken waar politieke macht werd verdeeld, beloond en gereproduceerd.

De discussie rond het Garrahan ging daardoor over veel meer dan gezondheidszorg. Ze ging over de vraag hoeveel geld daadwerkelijk terechtkomt bij artsen, verpleegkundigen, onderzoekers en patiënten.

En hoeveel geld terechtkomt bij bureaucratische structuren, vakbondsapparaten, politieke benoemingen en cliëntelistische criminele netwerken.

Dat is ook waarom zoveel Argentijnen het conflict anders zagen dan veel Europese media.

Zij zagen geen strijd tussen Milei en artsen of verpleegkundigen.

Zij zagen artsen van wereldniveau die minder verdienen dan veel Nederlandse vakkenvullers bij Albert Heijn. Zij zagen een ziekenhuis dat behoort tot de beste van Latijns-Amerika.

En zij zagen een politieke klasse die onmiddellijk fanatiek begon te schreeuwen zodra iemand vroeg waar het geld eigenlijk bleef.

Interessant genoeg eindigde het verhaal niet met de ineenstorting die door veel critici werd voorspeld.

Het Garrahan bestaat nog steeds. De operaties gaan door. De transplantaties gaan door. De patiënten worden nog steeds behandeld.

De salarissen van echte medewerkers werden stevig verhoogd.

De audits gingen door. En miljoenen Argentijnen kregen voor het eerst inzicht in de schandalige manier waarop publieke instellingen werden beheerd.

Dat is misschien wel de grootste politieke overwinning van Milei in dit dossier.

Hij slaagde het debat te verschuiven van “hoeveel geld geven we uit?” naar “waar gaat het geld eigenlijk naartoe?”

Dat is een vraag waar niet alleen Argentinië iets van kan leren. Ook in Den Haag hebben we dit nodig. Een kettingzaag tegen de maffia.

[mikeymike @michaelwoonboot]

@Juttaenderest @MargaBult2025

[mikeymike @michaelwoonboot]

@hansvantelling Ik hoop niet dat je van die glijbaan afgaat!

[Spetsnaℤ 007 🇷🇺 @Alex_Oloyede2]

🇷🇺🇬🇧 "Our intelligence is that Russia could attack NATO by 2030.. We have to be prepared for War"

– British PM Starmer

I don't seem to understand, Russia is losing in Ukraine at the same time planning to attack NATO?? Who's dumb enough to by this BS.

[mikeymike @michaelwoonboot]

@geertwilderspvv @PBeurden Tuurlijk Greet, dit keer echt toch?🤡

[Sama Hoole @SamaHoole]

The only chicken breast recipe you'll ever need. Save this.

1. Source one corn-fed, free-range breast.
2. Brine overnight in filtered water with a bruised bay leaf.
3. Vacuum-seal with thyme and a knob of cultured butter.
4. Sous vide at 62C for ninety minutes.
5. Pat it bone dry. Moisture is the enemy of the sear, and the sear is everything.
6. Sear in foaming butter, ninety seconds a side, basting like your life depends on it.
7. Rest under foil. Plate with a smear of pea puree and three drops of jus.
8. Bin it.
9. Eat a steak.

Four hours, forty quid of kit and the entire spice rack, all to make a bird taste faintly of the butter. Or you could have the thing that was already delicious before you got anywhere near it.

[mikeymike @michaelwoonboot]

@SamaHoole 😂

[mikeymike @michaelwoonboot]

@chrisklomp Wordt het niet tijd om een beetje te gaan hemelen vriend?

[mikeymike @michaelwoonboot]

@mariannezw 😁

[mikeymike @michaelwoonboot]

@MonaKeijzer 🤡

[Han @jghvanwees]

🔻 LED-lampen flikkeren 120 keer per seconde. Je ziet het niet. Je hersenen registreren elke flikkering. Dit was al bekend voordat ze verplicht werden gesteld.

In 2012 verbood de Amerikaanse overheid gloeilampen. De reden die werd gegeven: energie-efficiëntie. De werkelijke reden staat in een document dat nooit openbaar had mogen worden gemaakt.

In 2007 – vijf jaar vóór het verbod – voltooide het Pacific Northwest National Laboratory van het Department of Energy een 14 maanden durend neurologisch onderzoek naar LED-flikkering. Referentie: PNNL-SA-2007-4419. Geclassificeerd: "Beperkte verspreiding – Niet voor openbare publicatie."

Wat ze ontdekten:

LED-lampen met een frequentie van 120 Hz produceren flikkering die onzichtbaar is voor het bewuste waarnemingsvermogen, maar volledig wordt geregistreerd door de thalamus. Continue blootstelling gedurende meer dan 6 uur per dag: meetbare onderdrukking van melatonine, verstoring van het circadiane ritme en een afname van 23% in de duur van de diepe slaap binnen 90 dagen.

23% minder diepe slaap. In 90 dagen. Door uw plafondlampen.

Een voormalig lichttechnicus – 9 jaar werkzaam bij een van de drie bedrijven die 87% van de ledlampen in Noord-Amerika produceren:

"Ons werd verteld dat de flikkerfrequentie 120 Hz moest blijven. Niet vanwege de kosten. Niet vanwege technische beperkingen. Omdat de specificatie van buiten het bedrijf kwam. Het was een vereiste in het kader van het federale energiebesparingsprogramma. Als je de subsidie ​​wilde, moest je volgens hun specificaties bouwen. Niemand vroeg waarom die specificatie bestond. We bouwden er gewoon volgens."

De specificatie kwam van het Amerikaanse Ministerie van Energie (DOE). Het DOE-onderzoek dat neurologische schade aantoonde, was 5 jaar vóór het verbod afgerond. Ze wisten het. Toch hebben ze het verplicht gesteld.

Wat flikkeren met 120 Hz in de loop der jaren doet:

Onderdrukking van melatonine. Versnelde verkalking van de pijnappelklier. Je immuunsysteem verzwakt. Je emotionele regulatie verslechtert. Je concentratievermogen neemt af. Je wordt sneller geïrriteerd. Makkelijker af te leiden. Makkelijker te controleren.

Gloeilampen: continue stroom. Geen flikkering. Een egaal licht, identiek aan vuur – het licht waaronder de menselijke biologie zich 300.000 jaar lang heeft ontwikkeld. Ze hebben het enige licht waar je hersenen voor ontworpen zijn verboden en vervangen door een lichtbron die je 120 keer per seconde afbreekt.

De oplossing: Vervang ledlampen in ruimtes waar je meer dan 4 uur per dag doorbrengt – vooral slaapkamers – door gloeilampen. Die zijn nog steeds legaal als 'warmtelampen' of 'lampen voor zwaar gebruik'. Ze zijn nooit verdwenen. Alleen hernoemd zodat je ze niet meer ziet.

Je slaapproblemen zijn geen stress. Je hersenmist is geen ouderdomskwaal. Je prikkelbaarheid is geen persoonlijkheidskenmerk. Het zijn 120 onzichtbare pulsen per seconde, elk uur dat je wakker bent, in elke ruimte die je betreedt.

CODE: PNNL-2007-4419 / 120HZ-PWM / MELATONIN-23 / DOE-SPEC-MANDATE / THALAMUS-REGISTER

Ze hebben het licht waar je hersenen voor gemaakt zijn verboden en vervangen door licht dat je zo langzaam kapotmaakt dat je jezelf de schuld geeft. De lampen zijn nog steeds verkrijgbaar. Ze hebben er alleen voor gezorgd dat je er nooit aan zou denken om te zoeken. Deel dit.

⟁
https://t.co/ZdR8rvdlYg